لغو تحریم‌های حکومت ایران به نفع کیست؟

جان اسمیت مدیر سابق اوفک؛ دفتر کنترل دارایی‌های خارجی وزارت خزانه‌داری آمریکا، اعلام کرده، نمی‌توان تضمین کرد در صورتی که توافقی پیرامون احیای برجام صورت بگیرد، پولی که به دست حکومت ایران می‌رسد، صرف خرابکاری در خارج از کشور (بخوانید تروریسم) نشود.

شروع دور پنجم مذاکرات وین در زیر هاله‌ای از ابهام پایان توافق سه‌ماهه آژانس بین‌المللی انرژی اتمی و حکومت ایران، قرار دارد.

کنفرانس مطبوعاتی رافائل گروسی ۲ بار به تاخیر افتاده و در درون مجلس نظام، قالیباف؛ رئیس مجلس اعلام کرد این آژانس از روز اول خرداد حق دسترسی به تصاویر برنامه هسته‌ای ایران را ندارد.

رئیس کمیته روابط خارجی مجلس؛ عباس گلرو نیز اعلام کرد که اطلاعات دوربین‌های آژانس باید پاک شود.

اما یک مقام در دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی نظام از احتمال تمدید یک‌ماهه توافق بین آژانس و ایران خبر داد.

امری که نشان می‌دهد دور پنجم مذاکرات وین که این هفته شروع به کار خواهد کرد از تنش‌های بالایی برخوردار است.

زنگ هشدار جدی

در میان تمامی این مخاطرات جان اسمیت؛ مدیر سابق اوفک موضوعی را بر روی میز گذاشت که زنگ هشداری جدی پیرامون توافق برجام است.

مدیر سابق اوفک؛ جان اسمیت در گفتگو با خبرنگار صدای آمریکا در مقابل سوالی که از جانب خبرنگار، پرسیده شد که «آیا هیئت مذاکره‌کننده آمریکا در وین می‌تواند راهی پیدا کند که در صورت توافق و بازشدن درهای اقتصادی (برای ایران)، پول حاصله صرف خرابکاری در خارج از کشور نشود» جواب منفی داد.

جان اسمیت در پاسخ اعلام کرد «نمی‌‌تواند تضمین کند. پولی که به دست ایران می‌رسد طبق خواسته آن دولت هزینه می‌شود، تصور از توافق هسته‌ای این نبود که رژیم ایران یک‌شبه، رژیم خوش‌رفتاری می‌شود…»

این اظهارنظر از سوی مدیر سابق اوفک؛ کسی که در خزانه‌داری آمریکا فردی آگاه و دست‌اندرکار بوده و کارکرد‌های حکومت ایران را می‌شناسد و در زمان تصدی‌اش در پست سابقش، بسیاری از تحریم‌ها علیه حکومت ایران توسط خزانه‌داری اعمال شده، به تنهایی هشداری جدی پیرامون آزادسازی پول‌های ایران در صورت توافق احتمالی در وین است.

اما این، تنها هشدار اسمیت نبود. مدیر سابق اوفک وقتی در مقابل سوال دیگری قرار گرفت که «آیا این بار رفاه مردم مد نظر دولت ایران خواهد بود یا نه؟» پاسخ داد «جمهوری اسلامی آنچه را جمهوری اسلامی می‌خواهد می‌کند».

پولی به دست مردم ایران نمی‌رسد

این بدان معناست که در صورت تعلیق یا لغو تحریم‌های آمریکا، آنگونه که در دوران پس از حصول توافق برجام در سال ۱۳۹۴ شاهد آن بودیم فرجی برای شهروند ایرانی حاصل نشد، اما حمایت‌های حکومت ایران از گروه‌های شبه‌ نظامیش با شدت قبل ادامه پیدا کرد.

علاوه بر این پول‌های حاصل از برجام خرج مصارفی چون راه‌اندازی مجدد برنامه هسته‌ای، توسعه زرادخانه موشک‌های بالستیک و دخالت‌‌های منطقه‌ای شد.

صرف این هزینه‌‌ها در موضوعات مورد اشاره بعد از حصول برجام، در سال‌‌های بعد باعث ایجاد تورم و  گرانی شدید در ایران شد.

با صرف این هزینه‌ها که ردیف آنها هیچ‌گاه در بودجه رسمی کشور لحاظ نمی‌شود، در سه سال اخیر، دولت منتسب را هر سال با کسری بودجه فراوانی روبرو کرده است.

در سال ۱۳۹۷ حکومت با دستکاری قیمت ارز، آنهم قبل از خروج ترامپ از برجام بخش عمده‌ای از کسری بودجه خود را جبران کرد.

در سال ۱۳۹۸ کسری عمده بودجه، با گرانی ۳ برابری بنزین و به قیمت کشتار ۱۵۰۰ شهروند ایرانی تامین شد.

در سال ۱۳۹۹ نیز حکومت با دست‌کاری در بورس تهران و به یغمابردن سرمایه‌های سهامداران؛ رقمی بین ۶۵ تا ۷۰ میلیارد دلار، توانست کسری بودجه خود را جبران کند. [سقوط سهام  بورس تهران، چاره مالباختگان بورس چیست؟]

تمامی پول‌های خرج برپا ماندن حکومت می‌شود

تمامی اینها در حالی صورت می‌گرفت که کوچکترین خللی در تامین مالی برنامه هسته‌ای، موشکی و… وارد نشد.

بودجه نهادهای نظامی، امنیتی و مذهبی هر ساله با افزایش قابل توجهی همراه بود و گروه‌های شبه‌نظامی مورد حمایت ایران، به صراحت بارها و بارها اعلام کردند که حکومت ایران همواره و بیشترین کمک مالی را به این گروه‌ها کرده است.

در آخرین نمونه مرتضی بختیاری رئیس کمیته امداد حکومت در روز ۲ خرداد اعلام کرد «پشتیبانی مالی از غزه وظیفه همه ماست، مردم کمک‌هایشان را به حساب کمیته امداد واریز کنند».

اسماعیل هنیه؛ رئیس دفتر سیاسی حماس، در آخر اردیبهشت ۱۴۰۰ اعلام کرد «ایران از هیچ حمایت مالی و تسلیحاتی (در درگیری‌های غزه) دریغ نکرد. [حمایت ایران از حماس]

مایک پمپئو وزیر پیشین خارجه آمریکا نیز همزمان از این خبر داد که «آمریکا با رفع تحریم‌ها، میلیاردها دلار به رژیم ایران سرازیر خواهد کرد تا صرف حماس شود».

حسن نصرالله دبیرکل حزب‌الله لبنان پیشتر و در ۷ دی ۱۳۹۹ پیرامون صرف پول مردم ایران توسط سران نظام بابت هزینه‌های گروه‌های تروریستی‌اش اعلام کرده بود «حمایت مالی هم عظیم است».

در پایان سال ۲۰۲۰ نیز محمود الزهار؛ یکی از فرماندهان گروه حماس اعلام کرد قاسلم سلیمانی تنها در یک نمونه ۲۲ میلیون دلار را در چند چمدان به آنها تحویل داده تا خرج حماس شود.

در این بین، این تنها شهروند ایرانی است که از ۱.۸ میلیارد دلار پول نقد و ۱۸۰ میلیارد دلار پول آزادشده در برجام هیچ نصیبی نبرد.

چاره چیست؟

علاوه بر محروم‌شدن از این پول‌ها، مردم ایران همواره در سه سال اخیر شاهد این بودند که دست حکومت به بهانه‌های مختلف در جیب می‌رود.

به نظر می‌رسد نه حکومت ایران که این پول‌ها را در صورت توافق احتمالی در دست خواهد گرفت، به فکر مردم ایران است و نه کسانی که راهکارهای دستیابی این حکومت به پول‌ها یا بهتر بگوییم ثروت‌های مردم ایران را تسهیل می‌‌کنند.

مردم ایران خودشان باید به فکر خودشان باشند. تاریخ همواره از درسی سخن گفته که هیچگاه کهنه نشده؛ «حق گرفتنی‌ است».

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)