همنوعان ما! کنشگران مدنی، دانشجویان، اندیشمندان، کارگران، زندانیان عقیدتی و هنرمندانی که پشت دیوار زندانها و بازداشتگاههای سراسر ایران در بند هستید:
این نامه را ازسرِ همبستگی عمیقمان با شما مینویسیم، با قلبی فشرده از درک ستمی که در زندان بر شما میرود: شکنجه، بیتوجهی نظاممند، خفقان و واقعیت هولناک محاکمههای نمایشی و اعدامها. ما، زندانیانِ سیاسیِ سابق و کنونی، کنشگران و پژوهشگران ضد اقتدارگرایی و ضد امپریالیسم، و حامیان جنبش برچیدن زندانها، به شما از پسِ فاصلههای جغرافیایی و سکوتِ سانسور و قطع اینترنت مینگریم. و همبسته و همپیمان در کنار شما میایستیم، در کنار شما که در تلاقیگاه دو نیروی سرکوبگر گرفتار آمدهاید.
شما از یک سو، با جمهوری اسلامی مقابلید، نظامی که از آغاز برپایی، بر پایه ایدئولوژیای انحصارطلب در کار سلطهی مطلق اجتماعی و سیاسی بوده است. حکومتی که مدعی مقابله با قدرتهای امپریالیستی است ولی همان منطق سلطه و همان سازوکارهای زندان، شکنجه و اعدام را به کار میگیرد. از سوی دیگر، شما با تهاجم و خشونت همان نیروهای امپریالیستی و صهیونیستی روبرو هستید که جمهوری اسلامی مدعی ایستادگی در برابر آنهاست. آمریکا و اسرائیل جنگهای وحشیانه راه میاندازند، زیرساختهای غیرنظامی را ویران میکنند، دختران معصوم دبستانی را میکشند و شما را صرفاً تلفات جانبی در راه دستیابی به سلطهی منطقهای به شمار میآورند. ما فاجعهی ۲ تیر ۱۴۰۴ (۲۳ ژوئن ۲۰۲۵) را از یاد نبردهایم؛ روزی که اسرائیل به مجتمع زندان اوین حمله کرد و درمانگاه، بند زندانیان تراجنسیتی و مرکز ملاقات آن را با خاک یکسان کرد. شما خود این سرکوب دوسویه را به گویاترین بیان آشکار کردید، وقتی گفتید: «احساس میکنیم میان دو تیغهٔ یک قیچی گیر افتادهایم: رژیم پلیدی که ما را زندانی و شکنجه میکند، و نیرویی خارجی که به نام آزادی بر سرمان بمب میریزد.»
در سال گذشته، شاهد تیزتر شدن هر دو تیغهٔ این قیچی بودهایم. بازداشتهای خودسرانه و موج هولناک اعدامهای حکومتی را میبینیم. میبینیم که چگونه جرمانگاریِ طبقهی کارگر و بیکاران شدت میگیرد، کردها، عربها و بلوچها هدف قرار میگیرند و مهاجران افغانستانی مقصر جلوه داده میشوند. همهی اینها تقلایی مذبوحانه است برای درهم شکستن روح و ارادهی مردمی که نمیتوانند مهارشان کنند. این همان منطق حکومتهای زندانمدار در سراسر جهان است: هرگاه از حل بحرانهایی که خود برای مردم ایجاد میکنند ناتوان میشوند، مردم را مجرم جلوه میدهند یا میکوشند آنان را از صحنه حذف کنند.
همین منطق سلطه را در جایی میبینیم که اسرائیل به نام «بازداشت موقت»، زندانیان سیاسی فلسطینی را سالها بدون تفهیم اتهام در حبس نگه میدارد؛ زمانی که مقامات اسرائیلی تصویب قانون تازهای را جشن میگیرند که به آنان اجازه میدهد زندانیان سیاسی فلسطینیای را اعدام کنند که نتوانستهاند به انقیاد خود درآورند. آن را در بازداشتگاهها و زندانهای ادارهی مهاجرت و گمرک ایالات متحده میبینیم؛ جایی که دولت آمریکا برای پیشبرد اهداف سیاسیِ نژادپرستانهی خود، مردم ما را زندانی میکند، و کنشگران سیاسیمان را بازداشت میکند، چرا که شهامت سخن گفتن علیه نسلکشیای را دارند که اسرائیل با پشتیبانی ایالات متحده انجام میدهد. همین منطق را در تاریخ ایالات متحده میبینیم، در هدف قرار دادن مبارزان راه آزادی، بهویژه کنشگران سیاهپوست، بومی، پورتوریکویی و دیگر کنشگران ضد استعماری؛ در به زندان افکندن آنان برای دههها، برای درهمشکستن جنبشهای رهاییبخش و هرگونه تلاش برای دستیابی به حق تعیین سرنوشت. ما پیوندهای محکم میان این نظامهای زندانمدار را میبینیم؛ نظامهایی که اطلاعات، تجربیات و شیوههای حکمرانی را با یکدیگر به اشتراک میگذارند. نمونهای از این پیوندها، زندان ماریون در ایالت ایلینوی است که در دههی ۱۹۶۰ به الگویی برای ساخت زندانهایی در ایران و اسرائیل بدل شد. چه دیوار مرزی باشد و چه دروازهی زندان، هدف یکسان است: خاموش کردن انسانها از طریق ارعاب، سلطه و انزوا.
مبارزهی شما، به همان اندازه جهانی است که آرزوی جمعی ما برای آزادی و کرامت انسانی. ما در کنار شما میایستیم و دوگانهی دروغین امپریالیسم و ضدامپریالیسمِ توخالی را رد میکنیم. از جامعهی مدنی جهانی، کنشگران و سازمانهای ضدامپریالیستی دعوت میکنیم تا حمایت و همبستگیِ بیقیدوشرط خود را با همهٔ یارانِ دربندی که برای رهاییِ جمعی ما مبارزه میکنند، گسترش دهند. از آنها میخواهیم با زندانیان سیاسی ایران پیوندهایی پایدار برقرار کنند و صدای آنان را رساتر سازند. میخواهیم تا با به چالش کشیدن روایت رسمی جمهوری اسلامی، بر این حکومت فشار آورند تا بیدرنگ به همهی اعدامها پایان دهد و زندانیان سیاسی را آزاد کند.
مقامهای مسئول جمهوری اسلامی باید اکنون سیاست غیرانسانیِ اعدام و زندان را متوقف کنند. و آمریکا و اسرائیل باید به جنگهای وحشیانه و تحریمهای ظالمانهی خود که آگاهانه جوامع ما را ویران میکند، پایان دهند.
با همبستگی و مهر
آنجلا دیویس (Angela Davis)، زندانی سیاسی سابق، استاد ممتاز بازنشسته، *دانشگاه کالیفرنیا، سانتا کروز
آلبرتو توسکانو (Alberto Toscano)، استاد ممتاز بازنشسته نظریه انتقادی، گلداسمیتز، *دانشگاه لندن
برناردین دورن (Bernardine Dohrn)، استاد بازنشسته حقوق، *دانشگاه نورثوسترن
بیل ایرز (Bill Ayers)، استاد، *کالج آنباند (College Unbound)
شری ال. موراگا (Cherríe L. Moraga)، استاد ممتاز بازنشسته، دانشگاه کالیفرنیا، سانتا باربارا،
نویسنده فمینیست چیکانا و فعال مدنی
دن برگر (Dan Berger)، استاد مطالعات قومی تطبیقی، *دانشگاه واشنگتن باتل
حسام الحملاوی (Hossam el-Hamalawy)، سوسیالیست مصری، پژوهشگر و زندانی سیاسی سابق
جایروس بانجی (Jairus Banaji)، تاریخپژوه و استاد در مدرسه مطالعات مشرقزمین و آفریقا (SOAS)، دانشگاه لندن
جیسون استنلی (Jason Stanley)، استاد فلسفه، *دانشگاه تورنتو
جودیث باتلر (Judith Butler)، استاد ممتاز در مدرسه تحصیلات تکمیلی، *دانشگاه کالیفرنیا، برکلی
کیانگا-یاماتا تیلور (Keeanga-Yamahtta Taylor)، نویسنده کتاب «از #BlackLivesMatter تا آزادی سیاهپوستان»، استاد مطالعات آمریکاییهای آفریقاییتبار، *دانشگاه پرینستون
مایکل لووی (Michael Löwy)، مدیر پژوهشی بازنشسته جامعهشناسی در *مرکز ملی تحقیقات علمی فرانسه، پاریس
مایکل منسفیلد (Michael Mansfield)، وکیل حقوق بشر و آزادیهای مدنی
مومیا ابوجمال (Mumia Abu-Jamal)، زندانی سیاسی فعلی، معلم، روزنامهنگار و فعال مدنی
نادیا ابو الحاج (Nadia Abu El-Haj)، استاد مردمشناسی، کالج بارنارد، *دانشگاه کلمبیا
نسرین الامین (Nisrin Elamin)، استادیار مطالعات آفریقا و مردمشناسی، *دانشگاه تورنتو، از اعضای مؤسس گروه همبستگی سودان
رشید خالدی (Rashid Khalidi)، استاد ممتاز بازنشسته مطالعات مدرن عربی (کرسی ادوارد سعید)، گروه تاریخ، *دانشگاه کلمبیا. رئیس مؤسسه مطالعات فلسطین
ریکاردو خیمنز (Ricardo Jiménez)، فعال اجتماعی، زندانی سیاسی سابق پورتوریکویی
رابین دی. جی. کلی (Robin D. G. Kelley)، استاد ممتاز تاریخ، *دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس (UCLA)
روها بنجامین (Ruha Benjamin)، استاد مطالعات آمریکاییهای آفریقاییتبار، *دانشگاه پرینستون
روث ویلسون گیلمور (Ruth Wilson Gilmore)، مرکز تحصیلات تکمیلی، *دانشگاه شهری نیویورک (CUNY)
سنان آنطون (Sinan Antoon)، دانشیار ادبیات عرب، دانشگاه نیویورک، رماننویس و شاعر. از بنیانگذاران و سردبیران مجله جدلیه (Jadaliyya)
والدن اف. بلو (Walden F. Bello)، استاد وابسته بینالمللی جامعهشناسی، *دانشگاه ایالتی نیویورک در بینگامتون
یاسین الحاج صالح (Yasin al-Haj Saleh)، نویسنده سوری، دگراندیش سیاسی و زندانی سیاسی سابق در سوریه
* نام سازمانها و دانشگاهها صرفاً برای شناسایی افراد ذکر شده است.
دربارهی امضاء کنندگان:
آنجلا دیویس:
پژوهشگر فمینیست، فیلسوف، فعال سیاسی و استاد دانشگاه در آمریکا است. او از نمادهای جهانی مبارزه برای آزادی زندانیان سیاسی است. از اوایل دهه ۱۹۷۰ فعالیت در زمینه حمایت از زندانیان سیاسی آغاز کرد و در همان سال ۱۹۷۰ سال به اتهام مشارکت در آدمربایی و قتل بازداشت شد، اما در سال ۱۹۷۲ از تمامی اتهامات تبرئه گردید. او از بنیانگذاران سازمان «مقاومت انتقادی» (Critical Resistance) است که برای برچیدن ساختار زندانها فعالیت میکند. دیویس استدلال میکند که سیستم زندان در آمریکا بیش از آنکه نظام عدالت قضایی باشد، تداوم بردهداری است و خواهان برچیده شدن کامل آن است.
تألیفات: «زنان، نژاد و طبقه» (۱۹۸۳)، «لغو دموکراسی: فراتر از زندانها، شکنجه و امپراطوری» (۲۰۰۵)، «معنای آزادی» (۲۰۱۲).
آلبرتو توسکانو
فیلسوف، منتقد فرهنگی و نظریهپرداز اجتماعی ایتالیایی-بریتانیایی است که به خاطر پژوهشهایش در زمینه نقد سرمایهداری، اشکال نوین فاشیسم و ترجمه آثار آلن بدیو شناخته میشود. او سالها به عنوان استاد نظریه انتقادی در دانشگاه گلداسمیتس لندن تدریس کرده است.
تألیفات: «تعصب: درباره کاربردهای یک ایده» (۲۰۱۰)، «نقشهبرداریهای امر مطلق» (۲۰۱۵)، «فاشیسم متأخر: نژاد، سرمایهداری و سیاستِ بحران» (۲۰۲۳).
برناردین دورن:
استاد بازنشسته حقوق که در سال ۱۹۶۷ از دانشکده حقوق دانشگاه شیکاگو فارغالتحصیل شد. او همزمان با تحصیل، در کنار مارتین لوتر کینگ فعالیت خود را آغاز کرد و از نخستین سازماندهندگان دانشجویان حقوق در انجمن ملی وکلای دادگستری بود. او از رهبران پیشین سازمان رادیکال «ودر آندرگراند» (Weather Underground) در آمریکا بود که با جنگ ویتنام و ماشین جنگی ایالات متحده مبارزه میکرد. او به دلیل مقاومت و اقدامات اعتراضیاش علیه سیاستهای جنگطلبانه و هژمونی آمریکا، سالها تحت تعقیب نهادهای امنیتی بود.
بیل آیرز:
بیل آیرز در کنار دورن از بنیانگذاران گروه «ودر آندرگراند» بود و نقش مهمی در سازماندهی اعتراضات رادیکال علیه جنگ ویتنام ایفا کرد. مقاومت او در برابر ماشین نظامی آمریکا و سیاستهای مداخلهجویانه این کشور، او را به چهرهای شناختهشده در مبارزه با سیستم سلطه تبدیل کرد. وی در دهههای اخیر تمرکز خود را بر آموزش انتقادی برای توانمندسازی جوامع بهحاشیهراندهشده و مقابله با نابرابریهای ساختاری قرار داده است.
شری ال. موراگ:
شاعر، نویسنده، نمایشنامهنویس و فعال برجسته فمینیست چیکانا (آمریکایی مکزیکیتبار) است. او در دانشگاههای معتبری چون استنفورد و کالیفرنیا در سانتا باربارا تدریس کرده و در زمینه فمینیسم چیکانا، حقوق بومیان و مطالعات کوئیر فعالیت دارد. او با ترکیب تجربههای زیسته اقلیتها، به نقد سیستمهای سرمایهداری و سرکوب متقاطع در ایالات متحده پرداخته است.
دن برگر:
نویسنده، مورخ و استاد دانشگاه واشنگتن در بوتل است. حوزه اصلی پژوهشهای او مطالعات زندان و جنبشهای اجتماعی معاصر در ایالات متحده است.
تألیفات: «ملت اسیر: سازماندهی زندان سیاهپوستان در دوران حقوق مدنی» (۲۰۱۴)، «بازاندیشی جنبش زندانهای آمریکا» (۲۰۱۷).
حسام الحملاوی:
روزنامه نگار ، بلاگر، عکاس و فعال سیاسی و کارگری مصری است که بخاطر فعالیت هایش علیه خشونت پلیس و نقش آفرینی در انقلاب ۲۰۱۱ مصر شناخته میشود. او دارای دکترای علوم سیاسی از دانشگاه آزاد برلین است و در زمینه بررسی نهادهای امنیتی مصر فعالیت میکند.او عضو سازمان «سوسیالیست های انقلابی» در مصر است و نقش مهمی در مستند سازی و افشای خشونت ها و شکنجه در زندانهای دولت حسنی مبارک داشت.
جایروس باناجی:
تاریخنگار، نظریهپرداز مارکسیست و فعال برجسته است که به عنوان استاد در دانشکده مطالعات شرقی و آفریقایی (SOAS) دانشگاه لندن فعالیت دارد. پژوهشهای او بر اقتصاد سیاسی، سرمایهداری جهانی، نقد فاشیسم و حمایت از حقوق طبقه کارگر در جنوب جهانی متمرکز است.
جیسون استنلی:
فیلسوف آمریکایی و استاد فلسفه در دانشگاه تورنتو (پیشتر در دانشگاه ییل) است. او بیشتر به خاطر پژوهشهایش در فلسفه زبان، معرفتشناسی و نقد ساختارهای اقتدارگرا شناخته میشود.
تألیفات: «دانش و علایق عملی» (برنده جایزه انجمن فلسفی آمریکا در سال ۲۰۰۷)، «چگونه پروپاگاندا کار میکند» (۲۰۱۵)، «چگونه فاشیسم کار میکند» (۲۰۱۸).
جودیث باتلر:
فیلسوف پساساختارگرا، منتقد و فمینیست آمریکایی است که در زمینههای فلسفه سیاسی، نظریه کوئیر و اخلاق صاحبنظر است. اثر شاخص او «آشفتگی جنسیتی» (۱۹۹۰) به زبانهای متعدد ترجمه شده است. او صاحب کرسی هانا آرنت در مدرسه تحصیلات تکمیلی اروپا در سوئیس بوده و هماکنون استاد ممتاز دانشگاه کالیفرنیا، برکلی است.
کیانگا-یاماتا تیلور:
استاد گروه مطالعات آمریکاییهای آفریقاییتبار در دانشگاه پرینستون است. پژوهشهای او بر نابرابری نژادی در سیاستگذاریهای عمومی و شیوههای مقاومت جوامع سیاهپوستان تمرکز دارد.
تألیفات: «از #جان_سیاهپوستان_مهم_است تا رهایی سیاهپوستان» (برنده جایزه آزادی فرهنگی لانان در سال ۲۰۱۶)، «نژاد برای سود: چگونه صنعت املاک و مستغلات سیاهپوستان را استثمار کرد» (۲۰۱۹).
مایکل لووی:
فیلسوف و جامعهشناس مارکسیست فرانسوی-برزیلی است. او مدیر تحقیقات جامعهشناسی در مرکز ملی تحقیقات علمی فرانسه (CNRS) بوده و در دانشگاه پاریس تدریس کرده است. اثر معروف او کتاب «مارکسیسم در آمریکای لاتین از ۱۹۰۹ تا کنون» است.
مایکل منسفیلد:
وکیل برجسته بریتانیایی، مدافع آزادیهای مدنی و فعال سوسیالیست است. او وکالت پروندههای سیاسی جنجالی در بریتانیا، از جمله دفاع از فعالان ارتش جمهوریخواه ایرلند شمالی (IRA) را بر عهده داشته است. منسفیلد رئیس انجمن وکلای سوسیالیست است، در دادگاه راسل تریبیونال برای فلسطین حضور داشته و ریاست هیات قضات دادگاه «ایران تریبونال» در لاهه برای رسیدگی به کشتار زندانیان سیاسی دهه ۱۳۶۰ را بر عهده داشت.
مومیا ابوجمال:
نویسنده، روزنامهنگار و زندانی سیاسی فعلی در آمریکا است. او که از اعضای پیشین حزب پلنگ سیاه بود، در سال ۱۹۸۱ به اتهام قتل یک افسر پلیس بازداشت شد و تا به امروز زندانیست. در سال ۲۰۱۲ حکم اعدام او به حبس ابد تغییر یافت. افراد زیادی از جمله دزمند توتو ، نلسون ماندلا، آنجلا دیویس برای آزادی او تلاش کرده اند. او از درون زندان کتابهای متعددی درباره سیستم قضایی و سرکوب در آمریکا نوشته است.
تألیفات: «زندگی در انتظار اعدام»، «زندانیان از زندانیان دفاع میکنند».
نادیا ابو الحاج:
استاد انسانشناسی در کالج بارنارد و دانشگاه کلمبیا و از مدیران مرکز مطالعات فلسطین در این دانشگاه است. پژوهشهای او بر تقاطع باستانشناسی، سیاست و استعمار تمرکز دارد.
تألیفات: «حقایق روی زمین: علم باستانشناسی و ساختار تاریخی اسرائیل» (۲۰۰۱)، «ترومای نبرد: تصورات جنگ و شهروندی در آمریکای پس از ۱۱ سپتامبر».
نسرین الامین:
استاد انسانشناسی و مطالعات آفریقا در دانشگاه تورنتو و از بنیانگذاران گروه همبستگی سودان است. پژوهشهای او بر حقوق زمین، تصاحب سرمایهدارانه اراضی در سودان، سرمایهداری نژادی و روابط خاورمیانه و آفریقا تمرکز دارد. آثار او به بررسی سرمایهگذاریهای کشاورزی کشورهای خلیج فارس در سودان و مقاومت جوامع محلی میپردازد.
رشید خالدی:
مورخ برجسته فلسطینی-آمریکایی و استاد بازنشسته کرسی ادوارد سعید در دانشگاه کلمبیا است. او دههها برای افشای تاریخ مداخلهجویی و استعمار غربی در خاورمیانه تلاش کرده است، و در آثار خود نشان میدهد که چگونه قدرتهای جهانی به صورت سیستماتیک برای سرکوب حق تعیین سرنوشت مردم فلسطین برنامهریزی کردهاند.
تألیفات: «قفس آهنین: داستان مبارزه فلسطینیان برای دولتسازی»، «جنگ صدساله علیه فلسطین».
ریکاردو خیمنز:
مبارز و زندانی سیاسی سابق پورتوریکویی است که برای استقلال کشورش از استعمار آمریکا مبارزه میکرد. او در سال ۱۹۸۱ به ۹۰ سال زندان محکوم شد و تا سال ۱۹۹۹ در زندان فدرال آمریکا بهسر برد تا اینکه با عفو ریاستجمهوری آزاد شد. خیمنز و همرزمانش مشروعیت دادگاههای آمریکا را به رسمیت نشناخته و خواستار ارجاع پرونده خود به دادگاههای بینالمللی بودند.
رابین دی. جی. کلی:
مورخ برجسته و استاد کرسی «گری بی. نش» در دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس (UCLA) است. پژوهشهای او بر تاریخ جنبشهای اجتماعی، رادیکالیسم سیاهپوستان و دیاسپورای آفریقایی متمرکز است.
تألیفات: «رویای آزادی: تخیل رادیکال سیاهپوستان».
روها بنجامین:
جامعهشناس و استاد مطالعات آمریکاییهای آفریقاییتبار در دانشگاه پرینستون است. تخصص اصلی او بررسی رابطه میان فناوریهای نوین، علم، پزشکی و نابرابریهای نژادی است، و نشان میدهد چگونه فناوریهای نوین و الگوریتمها، نژادپرستی و سیستمهای کنترل اجتماعی را بازتولید میکنند.
تألیفات: «نژاد پس از فناوری» (۲۰۱۹)، «عدالت ویروسی» (۲۰۲۲).
روث ویلسون گیلمور:
جغرافیدان و از چهرههای اصلی جنبش لغو زندان و منتقد سرسخت «مجتمع زندان-صنعتی» در ایالات متحده است. او استاد مرکز تحصیلات تکمیلی دانشگاه شهری نیویورک (CUNY) و از بنیانگذاران سازمان «مقاومت انتقادی» (Critical Resistance) است. گیلمور استدلال میکند که زندانها راه حل بحرانهای اجتماعی نیستند و باید ساختارهای تنبیهی جای خود را به سرمایهگذاری در رفاه همگانی و عدالت محیطزیستی بدهند.
سنان انطون:
نویسنده، شاعر، مترجم و استاد ادبیات عرب در دانشگاه نیویورک است. او که متولد بغداد است، پس از جنگ ۱۹۹۱ به آمریکا مهاجرت کرد و دکترای خود را از دانشگاه هاروارد گرفت. انطون مترجم آثار محمود درویش است و رمانهای متعددی درباره ویرانیهای جنگ در عراق نوشته که به زبانهای مختلف ترجمه شدهاند.
والدن اف. بلو:
جامعهشناس، استاد دانشگاه و فعال سیاسی اهل فیلیپین است. او سالها در جبهه مبارزه با دیکتاتوری مارکوس و نقد نهادهای مالی بینالمللی مانند صندوق بینالمللی پول و بانک جهانی فعال بوده است. بلو که استاد جامعهشناسی در دانشگاه ایالتی نیویورک در بینگهمتون است، آثار متعددی در نقد نئولیبرالیسم و اقتصاد سیاسی جهانی به نگارش درآورده است.
یاسین الحاج صالح:
نویسنده، دگراندیش سیاسی و زندانی سیاسی سابق سوری است که به دلیل عضویت در حزبی چپگرا و مخالف، ۱۶ سال (۱۹۸۰ تا ۱۹۹۶) در زندانهای رژیم حافظ اسد محبوس بود. او یکی از مهمترین متفکران و تحلیلگران تحولات سوریه و جهان عرب است که آثار متعددی در نشریات معتبر عربی منتشر کرده و به بررسی استبداد، اسلام سیاسی و مبارزات مردمی پرداخته است.
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.