بایگانی

مرفی: جسمانی‌ترین رمان ساموئل بکت

خبر خوش برای روزنامه‌نگاران: ویراست تازه‌ای از فرهنگ «سخن» در راه است

«بنفشه‌های سراشیب» جواد مجابی و امید به تغییر

لاغرترین اثر داستانی محمود دولت‌آبادی: «بنی‌آدم»

اوضاع چطور می گذرد؟

محمدرضا شفیعی کدکنی؛ از چنین ملتی چگونه باید توقع حافظه تاریخی داشت؟

ریش‌هایش را تراشید و از دنیا رفت

روایتی از طوطی‌های مشهور عالم ادبیات

زورق ادبیات در آب‌های دور- قسمت چهارده

سیاوش کسرایی یک قلب بیشتر نداشت: قلبی که برای توده های مردم می تپید

تصویر دانشگاه در بیست سال پیش: دریغا زریاب و دریغا فرهنگ ایرانی

«ماخ اولا» تنها شاهد «افسانه»

دستگاه‌های حکومتی کتاب‌های بی‌مایه را تشویق می‌کنند

آینه‌های مردانه‌ای که فروغ فرخزاد و سیلویا پلاث شکستند

هنر پیمان سپرده، فرهنگ پویا، احسان طبری

ساموئل بکت، در پیچ و خم تغییرات

ثنویت در ادبیات و میراث دُن کیشوت

بازخوانی آثار کامو

رمانی که با حذف نام مترجم اجازه نشر گرفت!

کلاس نویسندگی ، – خاطرات و یادداشت ها .

قابله‌ی سرزمین من | داستانی کوتاه از رضا براهنی

زنان رمان خوان ، مردان داستان نویس

ببین کی اینجاست؟

اومبرتو اکو: «ادبیات واقعی دربارۀ بازندگان است»

ترجمه داستان: ملزومات خوشبختی – فصل اول

بحران رمان ، بحران فرهنگ و ادبیات است .

تنهایی کنراد؛ و سال‌شمار سلیقه در ادبیات دیروز و امروز

نقدی روش‌شناختی بر نگرش‌های غالب

نگاهی به رمان «ژتون قرمز من»

معصومیت و یک نویسنده جهانی