افتتاح شرکت پتروشیمی لردگان با وعده آبادانی ولی نابود کننده کشاورزی و دامداری منطقه فلارد و بیکاری جوانان بومی

شرکت پتروشیمی لردگان به بلای جان مردم و نابودی کشاورزی و دامداری منطقه فلارد استان چهارمحال و بختیاری تبدیل شده است. این مجتمع با وعده آبادانی و جذب جوانان این منطقه تاسیس شد. منطقه فلارد به‌دلیل وجود منابع آب و گاز فراوان و همچنین نزدیکی به ۳ خط لوله گاز کشور، مناسب‌ترین مکان برای تاسیس این پتروشیمی بود.

مقامات این پتروشیمی با دادن وعده‌ آبادانی منطقه و جذب جوانان بیکار این منطقه رضایت اهالی این منطقه را برای تصاحب زمین‌هایشان و احداث پتروشیمی کسب کردند. اما در گذر زمان به هیچ‌یک از وعده‌های خود عمل نکردند. با شروع تاسیس این شرکت در سال ۱۳۸۷ مشکلات مردم و نابودی کشاورزی و دامداری آنها استارت خورد. این شرکت در ادامه کار به شرکت کود و اوره شیمیایی لردگان تغییر نام یافت. محصول تولیدی این شرکت آمونیاک با ظرفیت تولید روزانه۲۰۵۰ تن واوره با ظرفیت تولیدی روزانه۳۲۵۰ تن می‌باشد.

پساب شرکت پتروشیمی لردگان نابودی کامل مزرعه برنج و همچنین نابودی پرورش ماهی‌های این منطقه را در پی داشت.

این امر خشم و شکایت مردم منطقه را به‌دنبال داشته است. آنها بارها طی این سالیان در اعتراض به نابودی محیط زیست و خودداری شرکت پتروشیمی لردگان از استخدام جوانان بیکار این منطقه دست به تجمع زده‌اند.

یادآوری می‌شود که در سال ۹۸، پس از اتمام کارهای ساختمانی و شروع مرحله بهره‌برداری، بیش از ۱۶۰۰ کارگر که بیشتر آنها کارگران بومی منطقه بودند را اخراج کرد.

این شرکت با این اقدام ضدکارگری آب پاکی روی دست مردم محروم این منطقه ریخت.

مردم فلارد می‌گویند، به چه قیمتی آب، سرزمین و هوا را داده‌ایم؟؟؟ مگر هدف از تاسیس شرکت پتروشیمی لردگان ایجاد اشتغال برای جوانان سه دهستان نبود؟

در سال ۹۶ آنها با امضا طوماری خواهان استخدام جوانان بومی این منطقه شدند.

در بخشی از این طومار آمده بود:

«احتراما به استحضار می‌رساند، امضا‌کنندگان ذیل از مردم شهرستان لردگان، مراتب انتقاد و اعتراض خود را در خصوص استخدام نیروهای غیربومی شرکت پتروشیمی لردگان که حق فرزندان این شهرستان می‌باشد، اعلام می‌کنیم. با توجه به اینکه فارغ التحصیلان این شهرستان بیکار می‌باشند و در این آزمون استخدامی قبول شده‌اند، علی‌رغم اینکه قول پذیرفته شدن نهایی به آنها داده شده بود، اما متاسفانه در مصاحبه و گزینش نهایی مورد بی‌توجهی قرارگرفتند. در صورتی که تمام امکانات زیستی و محیطی شهرستان را در اختیار پتروشیمی قرار داده‌ایم. همچنین در معرض آلودگی‌های ناشی از عوارض آن قرار گرفته‌ایم، واجب و ضروری است که فرزندان این شهرستان به کار گرفته شوند. نه اینکه به نام لردگان و به کام دیگران باشد.»

درکلیپی دو تن از جوانان فعال کارگری این منطقه با افشای آسیب‌های زیست محیطی و بیکاری جوانان، وضعیت این منطقه را بازگو می‌کنند:

«از روزی که این پتروشیمی آمد توی این منطقه تمام مردم منطقه جلوی آن گوسفند و گاو قربانی کردند. خوشامد گفتند؛ برایشان تل زدند؛ آنها گفتند خدا را شکر که پتروشیمی آمد توی منطقه، ما را آباد می‌کند. کو آبادی؟

تمام زراعت منطقه ما نابود شده است. کشاورزی که تنها منبع درآمد مردم بوده است از بین رفته است.

بابا ما دردمان را به کی بگوییم؟ به‌خدا صدایمان به جایی نمی‌رسد! آقای مسئول گوش کن! این حرف این مردم است. بیکاری درد است به‌خدا. گله‌دارها گوسفنددارها تمامی گوسفندهایشان نابود شده است. جا برای چرای گوسفندان‌شان ندارند. این مردم بدبختند؛ گناه دارند.

تازه ۳۰ درصد پتروشیمی فعال شده است اینجا جا نیست. اگر ۷۰ درصد پتروشیمی فعال شود دیگر جا نیست!  جای زندگی نیست! حداقل جان مردم را می‌خواهید بگیرید ….

وعده وعیدها کجا رفته است؛ مگر وعده ندادید ما به مردم منطقه کمک می‌کنیم .

این پتروشیمی چقدر درآمد دارد؛ چند درصد آن را به این منطقه کمک می‌کنید؟ کدام جاده را درست کرده‌اید؟ کدام جوان این منطقه را سر کار گذاشته‌اید؟ آقا اقلا جواب بده! کشاورزی‌ها را که نابود کردید. بخش دامداری که اصلا نابود شده است. این‌همه بدبختی آورده‌اید توی منطقه ما، حداقل جوان‌های ما را بگذارید سر کار. فاز دو و سه در حال احداث است؛ رفته‌اید از جای دیگر نیرو آورده‌اید؛ این دیگه خیلی زور دارد. درخواست دارم از تمامی مردم فلارد، نه تنها فلارد بلکه چهارمحال و بختیاری که بگویند جوان‌های ما را سر کار بگذارند. از وقتی‌که پتروشیمی اینجا آمده است بدبختی‌ها شروع شده است. صدایمان نیز به جایی نمی‌رسد.»

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)