آقا رضا، فکر می کنم این که اعدام بازدارنده نیست، بر همگان روشن است. کما اینکه با وجود اعدام متخلفان و مجرمان مواد مخدر درطول چهار دهه گذشته توسط جمهوری اسلامی، نه تنها این مشکل بزرگ از بین نرفت، بلکه بیشتر هم گسترش یافته است. بنظر می آید که برای بسیاری از مردم، مجازات، از یک طرف نوعی انتقام گیری است، به ویژه آنحا که جرم شخصی می شود. از طرف دیگر بیشتر ترس از تکرار جرم فقط توسط آن شخص است و گرنه تکرار جرم ها توسط افراد متفاوت نشان داده که با کشتن یک مجرم، جرم از بین نمی رود. اینجا این پرسش پیش می آید که اگر این اطمینان باشد که مجرمی تحت آموزش و درمان قرارگیرد و به اصطلاح اصلاح شود و بخواهد برای جبران خلاف و جرم برای اجتماع و یا آسیب دیدگان آن جرم کاری مفید انجام دهد، آیا باز هم مردم خواهان اعدام او می شوند؟