پنجشنبه, ۳ام آبان, ۱۴۰۳
منبع این مطلب تنهايي بزرگ
نویسنده مطلب: م. آزادمطالب منتشر شده در این صفحه نمایانگر سیاست رسمی رادیو زمانه نیستند و توسط کاربران تهیه شده اند. شما نیز میتوانید به راحتی در تریبون زمانه عضو شوید و مطالب خود را منتشر کنید.
تنها انسان گریان نیست:
من دیده ام پرندگانرا.
من برگ و باد و بارانرا
گریان دیده ام,
تنها انسان گریان
نیست
تنها انسان نیست که می سراید؛
من سرودها از سنگ
نغمه ها از گیاهان شنیده ام
من, خود شنیده ام, سرودی از باد و برگ.
تنها انسان
سرود خوان نیست.
تنها انسان نیست که دوست می دارد؛
دریا و بادبان
خورشید و کشتزاران یکسر
عاشقانند.
تنها انسان نیست …
تنها, انسان تنهایی بزرگست؛
انسان مرگرای:
اندیشه های مرگش ویرانگر…
***************
دستهبندیها: اجتماعی, اندیشه, ایران, سرزمین عجایب, سرگرمی, فرهنگ, میراث فرهنگی, هنر, کارگری, کوییر
برچسبها: ایران | تنها انسان نیست | تنهایی بزرگ | زندگی روزمره | شعر | فرهنگ | م. آزاد | کارگران | کارگری | کِته کُلویتس
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.