صفحه‌ی ویژه‌ی

رضا باقری

فعال سیاسی؛ شاعر؛ نویسنده. آثار: رمان ها حسین یخچالی، فرار از دوزخ جهل، به سوی زیبایی، عشق اسیر آزادی، بگلر، نانوائی، مجموعه داستانی « زنجیر های خاکستری»، «دریای ریا، زیر مهتاب دل آنگیز» کتاب فلسفی تاریخی «سایه عشق بر تارک تاریخ» اشعار: دفتر های ترنم عشق و آزادی شماره یک و دو، مجموعه اشعار در دست تکمیل است، صدها مقاله سیاسی، اجتماعی، و کارهایی که در دست می باشند.

آخرین مطالب :


فاجعه انسانی در فلسطین؛ مسئولیت مشترک قدرت‌های جهانی

پس از سقوط اتحاد جماهیر شوروی (۱۹۹۱)، بسیاری از هواداران کمونیسم دچار یأس و سرخوردگی شدند و برخی از آن‌ها به سرمایه‌داری روی آوردند. اما این اتفاق را نباید به معنای "محو" ایده‌های کمونیستی دانست. تئوری‎های مختلف برخی از فعالین سیاسی را ترغیب کردند که دستیابی به یک سیستم برابر در جهان مقدور نیست، اما آنها هرگز نتوانستند عشق نفی کار مزدی و برابری اجتماعی را در ذهن مردم جهان نابود نمایند. عشق به کمونیسم و نفی کار مزدی نه ‎‌تنها نابود نشده، بلکه در برخی نقاط جهان حتی احیا شده است. در دهه‎‌های اخیر، به ‌ویژه پس از بحران‎‌های اقتصادی ۲۰۰۸ و بحران‎‌های زیست‎‌محیطی و نابرابری‎‌های شدید سرمایه‌داری، علاقه به اندیشه‎‌های ضدسرمایه‎‌داری، از جمله مارکسیسم، سوسیالیسم، افزایش یافته است. بسیاری از احزاب و جنبش‌های کمونیستی که خود را به شوروی پیوند زده بودند، در پی سقوط آن، به حاشیه رانده شدند. برخی از آن‌ها سعی کردند با سرمایه‌داری سازگار شوند (مانند حزب کمونیست چین که به سرمایه‌داری دولتی روی آورد)، و برخی دیگر از نظر فکری به بن‌بست رسیدند. بسیاری از روشنفکران چپ‌گرا، به‌ویژه در اروپا، سرخورده شدند و چپ را به‌طور کلی کنار گذاشتند. با اینکه دهه ۹۰ میلادی دوران سلطه نئولیبرالیسم بود، اما از اوایل قرن ۲۱، به‌ویژه پس از بحران مالی ۲۰۰۸، موج جدیدی از نقد سرمایه‌داری پدیدار شد. این بار چپ‌گرایان از مدل شوروی فاصله گرفتند و به جای آن، به مدل‌های مشارکتی، کمونال و دموکراتیک‌تر پرداختند. جنبش‌هایی مانند وال‌استریت را اشغال کنید، بازگشت اندیشه‌های مارکسیستی در دانشگاه‌ها، نشان می‌دهد که ایده‌های ضدسرمایه‌داری همچنان زنده‌اند. امروز، بسیاری از کسانی که با کار مزدی مخالف‌اند، دیگر به مدل‌های متمرکز دولتی همچون شوروی فکر نمی‌کنند، بلکه به سوسیالیسم دموکراتیک، آنارشیسم، شوراهای خودگردان، یا تعاونی‌های کارگری تمایل دارند. این تغییر به‌ویژه در میان جوانان غربی که از بحران‌های سرمایه‌داری خسته شده‌اند، مشهود است. در نتیجه، درست است که سقوط شوروی ضربه‌ی بزرگی به هواداران کمونیسم وارد کرد، اما این ایده نه‌تنها محو نشد، بلکه در مسیر تحول و بازاندیشی قرار گرفت. در بسیاری از کشورها، به‎‌ویژه میان نسل‎‌های جوان، گروه‎‌های چپ‌گرا و رادیکال محبوبیت بیشتری پیدا کرده‎‌اند. بحث‎‌هایی مانند کاهش ساعات کار، درآمد پایه همگانی و مالکیت جمعی بر ابزار تولید دوباره در محافل سیاسی و آکادمیک مطرح شده‎‌اند. گرایش‎‌هایی مانند سوسیالیسم دمکراتیک و جنبش‎‌های ضدکار مزدی در اروپا و آمریکای لاتین نشان می‎‌دهد که نقد کار مزدی و کاپیتالیسم زنده است. تغییرات اقلیمی، و بحران‎‌های مالی مداوم باعث شده‎‌اند که بسیاری از مردم نظام سرمایه‎‌داری را ناکارآمد بدانند و به دنبال جایگزین‎‌هایی باشند. در دانشگاه‎‌ها و فضای آنلاین، آثار مارکس، لوکزامبورگ، و دیگر متفکران چپ بار دیگر خوانده و تحلیل می‎‌شوند. حتی در کشورهای پیشرفته سرمایه‎‌داری، بحث‎‌هایی درباره کمونیسم و مدل‎‌های سوسیالیستی شدت گرفته است. البته، این بدان معنا نیست که کمونیسم یا نفی کار مزدی به جریان اصلی سیاسی در جهان تبدیل شده است، اما نمی‎‌توان گفت که این ایده دیگر نمی تواند قدرت اصلی اقتصاد و سیاست را در جهان در دست گیرد. این ایده در حال تحول و بازآفرینی در قالب‎‌های جدید میباشد.ر. باقری

زندگی در لحظاتی شیرین سپری میشود؛


قلبی زیبا؛ هنوز پا بر جاست!


در اسارت جان؛


خود شیفتگی چیست؟ آیا شما هم خود شیفته هستید؟!

مواظب نیروهای سایپری رژیم باشیم!

آهنگی نو!


من هم کودک کار بودم!

آزادی

عشق من مرده است!

من در خوی شهوت تو میسوزم!

آخرین نظرات توسط نویسنده رضا باقری

    نطری یافت نشد.