در میدان سیاستبازی، انگاری هر کسی به دنبال منفعت خویش و هموندانش است!، کمتر کسی پیدا میتوان کرد که چیزی برای دیگران و نه برای خود بخواهد، نیکخواهی برای دیگری و از خویش گذشتن، جایی که منافع در طرفداری از فلان و یا سکوت است، بسیاری البته ناچار به سکوتند، چرا که خودشان هم بلاتکلیفند در پیدا کردن راه حل و یافتن حقیقت، در این آشوبههای بمبارانهای اطلاعاتی و جنگهای روانی-رسانهای به دشواری میتوان به هر کسی و هر عقیدهای اعتماد کرد.
دوگانه و حتی چندگانههای بلاتکلیفی و نگرانیها، از یک طرف حکومتی که ۴۳ سال است در راه پرخسارت و فرصت-نسلسوزانه رفته و گویا میخواهد همچنان برود به بیراهه(؟!)، از طرفی اکثریت مردمی که فشارها و ضربات گاه مهلک روانی و جسمی و زندگانی حکومتیان، اجنبیها، مافیاییها، تجزیهطلبان، مجرم-بیماران سادیمسی و زامبیگونهها داخلی و خارجی و… در عذابند!
تحریمهای لجام گسیخته و فلهای غربیان و همراهی کمابیش و خواسته یا ناخواسته عمده بقیه جهانیان از جمله همان کشورهای به اصطلاح دوست شرقی و همسایگان، نشانههای تنهایی مردم ایران یا ملت-کشور ایران است!، این تنهایی عجیبی است، مردمی را به خود رها شده و به آن سوی کشانده برای رهایی ظلم و فساد و جنایت از درون و برون کشور نسبت به خود.
عملا با اقدامات ایذایی ظالمانه و جنایتکارنه تحریمسازان داخلی و تحریمکنندگان خارجی، در اقلامی مثل غذا و دارو، چه چیزی میتوان گفت جز توحش و سادیسم؟! واقعا در چه معقوله عقلانی و حتی منفعتطلبانه خصومت بین حکومتهای ایران و با اجانب میگنجد این ظلم و جنایتها؟!
در حالی طی همین سالها روشهای کاربردی جداسازی مقوله کالاهای بشردوستانه از تحریم پیشنهاد شد، حتی پیشنهاد شد اموال بلوکه شده ایران به صندوقی تحت نظارت سازمان ملل در بیاید و از محل آن و با نظارت شدید و صحیح سازمان ملل، از محل این داراییهای بلوکه شده اقدام به خرید و ارسال مواد عذایی و دارویی شودف اگر این قدر بیاطمینانی نسبت به حکومت ج.ا است، که بخواهد از این کانال مالی سوءاستفاده کند مثلا برای استفاده نظامی یا پروژههای هستهای یا تامین نیروهای نیابتی و غیره، اما هرگز امریکا و متحدان غربی و همدستان شرقی و غیره، حاضر نشدند به همین پیشنهاد هم ترتیب اثر دهند!، چه چیزی میتوان در قبال این جنایت و ظلم گفت؟! جز اینکه هنوز در بسیاری افراد جهان و نزد حکومتها وذینفعان از حکومتها از داخل و خارج ایران، قضیه احتمال قوی وجود توحش و جرم-بیماری سادیسم در میان این افراد دارد؟!
دقت حتما دارند ناظران منصف، وقتی کل یک کشور به چنین تحریمهای ظالمانه و جنایتکارانه دچار میشوند، خشک و تر با هم میسوزد، بسیاری از این مردمی آسیب میبینند اساسا شاید حتی مسلمان نباشند و هیچ طرفدار این حکومت ج.ا نیستند و بلکه مخالف آن هستند، عملا امروزه به نظر اکثریت ناراضی و مخالف این حکومت هستند! اما بخاطر سیاست خارجی و داخلی حکومت ج.ا و ایدئولوژی و مافیاییهایی دورن حکومتی یا نفوذی و غیره، اکثریت ملت و مردم ایران در رنج و عذاب هستند!
مثال مشهوری، قضیه کاربرد سلاح اتمی حکومت-دولت وقت امریکا علیه ژاپن است، هر کسی از زوایا مختلف این واقعه فاجعهبار توضیح داده است، طرف امریکایی و سمپاتها و مزدورانش همیشه نوعی توجیهگری برای این جنایت کرده اند، کار به چنان جایی رسانده اند، که گویی اگر این فاجعه و جنایت از سوی امریکا انجام نمیشد، جنگ جهانی دوم تمام نمیشد و ژاپن تسلیم نمیگردید و یک جوری برای ارتکاب احتمالا بدترین به جنایت کشتار جمعی سریع تاریخ بشریت (که قعا بسیاری غیرنظامیان و بیگناه مانند کودکان جان باخته و یا صدمه شدید و یک عمر تحمل عوارض رادیواکتیو بودند)، بر بشریت منت میگذارند!
فرض بر این بگذاریم، اصلا امریکاییها چاره جز کاربرد بمب اتم علیه ژاپنیها نداشتند، برای ترساندن جدی از نابودی حتمی کلیت ژاپن، آنها این جنایت را کردند!، سوال اینست برای نشان دادن قدرت مهیب و کشتار جمعی بمب اتمی، حتما باید شهرها و مناطق مسکونی مملو از غیر نظامیان میزدند؟!
نمیشد در نزدکی یکی دو تا شهر مهم در فاصله ایمن و در منطقه غیر مسکونی این قدرتنمایی به رخ حریف ژاپنی بکشانند، ژاپنی در زیر حملات هولناک بمباران هوایی امریکا که بسیاری شهرها و مردم غیر نظامی کشتار میکرد انتظار میرفت اقدام به تسلیم کند، علی رغم حاکمیت تمامیتخواهی و امپرالیستی وقت حکومت ژاپن، آنها نمیخواستند عمده مردم و کشورشان نابود شوند، وگرنه اگر آن حکومتیان ژاپنی به مثابه پیروی از ایدئولوژی افراطیون دینی-مذهبی مانند افراطیون اسلامگرا بود، با خودشان میگفتند خود و همه ملت را فدای ایدئولوژی میکنند، همگان با هم شهید و راهی بهشت موعود اسلامگرایان افراطی بروند!
مقایسه تلاش کسانی که سکوت نکردند و بیتفاوت نبودند و خواستند- در حد توان خود- راه حل ارائه دهند برای حل مشکل و کسانی صرفا به بیان مشکلات پرداختند و یا کلا سکوت کردند در همین است، کسانی ایدهآلیستی میاندیشند و کسانی ضمن نگاه به آرمانهای نیکخواهی، در عرصه کاربردی و عملی طرح و ایده میدهند برای راه حل مشکل در همین نکات است.
مشکلی دیگری است، راه حل داده شود، چگونه میتوان تعداد زیادی پارامرتهای موثر در مشکل را سازمان داد، راه حل کاربردی مشکل، نیازمند عامل دارد، در اینجا در درجه نخست خود مردم عامل اجرای راه حل هستند، اما آنهایی که نمیخواهند مشکل حل شود و یا آنکه به نفع مطامع خودشان سوءاستفاده میکنند، بازگویی هر راه حلی اگر از سوی کسانی باید اجرا کنند، بکار نبدند، آنهایی عامل مشکل یا سوءاستفادهگر از مشکل هستند، در صدد تغییر راه حل ارائه شده به سود خود هستند، برای همین بسیاری از راه حلها اساسا دارای یک تاریخ انقضای آشکار و یا پنهان دارد، در بحران جنبش اعترضی اخیر بخش بزرگی از مردم ایران و به نظر میآید همراهی و همدلی و همدردی اکثریت بقیه مردم با آن، در هر روز و هر هفته و هر ماه و در رخدادهای پیاپی، نیازمند تنوع و بروزرسانی است.
ذینفعان از حکومت فعلی و حتی آنهایی نفعی بویژه مادی ندارند از این حکومت و اما در پندار خویش گمان میکنند این حکومت در راه حق است (مانند کسانی اعتقاد به ایدئولوژی ادعایی حاکمان دارند) و دائما ظلم و فساد و جنایتهای ناشی از حکومت و عوامل این حکومت را توجیه میکنند!، تا آنهایی خودرا در وضعیت انتخاب بین بد و بدتر و بدترین میبینند، اگر میگویند کودتای ملی با حمایت مردم توسط نیروهای مسلح برای حذف بخش آخوندیستی (و نه حذف فیزیکی اشخاص آخوند) یعنی ایدئولوژی آخوندیستی و حکومت آخوندیستی، اینها هم دنبال راه حل خروج از مشکل هستند.
صلح حقیان: مقصران اصلی شکست جنبش اعتراضی ۱۴۰۱ و ادامه حکومت مافیایی ج.ا کی اند؟!
صلح حقیان: مقصران اصلی شکست جنبش اعتراضی ۱۴۰۱ و ادامه حکومت مافیایی ج.ا کی اند؟!
صلح حقیان: ایپدیمی توحش و سادیسم در نزد سیاستبازان جهان!، تحریم غربی-امریکایی، از واقعیت تا دروغ!
برای روشن اندیشی درباره سری مطالب جنگ های اباطیلی بایگانی را مرور کنید
https://www.tribunezamaneh.com/archives/author/korooshbotshekane
نمونه دیگر نوشتارهای مشابه
https://www.tribunezamaneh.com/archives/author/botshekan
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.