بایگانی

درین کابوس/ مرا بنواز ای رنگین ترین آواز!

خنده های چاک چاک

خورشید، زنده باد

بگذار بهار با تو آغار شود

  در زمستانم

  سرود ِ سبز ِ”سپیده” –  به رنج‌های سکوت ِ سیاه، چیره شده ست.

کدامین باغ ؟ با نام تو زیبا نیست “اسماعیل ” !

  سال نو میلادی          

موسیقی ِسفید ترین برف.

این دل ِ من است عطر ِشاعرانه‌ی شمال می‌دهد.

میخانه‌ی مکدّر – رضا مقصدی

هلا….حماسه‌ی کوبانی! به پیام آور ِ صلح: «نا د یا مُراد»

دریغا دریغا دریغا

بگذار آواز ِ ترا بر آب بنویسیم

آن “خاطره”، زعاطفه می‌گفت.

غم تو چیست نگارا؟

خُنیاگر ِخجسته ی خونم!

رضا مقصدی: آه…می‌کشم برای آب

یک قصه بود / هرچند ناتمام

تنها، صدای توست

اردیبهشت ِ “رشت”

من شمالی ام ؛ شعری از رضا مقصدی

نوروز، در بهارِ دلم ایستاده است

هیمه ، هیمه، شعله می‌کشیم.

 زیبایی زنانه‌ی ما، دشمنِ شماست

بهمنِ بیدادگر!

  بانوی سربلند

ای آتش ِ گُداخته! ای کُرد!

دیدار

سال نومیلا د ی