……..

گیلاس را برای تو کند م.
انگور را برای دل ِ خویش.

گیلاس ، آشنای “فروغ ” ست
انگور،
میزبان ِ قدیمی ِ شاعران.

 

نزدیک تر بیا!

  تا با خیال ِ خُرَم ِ فرخزاد

گیلاس را به گوش تو آویزم.

.

نزدیک تر بیا !
روشن کُن از ترانه ی چشمت پیاله را
تا همچنان ، زُلال ِ تو باشم .

یعنی:
با شادی ِ شریف ترین شعر
زیبایی ِ شمال ِ تو باشم.

 

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)