تغییر کاربری قطعه ۴۱؛ تخریب گورستانهای مخالفان ملایان، امحاء آثار جنایت
معاون شهردار تهران اعلام کرد قطعه ۴۱ بهشت زهرا به پارکینگ تبدیل شده است. این قطعه، محل دفن اعضای اعدامشده گروههای سیاسی است. این اعدامها در سال پایانی دهه ۶۰ و اوایل دهه ۷۰ خورشیدی رخ دادهاند. این گروهها شامل اعضاء سازمان مجاهدین خلق ایران و دیگر گروههای سیاسی مخالف حاکمیت ملاین بودند.
معاون شهردار تهران گفته قطعه ۴۱ بهدلیل نیاز به پارکینگ برای قطعه ۴۲ تبدیل به پارکینگ شده است. به گفته او این قطعه خالی مانده بود و مجوزهای لازم برای تغییر کاربری آن گرفته شد.
قطعه ۴۱ در بهشتزهرا، محلی برای دفن شمار نامعلومی از اعدامیان است. این افراد از گروههای مختلف سیاسی و مخالف حکومت بودند. سازمان مجاهدین خلق ایران و دیگر گروههای مخالف جزو آنها هستند.
پیش از تبدیل قطعه ۴۱ به پارکینگ، این مکان به شدت تحت نظارت بود. از دوربین و نیروی انسانی بهصورت شبانهروزی برای نظارت استفاده میشد. برخی از مردم این قطعه را «قطعه اعدامیها» مینامند.
در دهههای اخیر تغییرات زیادی در قطعه ۴۱ ایجاد شده است. این تغییرات شامل شکستن سنگ قبرها و مخفیکردن آدرس آنهاست.
از بینبردن نشانهها و سوزاندن درختان در تیر و مرداد ۱۳۹۹ از دیگر موارد است. ایجاد اختلاف سطح و دستکاری در ردیف درختان نیز گزارش شده است.
محکومیت از بین بردن قطعه ۴۱
سازمان «عدالت برای قربانیان قتلعام ۱۳۶۷» در روز ۲۴ مرداد ۱۴۰۴ اعلام کرد مقامات حکومت ایران در حال تخریب قطعه ۴۱ هستند. این سازمان اعلام کرد قطعه ۴۱ محل دفن هزاران زندانی سیاسی اعدامشده است.
به گفته این سازمان، مأموران اطلاعاتی حکومت دسترسی عمومی را به این مکان مسدود کردند. این سازمان از سازمان ملل خواسته برای جلوگیری از نابودی شواهد جنایات اقدام کند.
شورای ملی مقاومت ایران نیز در ۲۰ مرداد ۱۴۰۴ این اقدام را محکوم کرد. این شورا خواهان دخالت بینالمللی برای جلوگیری از تخریب آثار جنایت علیه بشریت شد.
در دهه پایان دهه ۶۰ شمسی، بسیاری از مخالفان ملایان اعدام شدند. آنها به صورت دستهجمعی در گورهای دستهجمعی به خاک سپرده شدند.
اما این اعدامها تنها محدود به دهه ۶۰ نماند. سالهای آغازین دهه ۷۰ و علیالخصوص سال ۶۷ از این حیث تاریکترین سالهاست.
بیشترین اعدامهای دهه ۷۰، در سال ۶۷ در اکثر شهرهای ایران انجام شد. این اعدامها شامل گروههای سیاسی و اعتقادی مخالف ملایان بود.
سازمان مجاهدین خلق تعداد اعضاء و هواداران اعدامشدهاش را ۳۰ هزار نفر اعلام کرده است.
این سازمان میگوید ۹۰ درصد از اعدامشدگان تابستان ۶۷ از اعضاء و هواداران این سازمان بودند. آماری که بعدها از دورن حکومت ایران راستآزمایی شد.
از بین بردن قطعه ۴۱ بهشت زهرا، امحاء آثار جنایت علیه بشریت
غلامرضا ملکیان مشهور به رضا ملک، معاون سابق وزارت اطلاعات ایران در دوران علی فلاحیان، که بعداً مخالف حکومت شد و زندانی گردید، آماری ارائه کرد. او در ویدئویی برای بانکیمون، دبیرکل سازمان ملل، تعداد اعدامشدگان تابستان ۶۷ را ۳۳۷۰۰ نفر اعلام کرد.
آماری که با آمار ۹۰ درصدی که سازمان مجاهدین خلق ایران میداد کاملا مطابقت داشت. ۱۰ درصد دیگر مربوط به بقیه گروههای سیاسی مخالف حکومت ملایان بودند.
بسیاری از این زندانیان در گورستان خاوران و گورهای دستهجمعی دیگر در تهران و شهرهای دیگر ایران به صورت مخفی دفن شدهاند.
پیش از تخریب قطعه ۴۱ نیز حکومت ایران پیش از این نیز بارها با امحاء این گورستانها در شهرهای مختلف، در پی از امحاء آثار جنایات خود بوده است.
پروفسور جاوید رحمان گزارشگر وقت ملل متحد درباره وضعیت حقوقبشر در ایران در گزارش خود در ژوئیه ۲۰۲۴ اعدامهای دهه ۷۰ را مصداق «جنایت علیه بشریت و نسلکشی» توصیف کرد.
وی از کشورهای عضو سازمان ملل متحد خواست تا از صلاحیت قضایی جهانی برای تحقیق، صدور حکم بازداشت و تعقیب افراد دستاندرکار این جنایت استفاده کنند.
وی همچنین تأکید کرد: «کسانی که دستور ارتکاب «جنایات فجیع» که جنایت علیه بشریت و نسلکشی محسوب میشوند، بهطور خاص در سالهای ۱۹۸۰-۱۹۸۱ و ۱۹۸۸، و آنها را ادامه دادند در دولت باقی ماندهاند».
[جاوید رحمان: رژیم ایران مرتکب نسل کشی علیه مخالفان شده است!]
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.