مذاکرات پنجم در رم، به‌جای آن‌که تلاشی جدی برای امنیت بین‌الملل باشد، بیش از هر چیز به یک سیرک سیاسی شبیه است. نمایشی از ژست‌های دیپلماتیک، گفتگوهای بی‌ثمر، و تکرار مواضعی که سال‌هاست همه می‌دانند تغییر نخواهند کرد. این سیرک نه برای حل بحران، بلکه برای تداوم بحران طراحی شده است.

جمهوری اسلامی با صراحت اعلام کرده که غنی‌سازی اورانیوم را متوقف نمی‌کند. آمریکا هم به‌وضوح گفته این فعالیت برایش خط قرمز است. وقتی مواضع این‌چنین صریح و متضاد است، پرسش جدی این است که اصلاً چرا مذاکره می‌کنید؟ و پاسخ روشن است: برای وقت‌کشی، برای بازی دادن افکار عمومی، و برای دادن فضای مانور تبلیغاتی به تهران.

این سیرک بیش از آن‌که به امنیت منطقه‌ای و جهانی خدمت کند، تبدیل به سکوی تبلیغاتی جمهوری اسلامی شده است. هیئت ایرانی با دست پر به تهران بازمی‌گردد، با لبخندهای دیپلماتیک، با روایت مقاومت، و با اثبات دوباره‌ای برای حامیان داخلی و پروکسی‌های منطقه‌ای‌اش که «غرب هنوز اهل مماشات است».

ترامپ که خود را رئیس‌جمهوری متفاوت معرفی می‌کرد، حالا در همان تله‌ای گرفتار شده که دولت بایدن در آن افتاده بود. تله‌ای از مذاکرات بی‌انتها و بی‌نتیجه، با هزینه دادن از جیب اعتبار آمریکا. حتی اگر نیت ترامپ بازدارندگی باشد، روش فعلی دقیقاً ضد آن است. جمهوری اسلامی در حال بازی دادن واشنگتن است و هر روز تأخیر در تغییر مسیر، به بهای سنگین‌تری برای امنیت منطقه تمام خواهد شد.

اگر قرار است خط قرمزها جدی باشند، باید با رفتارهای جدی همراه شوند. نه با تکرار نشست‌های بی‌نتیجه، نه با امید واهی به «سازش» با رژیمی که بارها نشان داده منطق مذاکره را تنها ابزاری برای پیشبرد پروژه‌های خودش می‌داند. آقای ترامپ، این سیرک را همین‌جا در رم متوقف کنید. قبل از آن‌که دیرتر از همیشه، دوباره ببازید.

#مذاکرات_هسته‌ای
#ایران
#ترامپ
#جمهوری_اسلامی
#امنیت_منطقه
#سیاست_خارجی
#مماشات
#هسته‌ای
#سیرک_دیپلماتیک
#مذاکره_با_تروریسم
#دیپلماسی_بی_نتیجه
#رم_۲۰۲۵
#تحلیل_سیاسی

#علی_جلالی