آزادی مردم ایران نه هدیه قدرت‌های خارجی است و نه میراث هیچ فرد یا خاندانی؛ آزادی حقی است که به همه مردم ایران تعلق دارد.

اعطای جایزه آزادی بنیاد فریدریش ناومان در فرانکفورت به نام مردم ایران و سپردن آن به رضا پهلوی، به‌عنوان دریافت‌کننده جایزه به نیابت از آنان، اقدامی مغایر با اصل حق تعیین سرنوشت مردم است. هیچ بنیاد خارجی، دولت یا شخصیت سیاسی حق ندارد بدون انتخاب آزادانه مردم ایران، فردی را در مقام نمایندگی آنان قرار دهد.

مردم ایران در مبارزات تاریخی خود علیه استبداد، بهای سنگینی برای کسب استقلال، آزادی و حاکمیت بر سرنوشت خویش پرداخته‌اند. دستاوردهای این مبارزات متعلق به همه مردم ایران است و نباید به سرمایه سیاسی یک فرد یا جریان خاص تبدیل شود.

نکته قابل توجه آن است که بنیاد فریدریش ناومان در توضیح دلایل انتخاب رضا پهلوی، از جمله بر موضع او در قبال اسرائیل و تعهد اعلام‌شده‌اش به صلح با این کشور تأکید کرده است. بنابراین، موضع رضا پهلوی در قبال اسرائیل یکی از ملاحظات اعلام‌شده در اعطای این جایزه بوده است.

حمایت رضا پهلوی از حملات آمریکا و اسرائیل و تشدید تحریم‌هایی که هزینه‌اش را ملت و اقتصاد ایران می‌پردازند، با ادعای نمایندگی مردم و دفاع از آزادی در تضادی آشکار است. نمی‌توان مدعی نجات ایران بود و هم‌زمان از سیاست‌هایی حمایت کرد که جان، معیشت و آینده ایرانیان را به خطر می‌اندازند.

ما همچنین نسبت به خطر بازتولید استبداد و تمرکز قدرت هشدار می‌دهیم. حق حاکمیت بر سرنوشت ایران، تنها از آنِ ملت ایران است. خاندان پهلوی با دو کودتا و همدستی قدرت‌های خارجی، و روح‌الله خمینی نیز با حمایت و همدستی قدرت‌های خارجی و کودتا و سرکوب اراده ملت، این حق را غصب کرد. ایران ملک شخصی هیچ خاندان یا قدرتی نیست؛ حاکمیت فقط از آنِ ملت ایران است.

رضا پهلوی نه‌تنها از حملات نظامی آمریکا و اسرائیل به ایران حمایت کرده، بلکه پیش از آغاز حملات، آشکارا خواستار مداخله نظامی آمریکا شده و آن را وسیله‌ای برای سرنگونی جمهوری اسلامی معرفی کرده است. او در ۱۲ ژانویه ۲۰۲۶ در گفت‌وگو با شبکه آمریکایی CBS خواستار اقدام فوری شد و مداخله زودهنگام را راهی برای سقوط حکومت دانست. همچنین در ۱۴ فوریه ۲۰۲۶، در گفت‌وگو با خبرگزاری رویترز در حاشیه کنفرانس امنیتی مونیخ، ابراز امیدواری کرد که حمله نظامی به تسریع سقوط جمهوری اسلامی بینجامد. این اظهارات نشان می‌دهند که موضع او به تأیید حملات پس از وقوع آن‌ها محدود نبوده، بلکه پیشاپیش به دعوت و تشویق مداخله نظامی پرداخته است.

در چنین شرایطی، سپردن جایزه‌ای به نام مردم ایران به شخصی که خواستار مداخله نظامی خارجی شده است، خطر دیگری نیز در بر دارد: ممکن است عنوان نمایندگی مردم ایران، که بدون رأی و رضایت آزادانه آنان به او نسبت داده می‌شود، برای توجیه تجاوز نظامی آمریکا و اسرائیل به ایران و القای موافقت مردم با آن مورد استفاده قرار گیرد. هیچ فرد یا جریان سیاسی حق ندارد اراده مردم ایران را به سود مداخله نظامی خارجی مصادره کند. مبارزه با استبداد حاکم، نه مجوز تجاوز به کشور است و نه توجیه‌کننده به خطر انداختن جان و آینده مردم ایران.

مجامع اسلامی ایرانیان، ضمن مخالفت قاطع با استبداد حاکم بر کشور، تجاوز نظامی آمریکا و اسرائیل به ایران را محکوم می‌کنند. بمباران، کشتار انسان‌ها، تخریب زیرساخت‌های حیاتی و به خطر انداختن زندگی نسل‌های امروز و آینده، نه به آزادی ره می برد و نه وسیله استقرار دموکراسی است.

ما همچنین نسبت به خطر بازتولید استبداد و تمرکز قدرت هشدار می‌دهیم. تجربه تاریخی ایران نشان داده است که جایگزینی یک قدرت استبدادی با قدرتی دیگر، حتی زیر عنوان نجات ملی یا دوران اضطراری، به آزادی نمی‌انجامد.

مجامع اسلامی ایرانیان تأکید می‌کنند که حق تعیین سرنوشت ایران منحصراً از آنِ مردم ایران است .

ما دفاع از حقوق پنج‌گانه، شامل حقوق ذاتی انسان، حقوق شهروندی، حقوق جامعه ملی، حقوق جهانی ایرانیان و حقوق طبیعت را مبنای استقرار جامعه‌ای مستقل، آزاد و برخوردار از صلح می‌دانیم.

ایران نه ملک جمهوری اسلامی است، نه میراث خاندان پهلوی و نه عرصه اعمال قدرت دولت‌های خارجی؛ ایران متعلق به همه مردم ایران است.

نه به استبداد، نه به تجاوز خارجی، نه به بازسازی قدرت فردی؛ آری به استقلال، آزادی و حاکمیت مردم بر سرنوشت خویش.

مجامع اسلامی ایرانیان

۲۱ آبان ۱۴۰۵ برابر با ۱۲ نوامبر ۲۰۲۶

استقلال – آزادی – عدالت اجتماعی

پاینده ایران

دبیرخانه مجامع اسلامی ایرانیان

دبیرخانه: dabirkhaneh@majame.com

وب‌سایت: https://www.majame.com

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)