ابربحران مهاجرت از ایران، ۲ میلیون در سال

موضوع مهاجرت شهروندان ایرانی از کشور، در سال‌های اخیر،‌ فراتر از بحران به ابربحران تبدیل شده است. سوال این است که چرا ملایان در برابر این ابربحران فکر چاره‌ای نمی‌کنند و نسبت به آن بی‌تفاوتند. آیا آنان ایران را خالی از سکنه می‌خواهند؟

درد بزرگتر از آن است که در سطوری چند بتوان آن را تبیین کرد. مردمان کشوری که نه در آن جنگی است و نه ویرانی، نه درگیری‌های داخلی است و نه هیچ عامل ویرانگر دیگر، صده‌ها هزار به صد‌ها هزار از کشور مهاجرت می‌کنند.

کار به جایی رسیده است که رسانه‌های حکومت ایران از هجرت و فرار  سالانه ۲ میلیون ایرانی خبر می‌دهند!!!

 افزایش سریع مهاجرت و علل آن

بر اساس گزارش سازمان همکاری و توسعه اقتصادی، ایران در بازه زمانی ۱۳۹۹ تا ۱۴۰۰ با افزایش ۱۴۱ درصدی، سریع‌ترین رشد هجرت را تجربه کرده است.

تعداد مهاجران ایرانی از ۴۸ هزار نفر در سال ۱۳۹۹ به ۱۱۵ هزار نفر در سال ۱۴۰۰ رسیده است. این آمار نشان می‌دهد که ایران به مرحله مهاجرت دسته‌جمعی کنترل نشده رسیده است.

سازمان بین‌المللی مهاجرت نیز اعلام کرده است که ایرانیان طی پنج سال گذشته بیشترین تعداد پناهجویان غیرقانونی برای ورود به انگلیس را تشکیل داده‌اند. این هجرت‌ها عمدتاً در دامنه سنی ۲۰ تا ۳۴ سالگی اتفاق افتاده است.

عدم تأمین معیشتی نیروی انسانی کارشناس و کارآمد در ایران باعث شده که افراد متخصص انگیزه‌ای برای ماندن در کشور نداشته باشند.

در مقابل، کشورهای دیگر برای جذب نخبگان و حتی سرمایه‌گذاران، شرایط ویژه‌ای فراهم کرده‌اند. به عنوان مثال، امارات متحده عربی به سرمایه‌گذاران زمین رایگان و وام ارائه می‌دهد.

 آمار مهاجران ایرانی

بر اساس گزارش سازمان بین‌المللی مهاجرت، تعداد مهاجران ایرانی در سال ۱۴۰۱ حدود ۲ میلیون و ۸۰۰ هزار نفر بوده که نزدیک به ۳.۳ درصد از کل جمعیت کشور را شامل می‌شود.

همچنین، ۳۷ درصد از رتبه‌های برتر کنکور و المپیادها از کشور به کشورهای دیگر می‌روند.

گزارش شورای عالی ایرانیان در سال ۱۳۹۹ نشان می‌دهد که بیش از ۴ میلیون ایرانی در خارج از کشور زندگی می‌کنند.

جمعیت مهاجران ایرانی در سال ۱۹۹۰ تنها ۸۲۰ هزار نفر بود و در سال ۱۳۹۹ به یک‌میلیون و ۸۷۰ هزار نفر رسیده است که نشان‌دهنده دو برابر شدن جمعیت مهاجران نسبت به سی سال گذشته است.

 فشارهای داخلی و عوامل موثر بر مهاجرت

فشارهای اقتصادی و سیاسی، تورم و فقر فزاینده، سرکوب اعتراضات پس از جان‌باختن مهسا امینی، تنش‌های منطقه‌ای و حمایت حکومت ایران از گروه‌های نیابتی از جمله عواملی هستند که جلای وطن ایرانیان را تشدید کرده‌اند.

گزارش‌های کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد نیز نشان می‌دهد که تعداد پناهندگان ایرانی در دو سال اخیر افزایش چشمگیری یافته است. تنها در سال ۲۰۲۲ تعداد پناهندگان ایرانی به نسبت ۱۴۰۱ ۲۲ درصد افزایش داشته است.

مقصد بسیاری از مهاجران ایرانی کشورهای اروپایی، استرالیا، کانادا و آمریکا است.

اما در سال‌های اخیر مهاجرت به کشورهای حوزه خلیج‌فارس مانند قطر، عراق، امارات متحده عربی و عمان نیز در میان افراد جویای کار افزایش یافته است.

بی‌کفایتی مسئولان، عامل اصلی مهاجرت

بی‌توجهی مسئولان ایرانی به مشکلات داخلی و بی‌کفایتی آن‌ها در مدیریت کشور، از عوامل اصلی افزایش مهاجرت نخبگان و شهروندان ایرانی به کشورهای دیگر است.

نبود برنامه‌های موثر برای حمایت از نخبگان و سرمایه‌گذاران، باعث شده که افراد با استعداد و سرمایه‌گذار، ایران را ترک کنند.

تصمیمات غلط مجلس و حکومت ایران باعث فرار نخبگان از کشور شده است. نخبگان و سرمایه‌های مالی و فکری در حال ترک کشور هستند و فرار جامعه پزشکی نیز شدت یافته است. در گذشته، پزشکان از اقصی نقاط جهان به ایران می‌آمدند، اما اکنون این روند برعکس شده است.

[موج مهاجرت از جهنم آخوند ساخته در ایران]

این مسئله باعث شده که کشورهای دیگر با ارائه تسهیلات و شرایط بهتر، نخبگان ایرانی را جذب کنند.

کشورهای توسعه‌یافته با برنامه‌های جذاب و تسهیلات مناسب، به طور فعال نخبگان و متخصصان ایرانی را جذب می‌کنند.

ارائه ویزاهای ویژه، شرایط کاری مطلوب و امکانات رفاهی مناسب، از جمله ابزارهایی هستند که این کشورها برای جذب نخبگان ایرانی استفاده می‌کنند.

این جذب نخبگان به کشورهای دیگر، باعث کاهش نیروی انسانی متخصص در ایران و تأثیر منفی بر توسعه کشور شده است.

 نبود آزادی‌های اجتماعی و سیاسی

سرکوب اعتراضات و نبود آزادی‌های اجتماعی و سیاسی، از دیگر عواملی است که مردم ایران را به ترک وطن وادار کرده است. جوانان و نخبگان ایرانی، که به دنبال آزادی و فرصت‌های بهتر هستند، ترجیح می‌دهند که در کشورهایی با شرایط بهتر زندگی کنند.

وضعیت اقتصادی ایران با تورم بالا، بیکاری و نبود فرصت‌های شغلی مناسب، موجب شده که بسیاری از ایرانیان به دنبال زندگی بهتری در کشورهای دیگر باشند.

این شرایط اقتصادی نامناسب، انگیزه‌ای برای ماندن در کشور باقی نمی‌گذارد و افراد را به سمت جلای وطن سوق می‌دهد.

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)