روز ۱۶ آذر هست و هجوم خاطرات. اینهم کنفرانس «همبستگی ملی با جنبش دانشجویی ایران» در ۱۶ آذر ۸۸، در گرماگرم وقایع بعد از انتخابات این مراسم نقطه آغازی بود بر تلاش برای ایجاد نوعی از همگرایی در بین گرایشای متنوع جنبش دانشجویی و بطور عام جوانان و دانشجویان تبعیدی بر علیه حاکمیت، رویایی که شاید با توجه به تجربه تاریخی کنفدارسیون بیراه نبود اما متاسفانه بعد از نزدیک به دو سال تلاش پیگیر و کنفرانسهای متعدد به هیچ نتیجه ملموسی نرسید!

به این دلیل ساده که آنها که مشارکت نکردن با تحریم و آنها که کردند با نقض غرض و کوبیدن بر میخ پولاریزاسیون بجای همگرایی تیشه بر ریشه اش زدند. با تمام دردناکی اما تجربه گرانقدری بود. حداقل به این توهم پاسخ داد که بیماریهای مبارزین و سیاسیون ما مختص اپوزیسیون سنتی و نسل گذشته نیست بلکه در نسل جوان بنوعی دیگر بازتولید میشود

در این لینک هم میتوانید مراسم کامل را بطور آنلاین اگر آن موقع مستقیم ندیدید، ببینید 

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)