اختر قاسمی ـ

روز یکشنبه ۱۶ سپتامبر کانون ره آورد آخن دیدار دسته‌جمعی از نمایشگاه “امید نام من است” در فرانکفورت را برای علاقه‌مندان شهرهای آخن و کلن میسر کرد. کانون ره آورد با تدارک اتوبوسی ده‌ها نفر را به دیدار نمایشگاه “امید” برد.

“امید نام من است” عنوان نمایشگاهی‌ست که به‌مناسبت ۲۴مین سالگرد کشتار زندانیان سیاسی در سال ۱۳۶۷ توسط برخی از جان به در بردگان زندان‌های جمهوری اسلامی و فرزندان و بازماندگان اعدامیان تدارک دیده شده است.

این نمایشگاه از آثار هنری، کارهای دستی، نوشته‌ها و نامه‌های زندانیان سیاسی به فرزندان و خانواده‌های خود و همچنین لباس‌ها و لوازم شخصی زندانیان در آخرین ساعات قبل از اعدام است. همه‌ی آثار و اشیا در نمایشگاه بسیار تأثربرانگیز و غم‌انگیز است. هدایایی دستکار از زندانیان برای فرزندان کوچک خود که اغلب هم یا فرزندانشان خیلی کوچک بودند که دستگیر شدند و یا زمانی که آن‌ها در زندان بودند متولد شدند! نامه‌های به مادر و خواهر و فرزندان و آخرین روزها و ساعات قبل از اعدام….

دیدن این نمایشگاه برای هر کسی که قلبش برای انسانیت و جامعه‌ای سالم می‌تپد ضروری است نمایشگاهی برای این‌که فراموش نکنیم چه کسانی را برای آزادی و انسانیت از دست دادیم و بیاموزیم و اجازه ندهیم تاریخ تکرار شود.

نمایشگاه “امید” از کمک ارگان‌های دولتی و فرهنگی آلمانی همچون شهرداری فرانکفورت و مرکز آنه فرانک برخوردار است. منیره برادران، فعال حقوق بشر که ۹ سال از بهترین روزهای زندگی خود را در سیاه‌چال‌های جمهوری اسلامی سپری کرده به همراه پرستو فروهر فرزند پروانه و داریوش فروهر از قربانیان قتل‌های زنجیره‌ای  از بانیان این نمایشگاه هستند.
بعد از بازدید نمایشگاه همه شرکت کنندگان در زمین باغ نمایشگاه جمع شدند و با خانم منیره برادران در باره ی نمایشگاه و چگونگی شکل گیری نمایشگاه گفتگو کردند.

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)