مهاجرت مردم جنوب ایران در سایه جنگطلبی شوم ملایان
مهاجرت از شهرهای و استانهای جنوبی کشور پدیدهای است که در روزهای اخیر به دلیل ماجراجوییهای جنگطلبانه حکومت ایران در حال رخدادن است و بسیاری از رسانههای حکومتی آن را با مهاجرت شهروندان استانهای جنوبی و غربی کشور در طول جنگ ۸ساله خمینی با عراق مقایسه میکنند.
کسانی که دوران جنگ ۸ ساله خمینی با عراق را به یاد میآورند همچنین به یاد میآورند که مردم بیپناه شهرها و استانهایی که آن زمان بیشتر در معرض حملات خارجی بودند به صورت گسترده خانه و کاشانه خود را ترک کرده و راهی شهرهای شمالی و شرقی کشور میشدند که در آنجا از امنیت نسبی برخوردار بودند.
با گذشت ۳۸ سال از پایان آن جنگ، هنوز در برخی از استانهای شمال و شمال شرقی کشور جوامعی از مردم استانهای درگیر جنگ شکل گرفته و حتی در شهرهای این استانها، محلههایی تحت عناوینی چون «محله عربها» در مشهد و دیگر شهرهای کشور باقی شده است.
با گذشت نزدیگ به ۴ دهه، که هنوز خاطرات آن از اذهان عمومی مردم ایران پاک نشده است این بار باز هم به دلیل ماجراجوییهای نظامی و تروریسم منطقهای حکومت ایران، مهاجرت از شهرها و استانهای جنوبی کشور به شهرهای مناطق شمال ایران آغاز شده است. هر چند حکومت ایران از انتشار اخبار دقیق آن امتناع میورزد اما چنان هم نیست که این پدیده کاملا در زیر لوای سانسور حکومت منتشر ناشده باقی بماند.
جنگی که برای ملایان به مانند جنگ ۸ ساله «نعمت» محسوب میشود که در زیر سایه آن میتواند نارضایتیهای داخلی را سرکوب کند به «نقمتی» برای مردم شهرها و استانهای جنوبی کشور تبدیل شده است.
بازگشت خاطرات تلخ جنگ قدیمی
سایت فرارو در تاریخ ۲۵ تیر ۱۴۰۵ با تیتر «بازگشت جنگ به حافظه شهرها، روایت مردم آبادان و اهواز از بازگشت اضطراب و خاطرات جنگی» به موضوع مهاجرت مردم استانهای جنوبی به استانهای شمالی کشور پرداخته است.
فرارو در این مطلب مهاجرت شهروندان استانهای جنوبی بر اثر حملات نظامی خارجی ناشی از جنگطلبی ملایان به استانهای شمالی را «پژواک روزهایی از جنگ ۸ساله» عنوان کرده که «ویرانیهای آن هنوز در شهرهای جنگزده» به وضوح دیده میشود.
دیگر مصادیقی که فرارو در این مطلب برای تبیین این امر به کار برده شامل عباراتی همچون «تابلوهای خطر مین»، «ترکشهای به جا مانده بر دیوارها»، «صدام دوباره حمله کرده» و… میشود.
فرارو به اظهارات چند شهروند که در زمان جنگ خمینی با عراق به استانهای شمالی مهاجرت کردند پرداخته که میگویند شرایط امروز آن شرایط وخامتبار را برایشان تداعی میکند.
حال اما پارامتر دیگری بر این موضوع سایه افکنده که مخاطرات را برای شهروندان و ماندنشان در شهر خود سختتر کرده و میزان مهاجرت آنها را افزایش داده است.
استفاده آشکار سپاه و حاکمیت ملایان از مناطق مسکونی و شهرها برای استقرار سیستمهای موشکی و لانچرها، استفاده از بیمارستانها و اماکنی که در قوانین بینالملل به عنوان اماکنی که حمله به آنها به نوعی جرم و احتمالا جنایت جنگی تلقی میشود آسیب را برای شهروندان استانهای جنوبی کشور نه دوچندان که چندچندان کرده است.
ماجرای تلخ مدرسه میناب در مجاورت منطقه نظامی، استقرار نیروهای نظامی و سرکوب در مناطق مسکونی و بیمارستانها و… که در روزهای اخیر مورد اشاره سران و مقامات حکومت ایران قرار گرفته است مصادیق جنایتی است که حکومت ایران در حق شهروندان استانهای جنوبی روا میدارد.
جان و نان یا مهاجرت؟
فرارو همچنین با تیتر «جنگ دوباره به خانه برگشت» ابعاد دیگری از ترس و وحشت بجای شهروندان جنوبی و مهاجرت بالاجبار آنان را برجسته کرده است.
برخی شهروندان سالمند در مصاحبه با این روزنامه با هر بار شنیدن صدای انفجارها گفتهاند که با در ضمیر ناخودآگاه خود میپرسند که «عراق دوباره حمله کرده؟!» است.
این روزنامه مینویسد زنان کهنسال نیز با انفجارهای جدید خاطرات خود را که چگونه در آن جنگ مهاجرت کردند و به شهرهای امنتر رفتند را بازگو میکنند.
طبیعتا بازگویی این خاطرات از سر خوشی نیست و ترس و وحشت و استرس را برای شهروندان جنوبی چندبرابر میکند چرا که آن ۸ سال تمام شد اما حملاتی که مسبب آن جنگطلبی ملایان است در روزهای اخیر، مداوم برای مردم این مناطق ترس و وحشت و پسامد آن مهاجرت و آوارگی را به دنبال میآورد.
بسیاری نیز اعتقاد دارند که با وضعیت اقتصادی و معیشتی وخامتبار اخیر، حتی خودرویی ندارند که به شهرهای کمتر در معرض خطر، مهاجرت و در آنجا محلی برای اسکان خود بیابند. عوارض دیگری چون قطعی برق و آب در آفتاب تموز و بالای ۵۰ درجه شهرهای جنوبی مخاطرات را برای شهروندان این مناطق، علیالخصوص خانوارهایی که سالمند یا کودک دارند چند برابر کرده است.
شرق نیز در این زمینه در ۲۸ تیر ۱۴۰۵ نوشته است سایه جنگ و خطر شوم و مهاجرت شهروندان استانهای جنوبی در حالی ادامه دارد که این مناطق از محرومیت دوچندان در همه زمینههای اقتصادی و معیشتی رنج میبرند.
به کجا برویم؟
فرارو همچنین در مطلب دیگری تحت عنوان «در جنوب چه خبر است کجا بروم؟» به تاریخ ۳۰ تیر ۱۴۰۵ این سوال را به نقل از شهروندان جنوبی بر روی دایره میریزد که «یعنی شهر خالی میشود؟ کجا برویم؟»
این وبسایت همچنین میافزاید «حال جنوب را کسی جز جنوبیها درک نمیکند» و اگر شهروندان این شهرها بخواهند شهر خود را ترک کنند و اقوامی در استانهای دیگر نداشته باشند باید چه کنند؟ خرج زندگیشان را از کجا بیاورند؟ کار، مدرسه چه میشود؟ چرا حاکمیت هیچ اقدامی انجام نمیدهد؟ از سوی دیگر به دلیل جنگ کسبوکارهای بسیاری آماج خطرات بسیاری قرار گرفته است.
این در حالی است که به رغم بمبارانهای روزانه و شدید، علیرضا نورا، معاون استاندار و فرماندار ویژه شهرستان چابهار، به رغم بیکفایتی حاکمیت، بنزین بر روی آتش نگرانی شهروندان ریخته و برای عادی جلوهدادن شرایط، تخلیه و مهاجرت شهروندان چابهار را تکذیب میکند!
یورونیوز نیز در ۲۸ تیر ۱۴۰۵ با تیتر «گروگانهای جغرافیا؛ زندگی ۱۱ میلیون غیرنظامی در جنوب ایران اسیر جنگطلبی» ملایان به ابعاد خطرات و مهاجرت شهروندان استانهای جنوبی پرداخته است.
یورونیوز از اصطلاح «زندگی تعیلقشده» برای تبیین وضعیت شهروندان استانهای جنوبی استفاده کرده و میافزاید که جنگ، چرخهای زندگی را در ۴ استان جنوبی کشور از کار انداخته و به نقل از ساکنان جنوب ایران مینویسد که این مناطق به آزمایشگاهی دردناک برای تلاقی ۳ بحران بزرگ قرن تبدیل شده است.
مردم شهروندان جنوبی در حالی جان خود را به دست گرفته و مهاجرت پیشه کردهاند که حاکمیت ملایان هیچ اقدامی برای اسکان آنان نکرده است. قطع یقین حاکمیتی که جنگ را برای خود «نعمت» میداند، به تنها چیزی که اهمیت نمیدهد جان شهروندان کشور است. شهروندانی که حاکمیت، به اندازه چند برابر تلفات جنگ خارجی، پیش از جنگ ۴۰ روزه، از آنان جان و زندگی گرفت.
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.