”تجاری‌سازیِ” بهداشت و درمان، به چه معناست؟

برنامهٔ “تجاری‌سازیِ” درمان، پزشکی و بهداشت کشور، وضعیت سلامت جامعه را به‌مراتب وخیم‌تر از حال خواهد ساخت. دستیابی و بهره‌مندیِ مردم از بهداشت، درمان و امور پزشکی رایگان، جزو حقوق بدیهیِ مردم محسوب می‌شود. باید با برنامهٔ “تجاری‌سازیِ” سیستم درمان و بهداشت مبارزه کرد!

هم‌زمان با اعتراض‌های پرشمار به طرحِ “نظام بیمهٔ سلامت“ در سراسر کشور، وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، “تجاری‌سازی“ را یکی از مهم‌ترین موضوع‌ها در بهداشت کشور دانست، و از تدوین برنامه‌یی برای “تجاری‌سازیِ” بهداشت و درمان- به‌موازاتِ مقررات‌زدایی در این زمینه- سخن گفت. بر “تجاری‌سازیِ” بهداشت، در بستهٔ تحرک اقتصادیِ جدید دولت، نیز تأکید شده است.
هزینه‌های گزافِ درمان و امور پزشکی یکی از معضل‌های جدی مردم میهن ما در سالیان اخیر بوده است. مطابق آمار رسمی، هرساله بین ۵ تا ۷ درصد مردم، به‌دلیل هزینه‌های کمرشکن درمان، دارو، و بهداشت، به زیرخط فقر سقوط می‌کنند. برای بسیاری از خانواده‌های کارگری و دیگر زحمتکشان شهر و روستا، بهره‌مندی و دسترسی به امور درمان و بهداشت میسر نیست. تضعیفِ سازمان تأمین اجتماعی- به‌ویژه بخش بیمه‌های درمانیِ آن- لطمه‌هایی جبران‌ناپذیر به جامعه و اکثریت مردم وارد آورده است. دولت درحالی‌که می‌کوشد بخش بیمهٔ درمانیِ تأمین اجتماعی را زیر پوشش “نظام بیمهٔ سلامت” ابتدا به وزارت بهداشت منتقل کند و سپس آن را خصوصی سازد، به تقویت نقش و جایگاه بیمه‌های خصوصی پرداخته است. ایرنا، ۱۷ شهریورماه، از قول مدیرعامل بیمه سلامت ایران، گزارش داد: “موفقیت نظام سلامت به اقتدار و کارآمدی بیمه‌ها منوط است. سازمان بیمه سلامت ایران به‌عنوان یک همراه در صیانت از حقوق بیمه‌شدگان در طرح تحول سلامت نقش پررنگی را ایفا کرده و همیشه خود را تابع سیاست‌های ابلاغی… رهبری دانسته و همگام با وزارت بهداشت عمل کرده است.”
تقویت نقش شرکت‌های بیمهٔ خصوصی و تدارک به‌هدفِ حضور پیدا کردنِ شرکت‌های خارجی بیمه در بازار پرسود ایران در حالی انجام می‌شوند که تا کنون، در راستای اجرای طرح تحولِ سلامت، بیش از ۱۵ هزار میلیارد تومان هزینه به صندوق‌های بیمه اجتماعی تحمیل گردیده، و حدود ۶ هزار میلیارد تومان از منابع سازمان تأمین اجتماعی برداشت شده است. نقش منفیِ بیمه‌های خصوصی آن‌چنان سیستم بهداشت، درمان و پزشکی کشور ما را مختل کرده‌اند که ایرنا [خبرگزاری جمهوری اسلامی]، ۱۶ شهریورماه امسال، در گزارشی، با اشاره به حضور روزافزون بیمه‌های خصوصی در کشور، یادآور شد: “بیمارستان‌ها روی خط ورشکستگی. … بیمارستان‌ها در شرایط احتضار روزگار را سپری می‌کنند، بدهی ۴ هزار میلیارد تومانی بیمه‌ها کمر آن‌ها را شکسته و آن‌ها را به مرز ورشکستگی کشانده است. … افزایش درآمد اختصاصی بیمارستان‌ها [مطابق طرح تحول سلامت] باید از صندوق بیمه‌ها پرداخت شود و این سهم پرداختی مردم به بیمه‌ها را افزایش می‌دهد. شرایط بیمارستان‌های دولتی نگران‌کننده است و اکنون به وضعیت قبل از اجرای طرح تحول سلامت در سال ۹۲ بازگشته‌ایم. … ۵۸ تا ۶۸ درصد هزینه‌های بیمارستانی، پرداخت‌های پرسنلی است و اکنون تأخیر بیمه‌ها باعث شده کارانه پزشکان، پرستاران و کارکنان بیمارستانی هشت ماه به تعویق بیفتد.” به‌عبارت‌دیگر، تمام درآمدها در جیب بیمه‌های خصوصی جمع شده است، و این شرکت‌ها[ی بیمهٔ خصوصی] با سرمایه‌گذاری در بورس و مشارکت با بنیادهای انگلی، سودهای کلان می‌برند. اما مردم و بیمارستان‌ها با چالش و ورشکستگی روبه‌رویند. علاوه بر نقش مخربِ شرکت‌های خصوصی بیمه، به طرح دیگر دولت- یعنی طرحِ واگذاریِ ادارهٔ بیمارستان‌ها به خَیِرین [خیرخواهان(!)]- باید اشاره کرد. وزارت بهداشت، در چارچوب برنامه آزادسازیِ اقتصادی، اعلام کرده است که از ۱ تا ۱۰۰ درصد ادارهٔ بیمارستان‌ها را به خیرین واگذار خواهد کرد.
برنامهٔ “تجاری‌سازیِ” درمان، پزشکی و بهداشت کشور، وضعیت سلامت جامعه را به‌مراتب وخیم‌تر از حال خواهد ساخت. دستیابی و بهره‌مندیِ مردم از بهداشت، درمان و امور پزشکی رایگان، جزو حقوق بدیهیِ مردم محسوب می‌شود. باید با برنامهٔ “تجاری‌سازیِ” سیستم درمان و بهداشت مبارزه کرد!

به نقل از «نامه مردم»،‌شماره ۹۸۵، ۱۲ آبان ماه ۱۳۹۴

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)