اگر کره‌ی شمالی با آمریکا بر سر میز مذاکره بنشیند و در مورد برنامه‌های هسته‌ای و موشکی خود با واشینگتن به نتیجه‌ای مشخص و توافقی قطعی برسد، دونالد ترامپ، رئیس جمهوری آمریکا، از یک طرف، اهرم‌ دیگری برای فشار به ایران بر سر برنامه‌ی موشکی‌اش و از طرف دیگر، تغییر برجام یا خروج از آن به دست خواهد آورد.

در صورتی که کار دو کشور به دیدارهای رسمی برسد و پس از سال‌ها فشار بین‌المللی توافقی میان آن‌ها به دست بیاید، دیگر جمهوری اسلامی نمی‌تواند استدلال کند که اگر آمریکا یا طرفی دیگر از برجام خارج شود، کره‌ی شمالی هم به غرب و جامعه‌ی بین‌المللی اعتماد نخواهد کرد.

این استدلال با اشاره به خطر تضعیف پیمان منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای چندین بار در گفته‌های مسئولان جمهوری اسلامی، از جمله علی اکبر صالحی، تکرار شده است.

با مهار هسته‌ای کره شمالی چنین خطری منتفی می‌شود و ابزار نمادین پایبندی آمریکا به برجام برای مذاکره با کره‌ی شمالی نیز از دست می‌رود. 

به این ترتیب، در بلندمدت مذاکره‌ی اختمالی کره‌ی شمالی با آمریکا اهرم بسیار قدرتمندی برای فشار به جمهوری اسلامی به آمریکا می‌دهد.

در صورت دیدار دونالد ترامپ و کیم جونگ اون باید در ماه‌های آینده منتظر فشارهای بیشتر به جمهوری اسلامی بر سر برنامه‌ی موشکی‌ و حتا رعایت حقوق بشر نیز بود.

نظام‌های خودکامه ممکن است زیر فشارهای بین‌المللی گامی بردارند که در پایان به نفع شهروندان‌شان تمام شود، اما از زیان‌هایی که تا زمان بر سر عقل آمدن رسانده‌اند، چیزی کاسته نمی‌شود.


مقاله‌ها و گزارش‌های بیشتر در وب‌سایت زمانه (لینک)


گزیده‌ای از داستان‌ها، مقاله‌ها و ترجمه‌ها (لینک)