بایگانی

سنتگرایی شفیعی کدکنی؛ راه است یا چاه؟

روایت ایوب، روایت آدم

«ماه و آتش»: مهم‌ترین رمان چزاره پاوزه

۱۰ سال انتظار : مجموعه شعر تازه‌ای از مسعود احمدی

چه بر سر وحشی سفید آمد؟

سعدیا، مرد نکونام نمیرد هرگز

فرشته سکوت کرد

همه آن ایرلندی‌های تنها در داستان‌های رادی دویل

«افغانی‌کشی» – نام من رسول!

محمد علی سپانلو: شاعران آزادی

باز آمدنِ تو باز، دیدن دارد

زیبایی ِ زنانه ی ما، دشمنِ شما ست.

موقعیتِ جنبش زنانُ، ۸ مارس( نامه ای خیالی به کانون نویستدگان زنان در خارج )

تازه‌های آموت: از گردنم بدم می‌آید و پرتقال خونی

تازه‌های آموت: قصه‌هایی که در چمدان جا نمی‌شوند

….زیرا که از تبارِ دروغید

مرفی: جسمانی‌ترین رمان ساموئل بکت

خبر خوش برای روزنامه‌نگاران: ویراست تازه‌ای از فرهنگ «سخن» در راه است

«بنفشه‌های سراشیب» جواد مجابی و امید به تغییر

لاغرترین اثر داستانی محمود دولت‌آبادی: «بنی‌آدم»

اوضاع چطور می گذرد؟

محمدرضا شفیعی کدکنی؛ از چنین ملتی چگونه باید توقع حافظه تاریخی داشت؟

ریش‌هایش را تراشید و از دنیا رفت

روایتی از طوطی‌های مشهور عالم ادبیات

زورق ادبیات در آب‌های دور- قسمت چهارده

سیاوش کسرایی یک قلب بیشتر نداشت: قلبی که برای توده های مردم می تپید

تصویر دانشگاه در بیست سال پیش: دریغا زریاب و دریغا فرهنگ ایرانی

«ماخ اولا» تنها شاهد «افسانه»

دستگاه‌های حکومتی کتاب‌های بی‌مایه را تشویق می‌کنند

آینه‌های مردانه‌ای که فروغ فرخزاد و سیلویا پلاث شکستند