شعری به رنگ ِ آتش .

شعری به رنگ ِعشق .

شعری به رنگِ « دختر آبی»
در زخم ِشعله بارِ دلم جاری ست .

با عاشقان بگویید:

این آسمان ِغمزده ی تاریک
امشب چرا ؟ چگونه؟
از خنده ی سپید ِ ” سحر”

خالی ست.

 

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)

این یک مطلب قدیمی است و اکنون بایگانی شده است. ممکن است تصاویر این مطلب به دلیل قوانین مرتبط با کپی رایت حذف شده باشند. اگر فکر می‌کنید که تصاویر این مطلب ناقض کپی رایت نیست و می‌خواهید توسط زمانه بازیابی شوند، لطفاً به ما ایمیل بزنید. به آدرس: tribune@radiozamaneh.com