صفحهی ویژهی
انجمن کادر درمان برای حقوق بشر - اتریش
هممیهنان گرامی، بیش از چهار دهه است که جمهوری اسلامی در ایران، با نقض گسترده و سازمانیافته حقوق بشر، ابتدایی ترین حقوق و مطالبات مردم را در تمامی عرصه ها پایمال کرده است. تازه ترین گزارشهای کمیته حقیقت یاب سازمان ملل متحد درباره سرکوب اعتراضات سال ۱۴۰۱ بار دیگر این حکومت را در شمار مرتکبان «جنایت علیه بشریت» قرار میدهد. در حوزه سلامت و درمان نیز این نقض سیستماتیک حقوق بشر به روشنی دیده شد: سوءاستفاده از آمبولانسها برای انتقال نیروهای امنیتی، ربودن مجروحان از خیابانها و بیمارستانها، دخالت نهادهای امنیتی در روند درمان، محرومیت زندانیان بیمار از رسیدگی پزشکی، و تهدید، بازداشت و حتی قتل اعضای کادر درمان - همگی نمونه هایی است که وجدان حرفهای و انسانی جامعه پزشکی را عمیقاً جریحه دار کرده است. کادر درمان، که همواره سوگند خوردهاند در کنار مردم باشند، در این سالها هزینههای سنگینی برای پایبندی به وظیفه انسانی و حرفهای خود پرداختهاند. نام بیش از ۸۱ پزشک، دانشجوی پزشکی و عضو کادر درمان در میان بازداشتشدگان اعتراضات ۱۴۰۱ ثبت شده است؛ از جمله فرزانه و حمید قرهحسن لو، که تنها به دلیل پایبندی به عهد اخلاقی خود با انسانیت، مورد ظلم و شکنجه شدید قرار گرفتند. یاد جانهای عزیز و از دست رفتهای را گرامی میداریم که در مسیر حقیقت، کرامت انسانی و اصول اخلاقی حرفه پزشکی جان خود را از دست دادند: مائده جوانفر (پرستار)، آیلار حقی (دانشجوی پزشکی)، آیدا رستمی (پزشک)، پریسا بهمنی (پزشک و جراح عمومی) و رامین پوراندرجانی (پزشک). این عزیزان نه فقط نامهایی در تاریخ معاصر ایران، بلکه نمادهایی از شجاعت، وجدان بیدار و وفاداری به سوگند پزشکیاند؛ انسانهایی که مسیر روشنایی را با جان خود معنا بخشیدند. ما، به عنوان جمعی از اعضای کادر درمان ایرانی در خارج از کشور، خود را متعهد به ادامه راه این عزیزان میدانیم؛ تعهدی برخاسته از ایمان به کرامت انسان، ضرورت حقیقتگویی و پایبندی به اخلاق حرفهای که استادانی همچون زندهیاد دکتر علی گوشه آن را به ما آموختهاند. خوشبختانه جامعه مدنی ایرانیان مقیم اتریش در سالهای گذشته شاهد فعالیت نهادها و شخصیتهای ارزشمندی بوده است که با پشتکار و دلسوزی در مسیر ترویج و دفاع از حقوق بشر گام برداشتهاند. بر این باوریم که میتوانیم با تکیه بر تجربههای چندینساله خود، نقشی تکمیلی و سازنده در کنار این مجموعه ایفا کنیم. ما با هرگونه پراکندگی در فعالیتهای حقوق بشری مخالفیم و معتقدیم که همگرایی و همکاری صمیمانه، تنها راه تقویت صدای جامعه مدنی ایران است. از اینرو، دست دوستی و همکاری خود را بهسوی تمامی کسانی که دغدغه کرامت و حقوق انسانی دارند، دراز میکنیم. وین ۱۹ آذر ماه ۱۴۰۴, برابر با ۱۰ دسامبر ۲۰۲۵