وبینار زمانه: «اقتصاد سیاسی و موضوع غارت» با حضور مهرداد وهابی، استاد اقتصاد

وبینار زمانه: «دولت غارتگر و توسعه اقتصادی» جلسه دوم: اقتصاد سیاسی و موضوع غارت موضوع‌ها: نقد نگرش اول و اقتصاد سیاسی غارت مختصات چهارگانه اقتصاد سیاسی بمثابه حوزه تولید و تخریب ثروت اقتصاد سیاسی غارت: […]

توشه، شبکه ماهواره‌ای در جهت ارائه اینترنت آزاد

توشه هر روز دست‌چینی از بهترین مطالب روز اینترنت را از طریق ماهواره برای شما فراهم می‌کند. کافیست به کانال توشه بروید و حافظه فلش را به رسیور خود وصل و محتوای توشه را ضبط کنید.​ با استفاده از نرم‌افزار توشه فایل‌های ارسالی را روی کامپیوتر، تبلت یا تلفن‌ همراه‌تان باز کنید تا وبگردی را آفلاین تجربه کنید.

در مورد وضعیتِ اپیدمی

بی‌تردید، تمام کادر پزشکی که بی‌واسطه در خط مقدم حاضرند و باید بتوانند بر انضباط تامِ به ویژه افراد آلوده حساب باز کنند؛ همچنین آنان که ضعف بدنی دارند، مانند سالمندان و آنان که در خانه و آسایشگاه تحت مراقبت‌اند؛ تمام آنانی که به سر کار می‌روند و در معرض خطر ابتلا به عفونت هستند. مقرراتِ مربوط به افرادی که می‌توانند از ضرورت «درخانه‌ماندن» تبعیت کنند، باید در مورد آنان که سرپناه ناچیزی دارند یا به کل جایی ندارند، اسبابی را فراهم کند تا آن‌ها هم بتوانند پناهگاه امنی بیابند. در این مورد می‌توان مصادره‌ی عمومی هتل‌ها را در نظر آورد.

از بحرانی به بحران دیگر: چشم‌اندازهایی از دلِ کرونا

تحولات سه ماهه‌ی نخست سال 2020 بهت‌آور بود. ویروس ناشناخته‌ای از جنگل‌های ووهان در چین به‌‌سرعت پهنه‌ی جهان را درنوشت و جهانیان را با بزرگ‌ترین بحران از پایان جنگ دوم جهانی به این سو مواجه کرد. تا هنگام نگارش این مقاله هنوز چشم‌انداز امیدبخشی برای مهار این بیماری عالم‌گیر شکل نگرفته و آن‌چه می‌بینیم دولت‌هایی است که گاه گویا هنوز استراتژی منسجمی برای کاربست در شرایط کنونی ندارند و میلیاردها نفر در سرتاسر جهان که در قرنطینه‌ای بی‌سابقه و پیش از این تصورناشدنی قرار گرفته‌اند. جهان به کدام سو می‌رود و در این میان در ایران چه چشم‌اندازهایی قابل‌انتظار است؟ در یادداشت حاضر، تلاش کرده‌ام سناریوهایی محتمل در مورد چشم‌انداز کوتاه‌مدت ایران در این بستر بحران‌زده‌ی جهانی ارائه کنم.

برآمدن ترکیه‌ اردوغان

قانون جدید مقام نخست‌وزیری را حذف کرده تا اختیارات اجرایی را در انحصار رییس‌جمهوری قرار دهد؛ با اعطای حق انحلال مجلس به رییس‌جمهوری، قدرت تصمیم‌گیری محدود مجلس را باز هم محدودتر کند؛ و استقلال ظاهری قوه‌قضائیه را هم از طریق وابسته‌کردن انتصاب قضات به رییس‌جمهور و حزب حاکم از میان بردارد.

مطالب قدیمی‌تر