یاداشتی کوتاه درباره توافق هسته‌ای

دست یابی به توافق هسته ای که سه شنبه ۱۴ ژوئن ٢٠١۵ میلادی متحقق شد و لغو برخی تحریم ها، بی تردید اثراتی مثبت، هرچند محدود، بر زندگی مردم خواهد داشت. اکنون هریک از طرفین تحقق این توافق را به حساب خود مینویسد، غافل از آینکه توافق حاضر هنوز نهایی نیست و کاملا مشروط است به پای بندی ایران به قول و قرار های خود.

عطا هودشتیان

عطا هودشتیان

امر خوش ایند انکه إز این طریق حد اقل جلوی حمله نظامی به ایران گرفته شد و نیز آنکه غرب توانست زیاده خواهی نظامی و اتمی یک قدرت اهریمنی و خطرناک همچون جمهوری اسلامی را بلاخره مهار کند و ایران اتمی نشد (آینده را نمی دانیم) و سرانجام عقب کشید. مردم بحق إز این بابت خشنود هستند. این مذاکره سخت و پیچیده که چند دهه تنش میان ایران و غرب را کاهش میدهد، البته یک برد بزرگ هم برای ایران (زیرا میتواند به تولید صنعتی اتمی با محدودیت هایی ادامه دهد) و هم برای غرب ( خصوصا آقای اوباما – زیرا ایران اتمی آینده را مهار کرد – مذاکره ای بدون جنگ) خواهد بود.

اگر چه لغو محدود تحریم های غرب علیه ایران باعث خوشنودی مردم ما میباشد، لیکن متاسفانه این دستگاه سیاسی حاکم است که بیشترین سود مالی را از این معامله خواهد برد. نظام حاکم از این ثروت هنگفت باد آورده و پولی که به ایران بتدریج سرازیر میشود، بجایی یاری رساندن به تولید داخلی و کمک به مردم، برای حفظ موقعیت خود در منطقه، در یمن، عراق، سوریه و لبنان استفاده خواهد کرد. جمهوری اسلامی حتی در همین دوران تحریم های بسیار گسترده غرب علیه ایران، ملیاردها دلار به سوریه کمک کرده است. و بیم آن میرود که این عمل ابلهانه پس از توافق هسته ای، با روند پرشتاب تری ادامه یابد.

بعد از این توافق، فضای سیاسی درایران لزوما تحول چشم گیری بخود نخواهد دید. رژیم ایران با مهارت و به روشنی “داخل” را بکلی از “خارج” جدا نموده است. با نگاه به عمل کرد کنونی رژیم حاکم، امضاء توافق هسته ای، اگر چه به نوعی از تنش میان ایران با غرب پایان میدهد، لیکن این به معنای نزدیک شدن جمهوری اسلامی با غرب نیست. و اگر هم برفرض اندکی چنین باشد، و رژیم مانورهایی دراین حوزه بدهد، این تحول – برعکس دیدگاه های برخی خوش بینان – در حال حاضر و تا مدت ها اثرات چندانی در بهبود وضعیت سیاسی و اجتماعی داخل کشور نخواهد داشت.

البته قطعی شدن قرارداد امضا شده هنوز متضمن خروج پیروز مند دولت اوباما در نزاع جدی با جمهوری خواهان در هفته ها و ماه های اینده در امریکا است.

در این میان کنفی عریان اقای خامنه ای را خواهیم دید زیرا امضا قرار داد هسته ای، برعکس خواسته وی، با “لغو فوری همه تحریم ها” علیه ایران همراه نبود.

اقای أوباما در سخنرانی خود در کاخ سفید پس از امضا قرار داد،  بروشنی به حفظ برخی تحریم ها تاکید کرد.

با اینحال اطمینان داریم که طراحان سیاسی جمهوری إسلامی، این کنفی عریان را با ترفندهای ماهرانه همیشگی بخوبی توجیه خواهند کرد بگونه ای که اخرش امریکا “بازنده” جلوه کند.

و اما دولت روحانی بیشک، همچنانکه در چند روز اخیر ندای ان بگوش میرسید، خود را برنده قطعی سناریوی هسته ای قلمداد خواهد کرد و باز با یک چرخش آرام دیگر اقای خامنه ای نیز از قبل ان و به نفع خود بهره ها خواهد برد!

 

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)