(برای دوستانی که ممکن است فرصت کافی برای مطالعۀ کامل مصاحبه را نداشته باشند یکی از موضوعات “کلیدی” مطرح شده توسط ایشان – علی طیب نیا – را به اختصار نقل می کنم، و امیدوارم این مختصرِ منتخب، بقدرکافی علاقمندی برای مطالعۀ کل مصاحبه را در دوستان ایجاد نماید.)

 

موضوع معرفی “علی طیب نیا” برای وزارت اقتصاد دولت یازدهم بیانگرِ واقع بینی و نشان دهندۀ توانمندی های با ارزش در میان نسل جوان از مدیران ایرانی است. این انتخاب در نوع خود از جنسِ پایبندی رئیس جمهور منتخب بر ائتلافی است که “جامعۀ مدنی” از ایشان انتظار دارد.

پیشنهاد می کنم، برای آشنایی با دیدگاههای ایشان به مصاحبۀ مفصلی که در دورۀ مربوط به تبلیغات انتخاباتی انجام شده و طیب نیا به عنوان نمایندۀ محمدرضا عارف در آن حضور داشته است، مراجعه شود. (لینک پیوست)

(در ضمن لازم می دانم به عنوان فعال اقتصادی که خسارتهای غیرقابل اندازه گیری از سیاست های علم ستیز دولت های نهم و دهم، همراه با صدها کارگر و مدیر شاغل در فعالیت های تولیدی، تحمل کرده است! از حسن پیشنهاد ایشان برای پست وزارت اقتصاد استقبال نمایم و به دوستانی که نگران شکل گیری کابینۀ دولت یازدهم هستند این نوید را داده باشم که روحانی فرصت های زیادی برای تصمیم سازی در اختیار دارد و هنوز “روحانی مچکریم” های زیادی در پیش است.)
****
(برای دوستانی که ممکن است فرصت کافی برای مطالعۀ کامل مصاحبه را نداشته باشند یکی از موضوعات “کلیدی” مطرح شده توسط ایشان را به اختصار نقل می کنم، و امیدوارم این مختصرِ منتخب، بقدرکافی علاقمندی برای مطالعۀ کل مصاحبه را در دوستان ایجاد نماید.)

طیب نیا: «متأسفانه در ایران سهم مالیات از تولید ناخالص ملی شش درصد و نسبت درآمدهای مالیاتی به هزینه های دولت چیزی حدود ۳۰ درصد بوده، مسلما این وضعیت باید اصلاح شود، منتها ما متأسفانه در همین شرایط و در همین زمان می بینیم که نرخ موثر مالیات برای بخش های تولیدی برای فعالیت های صنعتی که به صورت شفاف فعالیت می کنند نرخ بسیار بالایی است، یعنی در واقع توزیع مالیات بین بخش های مختلف اقتصادی عادلانه نیست.
طیب نیا با بیان اینکه باید سهم مالیات از بودجه دولت و تولید ناخالص ملی را افزایش دهیم، تصریح کرد: در عین حال بایستی تمرکز مالیات را منتقل کنیم به بخش هایی از اقتصاد که در حال حاضر زیر چتر مالیاتی نیستند و از پرداخت مالیات فرار می کنند.
وی ادامه داد: ما به دنبال این هستیم که پایه مالیاتی را گسترش بدهیم، برخی از پایه ها که در حال حاضر مشمول مالیات نیستند را مشمول مالیات کنیم، آن قسمت هایی که از مالیات فرار می کنند بااستفاده از نظام جامع اطلاعات مالیاتی و شیوه های نوین جلوی فرار مالیاتی شان را بگیریم و در عین حال با کاهش نرخ مالیات کاری کنیم که درآمد مالیاتی دولت افزایش پیدا کند.
این کارشناس اقتصادی با بیان اینکه این تجربه ای است که در کشورهای مختلف دنیا صورت گرفته و پاسخ مثبت از آن گرفتند، اذعان داشت: در این قالب بررسی کاهش نرخ مالیات در شرایط رکودی فعلی به صورت جدی قابل تأمل است و من تصور می کنم که اگر ما از این طریق موجبات افزایش تولید را فراهم کنیم نهایتا درآمد مالیاتی دولت هم افزایش پیدا خواهد کرد.»
****

یک نکته و توضیح اضافه: واقعیت این است که درآمدهای نفتی به عنوان ثروت “بین نسلی” در میان تمام اندیشمندان اقتصادی شناخته می شوند. ولی باید این نکته را در نظر داشت که وقتی دولتی به خودش اجازه می دهد این درآمدها را بطور مستقیم در اختیار گرفته و در بودجه های سالیانه مورد استفاده قرار دهد، باید به پذیرد که دارد از “مالیات غیرمستقیم” شهروندان استفاده می کند.
مالیات غیر مستقیمی که در آن “کسانی که کمترین بهره را از خدمات عمومی می برند و کمترین درآمد سالیانه را دارند” – بصورت مضاعف – “بیشترین مالیات غیر مستقیم” را متحمل می شوند!

 

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)