نسیم روشنایی- با نویسنده موافقم. دولت هرگز بر حق زندگی افراد مقدم نیست. دولت به شهروندان جان نمی بخشد که بخواهد توسط هر قانونی جان افراد را از آنها بگیرد. این نهایت بربریت دولت است که تصور کند جان شهروندان در دست اوست. از قرن هجدهم به بعد که دوران روشنگری در غرب شکل گرفت، متفکران توانستند این موضوع را درک کنند و به تحلیل آن بپردازند. اما پیش از آن، دولت های پیشامدرن، پیرو ادیان بزرگ سامی مانند یهودیت، مسیحیت و اسلام، خود را مجاز می دانستند که جان افراد را نیز بگیرند. خوشبختانه دورانی که انسان چنین تفکری داشت به سر آمده است. با اینحال، این بدین معنا نیست که دولت حق مجازات افرادی که حقوق دیگران را پایمال کرده اند را ندارد. اما مجازات نباید نابودی بدن فرد یا شکنجه او باشد. مجازات باید عامل بازدارندگی داشته باشد نه میل به انتقام و تلافی جویی.