پوسی لیسیسم یک جریان اجتماعی خاک بر سری است که در مورد جنس مذکر یعنی پسران و مردان بررسی می شود و پوسی لیسیست ها بلا استثنا مذکر هستند…اصولا پوسی لیسیسم از دو بُعد مجازی و حقیقی قابل بررسی است.بعد مجازی یعنی فعالیت حزب در محیط مجازی انجام می شود و بعد حقیقی به فعالیت حزب در محیط حقیقی می پردازد. در ابتدا، بعد مجازی آن را بررسی می نماییم؛ ما در محیط مجازی زیاد پوسی لیسیست ها را می بینیم و شاید خودمان هم از پوسی لیسیست ها و حتی شاید از موفق ها و رده بالا ها باشیم و خودمان ندانیم…اگر بخواهم به طور ساده این مسئله را بشکافم؛ اینکه شمایِ گل پسر تا عکس یک جنس مخالف را در محیط مجازی (غالبا فیسبوک) می بینی و عنان از کف می دهی و به ۱۴۷مدل سامورایی و غیرسامورایی در کامنت ها قربان صدقه اش می روی و با آب و تاب از او تعریف و تمجید می کنی و یا دری وری های جنس مخالف را به اشتراک می گذاری، نه تنها شما یک پوسی لیسیستی بلکه بسیار موفق و رده بالا نیز می باشی…یاد خاطره ای افتادم که کاملا به بحث ما مربوط است؛ چند ماه پیش مطلبی نوشته بودم که از نظر خودم بدون اشکال و تر و تمیز و جذاب بود…گذاشتمش در فیسبوک…به لطف دوستان قدیمی و دانشگاهی و مرحمت فک و فامیل و یک دانه لایک خودمان، سر جمع۳۴ تا لایک نصیب این مطلب شد…یکی از فِرِند های مونث فیسبوک که تقریبا در تمامی عکس هایش لب هایش غنچه شده و ازشان خون می چکد و چشمکی با منظور یا بی منظور زده و موهایش را به قول معروف «موی افشان میکنی رفع خطر کردم عزیز عقل حیران میکنی…» و دست چپش را هفت گون به نشانه ی پیروزی آورده بالا( که تا آنجا که ما می دانیم این علامت ویکتوری است و نشانه ی پیروزی.نمی دانیم استفاده ی آن در این عکس ها نشانه ی چیست؟! نشانه ی پیروزی در اتاق عمل و سربلند بیرون آمدن از عمل گوش و حلق و بینی و لب و لوچه و.. است یا علامتی است که حضرتِ عاشقِ دلداده دلش از آن غنج میزند یا هر چیز دیگر…!).خلاصه یکی از این مدل فِرِند های اینجورکی مان، همین مطلب بنده را کپی فرمودند.خدا شاهد است، به این وقت عزیز، به این برکت، مطلب این حقیر۱۳۶۷لایک خورده بود و ۱۵۹۶۳ اشتراک گذاشته شده بود و کامنت هایی از این دست که؛ «بیگ لایک عزیزم!»،«خیلی عالی می نویسید خانم فلانی!»،«چقدر خوبی تو خوشگل خانوم!»،«میشه منو اد کنید»،«اسماعیل هستم از پیربکرون۰۹۳۶۱۲۳۴۵۶۷» و کامنت های دیگری که گفتنش را در اینجا جایز نمی دانم…! و همه ی اینها به کنار هنوز که هنوز است پیغام پشت پیغام که خانم بیا و در فلان مجله و بهمان نشریه و بیسار روزنامه بنویس. اصلا بیا و نوشته هایت را کتاب کن با پول ما.بیا و فلان کن با بهمان ما و….جدا از بحث اینکه مطلب این حقیر جذاب بوده یا خیر، ما در این مورد با طیف عظیمی از پوسی لیسیست های مجازی و البته افراطی مواجه هستیم….
و اما بعد حقیقی پوسی لیسیسم؛ این بعد در بین اعضای حزب بسی باارزش تر و البته دشوار تر است چرا که هم به اعتماد به نفس بالا و هم به استعداد و توان بالا در زمینه ی لاشی بازی نیازمند است…در میان پوسی لیسیست های حقیقی و موفق یعنی آنهایی که با موفقیت در محیط های حقیقی فعالیت می کنند می توان به دانشجویان اشاره کرد. توجه داشته باشید که این فرض غلط است که برای اینکه یک پوسی لیسیست موفق بود، باید حتما دانشجو بود یا اینکه اگر دانشجویی حتما پوسی لیسیستی…باید عرض کنم که در همه ی قشرها و سلیقه ها و تمامی سنین پوسی لیسیست و حتی پوسی لیسیست موفق و رده بالا وجود دارد و مورد داشتیم پوسی لیسیستی که سن خرِ بابابزرگ بنده را داشته اما واقعا موفق بوده، ولی دانشجویان و جریاناتشان یک چیز دیگر است( به علت اینکه نگارنده خود دانشجوست و تحقیقات وی در دانشگاه و بین دانشجویان صورت گرفته لذا دانشجویان را مورد بررسی قرار می دهد.)…اگر بخواهم به طور ساده این مسئله را بشکافم؛ اینکه شمایِ دانشجو، وقتی جنس مخالف خود را در راهروی دانشکده یا در بوستان دانشگاه می بینی و از خود بی خود می شوی و در صدد بر می آیی شیرین کاری ای راه بیندازی و یا محض خودنمایی پس گردنی جانانه ای به رفیقت بزنی،تا جنس مخالف لبخندکی بزند یا علی الحساب عشوه ای شتری بیاید، شما عضو کوچکی از جامعه ی پوسی لیسیستان حقیقی هستید…شاید یک سوال ذهن شما را درگیر کرده باشد که چگونه می توان به سطح بالایی از پوسی لیسیستی حقیقی که صدالبته بسیار باارزش تر است، رسید؟ در ابتدا باید موارد زیر را در نظر داشت و در ادامه راهکارهایی که ارائه خواهد شد،به کار بست؛ اولا باید همیشه چشم و گوش خود را باز کنید و منتظر بمانید تا اجناس مخالف را ببینید و مراقب باشید که از کفتان نروند و پوسی لیسیست دیگری زودتر اقدام نکند.مثلا اگر کلاس شما مختلط است شما باید همان موقع انتخاب واحد نقشه هایتان را بکشید تا از همان جلسه ی اول دست به کار شوید…ثانیا وقتی جنس مخالف را دیدید چند ثانیه ای را به دیدزدن و هیز بازی بگذرانید و با خودتان حساب و کتاب کنید که آیا اصلا می ارزد که نشان دهید شما عضوی از حزب هستید؟… نهایتا اگر کیس یا اکیاس(ج کیس) مورد نظر از هر لحاظ اُکی(اصطلاحی میان اعضای حزب) بود، می توانید راهکارهای پیشنهادی زیر را به اجرا دربیاورید؛
۱) اگر سر کلاس هستید از هرگونه دری وری گفتن و شروور بافتن دریغ نکنید.مدام تیکه بیاندازید و از اینکه تیکه هایتان یخ باشند و کسی نخندد و یا اینکه استاد اخطار دهد و تهدید به انداختن شما در آن درس کند، بیم نداشته باشید…
۲) اگر خارج از کلاس هستید؛ مثلا در راهرو دانشکده یا جلوی سلف دانشگاه یا کلا هرجا که عبور و مرور اجناس مخالف بیشتر است.اولا هرگونه مسخره بازی و دلقک بازی مجاز است؛ تقلید صدای حیوانات وحشی، اهلی، پرندگان، پستانداران، صدای موتور پیکان و نیسان و…چیستان و لطیفه… روی یک پا راه رفتن…شلنگ تخته انداختن و…ثانیا انواع شوخی های دستی، خرکی، پشت وانتی و شهرستانی را می توانید با یکی از دوستان صمیمی تان به نمایش بگذارید؛ مثلا اگر در راهرو هستید، پس گردنی فجیعی به پسِ کله ی رفیقتان روانه کنید تا صدای شَتَرَقِ آن در آن مکان طنین انداز گردد…یا لگدی را حواله ی حدفاصل دو پای دوست گرامی کنید طوریکه صدای خَر بدهند و در ادامه به حالت کما بروند…
۳) بسته به میزان اعتماد به نفس و البته توانایی لاشی بازیتان می توانید مستقیما وارد بحث و گفت و گو با سرکار علیه شوید.ابتدا مبلغی سلام و احوالپرسی و تعارف تیکه پاره کنید و در ادامه شروع به خوشمزگی کنید و از خود نمک بریزید…
در همه ی موارد فوق، اگر کیس یا اکیاس مورد نظر حتی لبخندکی زدند و یا عشوه و ناز و غمزه ای از خود ساطع کردند، تبریک می گویم، چرا که شما یک پوسی لیسیست موفق هستید!
راهکارهای اینکه چگونه پوسی لیسیست باشیم در دو بعد مجازی و حقیقی بررسی و ارائه شد.در بعد مجازی بسیار آسان و در بعد حقیقی کمی دشوار….! موفق باشید!
پ.ن: معذرت از بابت به کار بردن برخی الفاظ!و ضمنا عکس تزیینی است!

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)