بدبختانه هموطنان ما، آن‌ها‌یی که در راه‌های صاف و کوبیده شده راه می‌روند، طوری ساخته شده‌اند که پیوسته در مسیر کسانی که می‌کوشند راه جدیدی باز کنند، سنگ می‌اندازند. (فرانسوا ولتر).

https://www.balatarin.com/users/artaman

من در رسانه‌های مختلف اعم دیداری و شنیداری و شبکۀ جهانی / اینترنت و غیره، یک چیزی را فراگیر می‌بینم، غلبۀ انعکاس چیزهای منفی است. کلیت را بنگری، انگاری عمدۀ خبرها، نقدها، گزارش‌ها، تحلیل‌ها،… تصویر مفنی و تاریک از اوضاع است!، حتی در نقد، که سفارش شده بهتر است به فرم سازنده ارائه شد، یعنی همراه با راه حل و ایده و پیشنهاد، اغلب صرفاً به بازگویی خبر یا گزارش منفی‌ها و مصائب و مشکلات است. این امر به تدریج انسان‌هایی را که بر حسب علاقه یا عادت به مرور اخبار و گزارش‌ها روزانه می‌پردازند، در وجودشان حس ملال یا حتی بیماری افسردگی به‌وجود می‌آید!
آیا این وضعیت فرم مطلوب است؟
آیا گریزی از این وضعیت نیست؟
آیا نمی‌شود، ضمن انعکاس خبر و گزارش یا نقد و مخالفت، با راه حل، روزنه‌ای نور امید و نکات مثبت همراه باشد؟ (آرتامن)

*****

مخالفم. این تلقی از افراد نیازمند اشتباه محض است. باید یارانه ها به درصد بسیار بیشتری از جامعه پرداخت شود.
همه افراد بیکار فقیر و از طبقه زیر متوسط اقتصادی که تحت پوشش نهادهای مذکور نیستند. اکثریت جامعه کارگر مزدبیگر هستند و بر طبق اعلام مراکز و مسئولان مزد کمتر از حداقل معاش میگیرند! مثلا از دو تاسه میلیون تومان هزینه معیشت است ولی حداقل دستمزد زیر یک میلیون تومان! این یعنی اکثریت قاطع مردم ایران زیر خط فقر هستند و باید حقشان از ثروت ملی لاقل به صورت یارانه پرداخت شود. آن هم چند برابر این چندرغاز یارانه.
کاهش قدرت خرید مردم طی همین سالهای شروع هدفمندی یارانه، دو سوم کاهش یافته است. سایت حامی دولت سال 1392 اذعان کرد یک گارگر در آستانه 1357 میتوانست با مزدش دو و نیم سکه طلا بخرد ولی در سال 1392 نصف شد و امسال هم کمتر از یک سکه است!!
این شکاف عظیم درآمدی اکثریت جامعه کی میخواهند پر کننند؟ و چگونه؟ وقتی نسل های سوختند و میلیون نفرها به زیر خط فقر و در حسرت زندگی عادی و در حال مجردی قطعی و یا بدون خانه و ازدواج و فرزند مردند؟! (آرتامن)

*****

زمان 12 سال، خیلی طولانی است برای مقاطع و دوره‌های ابتدائی و متوسطه. اگر سربازی اجباری برطرف شود، خیلی خوب می‌شود.

به‌عنوان کسی که دوره‌های آموزش دفاعی زمان دانش‌اموزی و سربازی اجباری تجربه کرده ام و مطالعات زیادی در این باره کرده ام، می‌گویم: اساساً در دنیای مدرن سربازی اجباری منسوخ شده و نیروهای مسلح حرفه ای جای‌گزین شده اند (چون این امر تخصصی و بسیار حساس است، و کار هر فردی از مردم کشور نیست)، داشتن آموزش مقدماتی دفاعی و آمدگی دافع شخصی عموم افراد سالم جسمی-روحی ربطی به سربازی اجباری ندارد، این آموزش مقدماتی دفاعی را در دوره‌های ساعتی و روزانه و بدون گذراندن در اردوگاه‌های شبانه روزی قابل تحقق است، این وضع موجود در برخی کشورها برای سربازگیری فله ای، مضرات بیش‌تر است تا فواید احتمالی بُردن نوجوانان و تازه جوانان به اردوگاه‌های نظامی که در اوج استعداد فراگیری دانش و کارآموزی هستند، تازه احتمال وقوع صدمات جسمی وروحی جبران‌ناپذیری هم است که – به‌دلایلی- از گفتنش معذورم!

اما با وضع موجود، عملاً پسرهایی که نتوانستند به دانشگاه بروند، ناچار به فاصله کمی به سربازی می‌روند، و دوسال وقفه بین کاردانش‌آموزی، و ورود به بازار کار پیش می‌آید! این زمان دوساله، موجب از یاد رفتن دانش و مهارت می‌شود. پسرهای دیپلمه تا بیاند دوباره کار پیدا کنند، و بازآموزی کاردانش و مهارت، معمولاً سنشان می‌رسد به بالای 25 سال!، و عملاً موجب افزایش سن بلوغ اجتماعی و ازدواج می شود!؛ خب کل سرمایه‌گذاری 12 ساله از بین می‌رود، و کار زیان هنگفتی به منبع ملی-عمومی کشور وراد می‌شود از این وضع موجود، این‌ها همه از منظر اقتصادی، زیان است! بایست یک فکر اساسی کرد، مثلاً یا دورۀ اجباری سربازی برچیده شود که اگر بشود عالی است، و یا سن ورود به سربازی بالا ببرند، و یا دوره 12 سالۀ فعلی دست کم سه سال کاهش دهند. به نظرم مورد آخری بهتر است (حتی اگر دو مورد قبلی هم اجرا شود باز کاهش دورۀ آموزش ابتدائیی و منوسطه الزامی و مفید است). یعنی مجموع دوره ابتدائی تا متوسطه کمتر از ده سال بشود.

  • تازه‌جوان فرصت دارد کاردانش (مهارت و دانسته ها) را در بازار به‌کار بندد، و تجربه کسب کند، و چه بسا قبل از سربازی حتی توان تشکیل خانواده بدهد.* منبع: http://pakabara.blogfa.com/post/31 پاکابارا “پیشنهادِ ایده‌های کاربُردی از برای آسانی رِفُرم اقتصادی” (آرتامن)

*****

اندکی توضیح دربارۀ نظرات شخصی ام دربارۀ سوسیال دموکراسی یا شبیه اینها…

*****

هیچ کس بهتر از خود اشخاص نمی‌توانند در مورد منافعشان تصمیم بگیرند

*****

چرا، این سیستم اقتصادی، این قدر موفق بوده است، و چنین مورد استقبال و جهان‌گیر شده است؟

****

نکتۀ ایران‌زمینی: سهم هر شهروند ایرانی از زمین کشور ایران چه اندازه است؟

*****

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)