تریبون روانشناختی

مجموعه آنچه را از دیر زمان، در حوزه روان می شناسیم، روانشناختی بنامیم. نخستین متن به یونان باستان باز می گردد، مقاله مالیخولیای ارسطو. می توان این مجموعه از شناخت آدمی را به سه دامنه: بالینی، پژوهشی و کاربردی تقسیم کرد که هر سه بر هم تاثیر هر روزه دارند. از طرفی به عنوان رشته های شناخته شده می توان از روانپزشکی، روانشناسی، روانکاوی و رواندرمانی نام برد که هر کدام از این ابررشته ها خود زیر رشته هایی دارند که امروزه تقریبا به نوعی تعریف دامنه های آنها ازهمگونگی برخوردارند. تلاش می کنیم دراینجا آنچه که می تواند در سه دامنه مربوط به هر چهار رشته مفید باشد، تقدیم گردد. از دریافت مطالب، مقالات، نقد کتاب و فیلم، سخنرانی, اخبار همایش ها و انتشار و ترجمه کتب و اخبار دانشگاهی در زمینه های فوق استقبال خواهیم کرد.

برای تماس با تریبون روانشناختی از ایمیل ravan@radiozamaneh.com استفاده نمایید.

 

آسیب های روانی

دشنام از نگاه روانکاو

نگاه روانکاو: جنبش جلیقه زردها در فرانسه

خواهش و تمنا

در روان پژوهی: زبان مادری

جامعه مدنی ایران و فعالین آن

ضعف پشتوانه فرهنگ کتبی ایرانیان

نگاه روانکاو با دکتر حسن مکارمی (بخش دوم)

خودشیفتگی سیاسی

نگاه روانکار (بخش نخست)

خشونت بر علیه معلولین در خانه و خانواده

ویدئو: فرد، جامعه و سلامت روان

معرفی کتاب: آسیب‌شناسی ازهم‌گسستگی و رانه مرگ

دلایل رواج خشونت در ایران

فرد، جامعه و سلامت روان؛ ششمین همایش روان پژوهان ایرانی خارج از کشور

فراخوان مقاله: ششمین همایش روان‌پژوهان ایرانی (خارج از کشور)

تغییر همچون ضربه روانی و مولد زخم روانی

فیلم‌های سخنرانی‌های پنجمین همایش روان‌پژوهان ایرانی خارج از کشور

روان ما و تغییر؛ پنجمین همایش روان‌پژوهان ایرانی خارج از کشور

گستره ای به نام حوزه منطق

شاخص «رنج بشری» در ایران ۹۰ درصد است

کتابی با عنوان«دگر شنیدن در روان کاوی» با قلم دکتر حسن مکارمی

ویرجینا وولف؛ نقاش لحظه ها و تکه هایی از هستی

روانکاوی و ایدئولوژی: اسلاوُی ژیژک و دیدگاه لاکانی ـ مارکسیستی او

بسترهای فرهنگی خشونت در جامعه ایران

خشونت دینی در ایران معاصر

فراخوان مقاله: پنجمین همایش روان پژوهان ایرانی (خارج از کشور)

نسبتِ میان گفتار دانشگاه با گفتار ارباب؛

ترس از دیگری:نگاهی ساختاری به ترس و اضطراب از دیگری

بنیان‌های حسی ـ حرکتی، فیزیولوژیکی و شناختیِ خوشنویسی: ظرفیتی بالقوه برای درمانگری