هر ساله در سالروز “١می” اداره اطلاعات شهرهای مختلف کوردستان فعالین کارگری آن شهرها را احضار کرده و نسبت به برگزاری هرگونه تجمعی در این روز به آن‌ها اخطار می‌دهد و آنان را مورد تهدید قرار می‌دهند.

بر پایەی آمارهای به ثبت رسیده سالانە نزدیک بە ٢٠ هزار کارگر در ایران قربانی حوادث کار می‌شوند.
به گزارش آژانس خبررسانی کُردپا، درحالی که روزانه بیش از ٧٢٠٠ تن به دنبال شغل هستند اما دولت ایران تنها برای کمتر از ٢٠٠٠ تن شغل ایجاد می‌کند.
چنین آماری از سوی وزیر کار و رفاه اجتماعی در ر دیدار با تشکل‌های کارگری تهران عنوان گردید.
با احتساب ٢۵ روز کاری و ٨ ساعت کاری در هر دقیقه ۵ نفر وارد بازار کار می‌شوند.

وزارت کار در گزارشی که پیشتر انتشار یافته بود عنوان کرد که دولت در بهترین حالت توانسته روزانه یک هزار و ۹۱۷ شغل ایجاد کند.

با ابراز ناامیدی از وضعیت بوجود آمده، گفت: افزایش ورودی‌ بازار اشتغال، نرخ بیکاری را افزایش داده است.

خبرگزاری تسنیم نیز در این باره نوشت: در حالی که هنوز معضل بیکاری جوانان دهه ۶٠ برای شغل حل نشده است شاهد ورود صد ها هزار متولد دهه ٧٠ به بازار هستیم.

حسن روحانی اوایل ماه گذشته درباره اشتغال تصریح کرده بود که درآمد و امکانات دولت برای اشتغالزایی محدود است.

فساد ساختاری، سوء‌مدیریت دولتی و تحریم‌های بین‌المللی از مهم‌ترین عوامل بدترشدن اشتغال در ایران به شمار می‌روند.
طبقه کارگر ایران طی بیش‌از نیم قرن گذشته، مبارزات خونینی را برای کاستن از شدت ستم و استثمار و احقاق حقوق اولیه خود به‌پیش برده است. گرچه رشد طبقه کارگر ایران، به‌لحاظ کمی، از دهه چهل آغاز شده، اما پیش از آن نیز کارگرانی که درصنایع نفت و نساجی کار می‌کردند، مبارزاتی را از سر گذرانده‌اند.

حکومت جمهوری اسلامی ایران  یکی از ضدکارگری‌ترین رژیمهای موجود درجهان‌کنونی است. این‌رژیم و کارفرمایانی که تحت‌نظام ظالم و سرکوبگر آن عمل می‌کنند، هرگونه مشکلاتی  علیه کارگران راانجام می‌دهند و هیچ‌گونه مرز وقواعدی برای گارگر قائل نیستند

ثروت مردم ایران چهار دهه است که  توسط ملایان فرومایه به سرقت رفته است و آخوند بر جان و مال و ناموس مردم حکومت می کند. بیش از چهل سال می گذرد که آخوند سرمایه و هستی ملتی را چپاول کرده و تمام دار و ندار مردمی را غارت می کند. بیش از چهار دهه است که ملتی غرق در گرفتاری و بیچارگی و فقر و نداری اند و میلیون ها نفر ایرانی محتاج تکه نانی هستند و آخوند، هر روز بر اندوخته هایش اضافه شده و با دزدی سرمایه یک ملت، برای خود گنجی باورنکردنی دست و پا کرده است. پیامد دیگر حکومت آخوند، به فراموشی سپردن زبان، آیین، تاریخ، و فرهنگ چند هزار سال ایران و به دریوزگی و بی آبرویی کشاندن یک ملت است. آخوندی که در گذشته دست گدایی و تملق و چاپلوسی به سوی هر خانواده ایرانی دراز می کرد تا لقمه نانی بدست آورده و به زندگی ننگین خود ادامه دهد، اکنون بر کول و دوش مردم سوار شده، عنان اختیار آنان را به دست دارد، و آنان را چون نوکر و کلفت هایی بی اختیار، به این سوی و آن سوی می کشاند.

معنی واقعی اقتصاد مقاومتی یعنی تعیین 930 هزار تومن حقوق و در صورت اعتراض هم شلاق ! ولی مدیران دزد، چند صد میلیون حقوق و مزایا و زمین شمال شهر، و کش ندهید.

اگر پزشکان اعتصاب کنند مردم مریض می شوند اگر رفتگران زحمتکش اعتصاب کنند آشغال خیابانها را در بر می گیرد اگر آتش نشانان اعتصاب کنند خانه های مردم در آتش میسوزد اما اگر آخوند اعتصاب کند اب از آب تکان میخورد تازه حقوقهای 1000 برابر کارگران زحمتکش را برای خودشان تصویب می کنند چون از حکومت عدل علی برگرفته شده به واسطه ی ولایت فقیه که معصوم هست به نظر آقایان علی سنگ به شکمش میبست تا مستمندان را کمک کند برادرش را داغ می کرد تا از بیت المال نخواهد ولی آقا آنرا برای خود و هزار فامیلش حلال کرده میگه کش ندید به جای داغ کردن نزدیکانش!!

براستی درحکومتی که مملو از گنج و معدن و نفت وگاز وصدها منابع دیگر چرا باید ملتش در زیر فقر وگرسنگی باشند؟؟؟این سوال مهم سالها پرسیده می شود اماجواب آن در افکار عمومی ملت وجود دارد هریک به نحوی !

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)