واردات گاز از مسکو توسط حکومت ایران
خبر درخواست واردات گاز از روسیه توسط حکومت ایران، که خود از دومین دارنده منابع گازی در جهان است، واکنشهای زیادی را به دنبال داشته است.
برخی از کارشناسان میگویند تفاهمنامههای امضا شده با روسیه در سالهای اخیر، منافع چندانی برای حکومت ایران نداشته است. واردات از روسیه ممکن است تلاشهای حکومت ایران در بهرهبرداری و استخراج را مختل کند.
برخی تحلیلگران معتقدند که واردات از روسیه میتواند فرصتی برای جبران کمبود در فصلهای سرد باشد.
از سوی دیگر، این اقدام میتواند حکومت ایران را به هاب انتقال گاز در منطقه تبدیل کند.
اما تمامی کارشناسان توافق دارند که در مذاکرات احتمالی با روسیه باید منافع ملی را بدون توجه به وعدهها و با تعادل در روابط با شرق و غرب مدنظر قرار داد تا حکومت ایران بازنده این توافقها نباشد.
بهمن خداکرمی، کارشناس انرژی، اظهار کرد: واردات از روسیه به حکومت ایران در سالهای اخیر توجهات زیادی را جلب کرده است.
او افزود که علیرغم اینکه حکومت ایران از بزرگترین دارندگان منابع گاز طبیعی در جهان است، واردات از روسیه به نظر متناقض میآید.
با این حال، دلایل اقتصادی و سیاسی برای این اقدام وجود دارد که باید بیشتر بررسی شود.
خداکرمی به مشکلات زیرساختی، تحریمهای بینالمللی و کاهش سرمایهگذاری در بخش انرژی اشاره کرد و گفت که این مسائل باعث شدهاند تا حکومت ایران نتواند به اندازه پتانسیل واقعی خود تولید و توزیع کند.
در زمستانها، حکومت ایران با کمبود برای مصارف داخلی مواجه است که ناشی از مصرف بالا، فرسودگی شبکه گازرسانی و کاهش بهرهوری تولید است.
او همچنین درباره انگیزههای روسیه از صادرات به حکومت ایران اظهار داشت: روسیه، حکومت ایران را نه تنها به عنوان یک مصرفکننده، بلکه به عنوان یک مسیر بالقوه برای صادرات به کشورهای دیگر در نظر میگیرد.
علل سیاسی پشت پرده واردات گاز
با تحریمهای غرب و جنگ اوکراین، روسیه به دنبال مسیرهای جدید برای صادرات خود است و حکومت ایران میتواند به عنوان یک کریدور استراتژیک عمل کند.
خداکرمی در ادامه بیان کرد که واردات از روسیه میتواند به حکومت ایران کمک کند تا در فصلهای پرمصرف مانند زمستان، از منابع گازی وارداتی استفاده کرده و از قطعیهای احتمالی جلوگیری کند.
همچنین، این امکان را فراهم میکند تا بخشی از گاز داخلی به کشورهای دیگر صادر شود و درآمدزایی برای حکومت ایران داشته باشد.
به گفته خداکرمی، تبدیل شدن به هاب گازی منطقه به حکومت ایران کمک میکند تا از طریق ترانزیت از روسیه به کشورهای همسایه، قدرت چانهزنی خود را در منطقه تقویت کند.
اما همکاری گازی میان حکومت ایران و روسیه با چالشهایی نیز همراه است.
تحریمهای غربی ممکن است بر اجرای قراردادها و توسعه زیرساختها تاثیر بگذارد و همچنین هر دو کشور رقبای مستقیم در بازار هستند.
وی در پایان گفت: در روابط اخیر میان حکومت ایران و روسیه، مزایای این همکاری بیشتر به سود روسیه بوده است.
همکاری نزدیکتر با روسیه ممکن است روابط حکومت ایران با برخی کشورهای غربی و حتی همسایگان را پیچیدهتر کند، بهویژه در شرایط جنگ اوکراین که حکومت ایران ممکن است به عنوان پشتیبان روسیه تلقی شود.
خداکرمی اظهار داشت که اگرچه در نگاه اول واردات از روسیه غیرمنطقی به نظر میرسد.
روسیه از طریق حکومت ایران به بازارهای جدید دسترسی پیدا میکند و حکومت ایران نیز با تبدیل شدن به یک هاب گازی منطقه، علاوه بر تامین نیازهای داخلی، موقعیت ژئوپلیتیکی خود را تقویت میکند.
اما موفقیت این همکاری به مدیریت چالشهای سیاسی و اقتصادی وابسته است.
ناترازی دلیل فرعی، اما مهمتر
محمدصادق جوکار، رئیس موسسه مطالعات انرژی، اعلام کرد که قرار است واردات از طریق خط لولهای که از جمهوری آذربایجان عبور میکند، انجام شود.
مرتضی بهروزیفر، کارشناس انرژی، نیز گفت: حکومت ایران با ناترازی مواجه است و در فصل زمستان، مصرف از تولید بیشتر است.
[گاز هم پر کشید و به آب و برق پیوست!]
او افزود که اگر نتوانیم تولید را به سطح قابل قبولی برسانیم، واردات از روسیه اجتنابناپذیر خواهد بود.
بهروزیفر گفت: اگرچه حکومت ایران دارای منابع عظیم گازی است، اما به دلیل مشکلات زیرساختی و ناتوانی در جذب سرمایهگذاری، مجبور به واردات گاز از روسیه شده است.
این اقدام میتواند به حکومت ایران کمک کند تا در فصلهای سرد نیازهای داخلی را تامین کند و بخشی از گاز داخلی را صادر کند.
حسن مرادی، کارشناس انرژی، نیز معتقد است که داشتن منابع دلیل نمیشود که حکومت ایران در تجارت با دیگر کشورها همکاری نکند.
او افزود: اگر گاز روسیه در شمال کشور بهخصوص در فصلهای سرد دریافت شود، حکومت ایران میتواند استانهای شمالی را تغذیه کرده و نیازی به پمپ کردن از جنوب نداشته باشد.
مرادی تاکید کرد که همکاری با روسیه میتواند بخشی از یک فرآیند بزرگتر باشد که در آن حکومت ایران نه تنها به عنوان واردکننده، بلکه به عنوان صادرکننده گاز نیز فعالیت کند.
اما فارغ از همه این دلایل، این موضوع سیاسی و نه اقتصادی و کمبود است که حکومت ایران را مجبور کرده با داشتن دومین ذخائر گازی جهان از روسیه وارد کند.
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.