٭٭٭٭
امشب را بدور  از خواب
رزگار اشک بود در دیدگانم
و من چشم انتطار رهای او
        ٭٭٭٭
من روزهاست که اشک نمی ریزم
  [در میان عشق و نفرت
     چون مادران سوخته دل، 
                      میسوزم در خود 
                        با خشم و درد!
                        برای باز گشت زندگی !
      ٭٭٭٭ 
#قلمم باید آتش  می شد 
برعکس؛ از وجودم پرانید
 لطافت و نرمی را
           [همچون  مادران سوخته دل؛
                          می سوزم در خود
‌                              همچون  شعله خشم، 
                             برای باز گشت زندگی 
                             زبانه می کشم به هر سو!
      ٭٭٭٭
رزگار  رزگاری(رهایی) نیافت 
او همچون پرنده  بی بال و پر 
در خشم جهالت سوخت…
   ٭٭٭٭
دراین تاریکی پر درد
قلم آتشی را به پا نکرد
                   [ اشک شد 
                   مثل پر پر شدن گلها 
                     سرود مرگ را نوشت- و…
                             مرا در خود کشت.
  ٭٭٭٭
در این دنیای پر از دانش و علم 
بسوی دین  رفتن، یک گناه  است  
هنرمند آنکسی، که شمعی بیافروزد
و آن حدیث کهنه را از ریشه  بر اندازد
.٭٭٭   ٭٭٭  ٭٭٭ 
انسان آزاده کسی است که از وابستگی 
به خدا و دین، پیامبر
و نیز کشور و وطن  و دولت خاص
رها شده باشد و برای  احیای ارزشهای انسانی
درجامعه تلاش کند! 
 

یک اکتبر۲۰۱۹ در محکومیت اعدام رزگار زندی  در سنندج

  شمی صلواتی

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)