معلمان باز نشسته ایران طبق فراخوانی سراسری پرچم تاریخ مبارزاتی معلم را درایران بالا بردند ویک صدا. بعضا سکوت خواسته های صنفی خود را از دولت مطالبه کرده و رژیم حاکم بر مهن ما را به چالش می کشند. تهران وکل ایران امروز معلمان شاغل دیروز را دیدند وصدای انها را شنیدند …
روز سه شنبه ۶ مهر۱۳۹۵ طی یک دعوت و فراخوان عمومی از بازنشستگان سراسر کشور جهت شرکت در تجمع سراسری سکوت ، دوستان و همراهان همیشه در صحنه به این دعوت لبیک گفته و باشکوه ترین لحظات تاریخ آموزش و پروش را رقم زدند و نشان دادند هنوز هم هر گاه اراده کنند می توانند حماسه بیافرینند .

ثمره هفته ها تلاش و برنامه ریزی و رایزنی و اطلاع رسانی امروز به بار نشست و همکاران عزیز در تجمع سکوت قدرت و توان خود را به منصه ظهور رساندند .

ساعت شروع تجمع ۱۰ صبح اعلام شده بود ولی خیلی پیش از آن دوستانمان دسته دسته و در گروههای چند نفری خود را به محل تجمع رساندند.

همانطور که از فرهنگیان فهیم و هوشیار انتظار می رفت تجمع طبق قرار قبلی در سکوت و نظمی بسیار برگزار شد تنها تعدادی ازدوستان خلف وعده کرده و قصد سردادن شعار داشتند که البته به خوبی مهار شد .[علیرغم همه این مهار کردن ها بنا به گزارش کافه صدای معلم گروه پیش کسوتان وگروه روشنگران  با جان و دل حدود دو هزار نفر در این تجمع سکوت جلو مجلس شرکت کرده بودند.و این اعتراض از ساعت ۹/۳۰ تا ۱۳بانظم خاصی ادامه داشت در دست اکثر همکاران خواسته های بازنشستگان وجود داشت و همه همکاران قعطنامه را امضا کردند.

با اینکه تجمع سکوت بود با وصف همه اینها همکاران شعارهای زیر را متحدا بارها و بارها تکرار میکردند

حقوق ما یک میلیون خط فقر سه میلیون

حکومت عدل علی چرا این همه نا برابری

تو که از محنت دیگران بی غمی

نشاید که نامت نهند آدمی]

تمام خواسته های ما در قالب بنر و پلاکارد و کاغذهای A3 به نمایش گذاشته شد .

قطعنامه به همراه نامه ای حاوی خواسته های ما آماده شد.

طوماری که در آن درخواست ما از مسئولین بیان شده بود به امضای همکاران عزیز رسید .

در آخر حدود ۱۲:۳ دقیقه تجمع با سخنرانی همکار گرامی و پرتلاش جناب آقای نظری و خواندن قطع نامه به کار خود پایان داد

در راه بازگشت در کنار مجلس همکار عزیزمان بانو رضایی سخنرانی فرموده و شعارهایی از عمق جان سردادند و همکاران تکرار کردند که این شعار نه تنها مشکلی ایجاد نکرد بلکه کاملا به جا وبرنامه ریزی شده بود .

آخرین برنامه امروز سردادن سرود ای ایران توسط همکاران گرامی بود که زیبایی و ابهت برنامه را دوچندان کرد .

حضور همکاران بازنشسته با سنین بالا که با عصا و ویلچر به سختی تمام در این تجمع شرکت کردند بسیار چشمگیر بود دیدن این انسانهای وارسته و با روحی قوی و جسمی رنجور احساس شرم و افتخار را توام در انسان زنده می کرد .

دست و پای این عزیزان بوسیدنیست .

در برنامه امروز از لباس شخصی ها خبری نبود و با اینکه میدانیم خبرهای تجمع لحظه به لحظه رصد می شد اما کوچکترین برخوردی با تجمع کنندگان نشد و بعضا همکاری هم کردند و این نشانه بسیار خوبی است .

امروز از دو خبر گزاری برای تهیه خبر حضور داشتند و خبر تهیه کردند .

گرما شدید بود و متاسفانه امکان پذیرایی از دوستان نبود ولی با آب خنک ازعزیزان پذیرایی شد .

از دوستان و همراهان پرتوان و فرهیخته جز این هم انتظار نمی رفت .

درود بر شما

گامهایتان استوار و اراده تان پولادین باد .

والسلام

مدیر کانال بازنشستگان و پیشکسوتان فرهیخته کشور

ملک

***

اگر یک درصد معلمان دست به قلم شوند

اعتماد ـ شماره ۳۶۳۶ |   چهارشنبه ۷ مهر۱۳۹۵

عبدی: این تحولات تا حدی باید از دل خود آموزش و پرورش به وجود بیاید. ما الان یک میلیون معلم داریم. اگر ١٠ درصد اینها هم دست به قلم شوند، می‌شوند ۱۰۰ هزار نفر و اگر یک درصد هم دست به قلم شوند، یعنی ١٠ هزار نفر. ١٠ هزار نفر عدد کمی نیست و اگر این افراد هر روز یک خاطره از مدرسه خود را در سایتی بنویسند و مسائل کلاس و مدرسه اعم از مشاهده فقر، فساد، ناهنجاری اجتماعی، بیم و امید و… را مکتوب کنند، خیلی موثر می‌شود. بیش از ۵۰۰هزار کلاس درس در کشور آیا روزی ۱۰۰ تا اتفاق جالب در آنها نمی‌افتد؟ اگر اینها مکتوب شود آیا هنرمندان و کارگردانان و نویسندگان تمایلی برای ورود به عرصه آموزش و پرورش پیدا نمی‌کنند؟

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)