تنها چند روز پس از اجرای حکم اعدام دو جوان در تهران، به اتهام زورگیری و محاربه، دادستانی شیراز، خبر از اجرای حد سرقت یا قطع انگشتان دست یک سارق آن هم در ملاعام در این شهر داد. امروز شنبه نیز، دادستانی ساری از اجرای حکم قطع دست سارقی دیگر در این شهر خبر داد.

صدور و اجرای این احکام، تا چه اندازه بر پایه مبانی فقهی صورت می‌گیرد و مستندات آن کدام است؟ واکنش روشنفکران دینی و یا آن دسته از نیروهای سیاسی-مذهبی که خواستار تحولات اجتماعی در ایران هستند در این بین چیست؟ آیا برای خاتمه دادن به اجرای چنین مجازات‌های، روشنفکران دینی راه‌کار یا نظریه خاصی مطرح کرده‌اند؟ آیا آنها به واسطه‌ی مذهبی بودن خود، مسئولیت سنگین‌تری دارند؟

 

گفت‌وگوی بهنام دارایی‌زاده با حسن یوسفی‌اشکوری را از اینجا یا اینجا می‌توانید بشنوید.

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)