رهبر جمهوری اسلامی در سخنرانی خود گفته «صفوف به هم پیوسته مردم پای صندوق‌های رای حماسه بیا‌فرینند.»

چند پرسش در قبال این سخن ذهن هر مخاطبی را می آزارد. آنان که وی و مشروعیت رهبری اش را پذیرفته و کماکان می انگارند که رهبر این کشور فردی انقلابی و وفادار به آرمان های انقلاب رهایی بخش اسلامی ۵۷ است و از جمهوری اسلامی که بنا بود منادی ارزش های متعالی اخلاقی و جمع آن با آزادی و عدالت و مساوات باشد و نظامی سیاسی مبتنی بر خواست و رضایت و رشد و شکوفایی ملت برپا سازد، به سلطه صنفی روحانیان و نظامیان و تسلط یک فرقه ناکارآمد و فاسد و تمامیت خواه و فرصت طلب تغییر جهت و هدف نداده است در حالی سخنان او را می‌شنوند که در خلوت وجدان خود می بینند آنچه به نام انتخابات و نظارت استصوابی و رقابت آزاد در بین گروه های مورد قبول نظام و آنانکه همچنان به این ساختار سیاسی با همه مفاسد و کجروی ها و انحرافات ش دل خوش دارند و همچنان فعالیت سیاسی اجتماعی را در چارچوب آن پذیرفته اند، اساسأ محلی از اعراب ندارد و کسی برای رقابت، برای مقایسه، برای عرضه سلایق متفاوت به مردم و سرانجام برای نشان دادن حداقل دو چهره و جلوه از جمهوری اسلامی باقی نمانده است تا بتوان از رقابت با او دم زد.

هر که چشم به دست رهبر دارد و زبان به تملق او می چرخاند و گوش و هوش اشاره اوست و تمام قدرت فکری و استعداد عینی اش در حدس ضمائر و ذهنیات و منویات رهبری متمرکز است و هر که در رساندن پول از هر راه غیرقانونی و غیر اخلاقی و با توسل به زور و فساد و رشوه و تهدید خلق الله به بیت رهبری و شخص او در جهت پیشبرد اهداف فرقه حاکم و البته ذبح انقلاب و کان لم یکن جمهوری اسلامی برساند از هر نظارت بر مفاسد خود، خلاص و رهاست و با وجود املاک نجومی و قائم مقام مفسد و محکوم می‌تواند در آرزوی ریاست مجلس آینده رویا پردازی کند.

اینجاست که این سخن حاکم جمهوری اسلامی را بهتر میتوان درک کرد:
«اگر ایران را دوست دارید رای بدهید».

مراد او از ایران، چنانکه مراد شاهنشاه پهلوی از ایران چنین بود، خود اوست. اگر ایران را دوست دارید یعنی اگر رهبری من و حکومت فرقه ما و حکمرانی این فتنه و بلا را بر سرزمین بلاخیزتان دوست دارید، رای بدهید. اینجا رای یعنی علاقه به سرزمینی که من حاکم آن هستم. علاقه به نوع حکومتی که اعمال میکنم و علاقه به میز انتخاباتی که برایتان چیده ام و علاقه به نظارت استصوابی که بر انتخاب و عقلانیت و شخصیت شما ملت اعمال میکنم.

و آنگاه است که هم برای مومنان به رهبر و هم برای منتقدان او درک و نگرانی او از امنیت کشور و بالارفتن اعتبار و ابهت ملت معنای محصل و مشخصی میابد. اتفاقا او اصلا در بکار بردن این عبارات تعارف و تجاهل نداشته و فقط تعیین مرجع ضمیر سخن را به خود ما ملت وانهاده است که بگوییم آیا ما از این نحوه حکمرانی متفرعنانه و آن نظارت استصوابی که بر انسانیت و شعور و عقل ما حکم فرماست و رهاوردی جز تحقیر و تبعیض در پی نداشته است، احساس اعتبار و ابهت میکنیم یا خیر؟

اکنون جای طرح این پرسش از هواداران تمام قد مشارکت در هر انتخابات جمهوری اسلامی است:
رای به سیستمی تا این حد فریبکار، ریاکار و ستمکار، واریز تمام تتمه موجودی اعتبار و ابهت ادعایی به حساب گوینده همین سخنان نیست تا در کمال اعتبار و ابهت نشان دهد با وجود اینهمه تحریم و انزوا و تحقیر بین المللی که نتیجه سیاست‌های ماجراجویانه و تبهکارانه ما بوده است، با وجود اینهمه فقر و تورم و گرانی و بیکاری و اعتیاد و دزدی و اختلاس و فساد و رشوه که نتیجه سیستم اداری فاسد و در فقدان نظارت مطبوعات آزاد و ناظران اجتماعی مستقل شکل گرفته است، با وجود اینهمه زندانی سیاسی از زن و مرد و پدر و مادر که به جرم انتقاد و گفتن سخن حق و پرسش از دزدی ها و اختلاس ها و نقض حقوق بشر و نامه نگاری برای استعفای رهبر ناکارآمد در بند و زندان اند، با وجود مجلس تهی از اشجاع و احرار و آکنده از اشباه الرجال و لارجال، با وجود نظارت استصوابی که چون یوغ بر گرده ملت افکنده ایم و انتخاب ایشان را از پس انتخاب شورای نگهبان محقر ساخته ایم که دال بر نالایق و بی استحقاق دانستن ملت است، با وجود آنهمه جان پاکی که در آبان چون برگ درخت بر زمین ریخت و اعتراض ملت به ظلم و مخفی کاری حکومت به دستور رهبری «سریع جمع شد» و ۶۶۰ کشته از فرزندان مردم مظلوم و جان به لب رسیده بر دست گذاشت که هنوز حتی جرات اعلام تعداد آن شهیدان را ندارند و سرانجام با وجود سیستم پیشرفته دقیق و مجهز پدافند هوایی موشک های نقطه زن که فخر رهبر بود و فضاحت او نیز شد، تسلیحاتی که با سالها منت بر سر ملت و تحمیل هزینه سرسام آور از بیت المال با بی کفایتی نیروی انسانی و نقائص فنی همراه بود، از هول حمله آمریکا هواپیمای اکراینی را ساقط نمود و جان نخبگان سرزمین به آتش کشید و از همه فراتر سه روز تمام را به دروغ و پنهانکاری و خیانت به شام رساند، باز هم انتخابات ابداعی سیستمی تا بن دندان آلوده به دروغ را امانت‌دار رای مردم و انتخابات ملت می‌دانیم و گمان می‌بریم آنان می آیند تا به اینهمه فساد در هم تنیده در ساختار جمهوری اسلامی در آستانه سالگرد انقلابی که برای رفع فساد سیاسی و اجتماعی و اقتصادی شکل گرفت، رای آری بگویند!

آری اگر با دیده فرعون بنگریم این ابهت و امنیت و اعتبار اوست که از پس اینهمه فجایع بالا می‌رود و تعین می پذیرد منتها همچون همیشه با سوءاستفاده ای کاسبکارانه از نام ملت: «انتخابات مال رهبری نیست مال ایران اسلامی و جمهوری اسلامی است، این موجب تقویت نظام و تأمین ماندگاری آن و باقی ماندن کشور در حصار امنیت کامل و بالا رفتن اعتبار و ابهت ملت است.»

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)