ازادى بيان و جرم سياسى

وقتى زبان برنده تر از شمشير و عمل گزنده تر از تير مى شود :

بعد از نزديك به چهل سال حاكميت جمهورى اسلامى و يازده سال مناقشه ى هزينه بردار و از جيب مردم ايران ؛ گويا جرم سياسى به تعريف در امد .

طبق اين تعريف همه ى انهايى كه معروف به زندانى سياسى بوده اند اشتباهى زندانى سياسى ناميده شده اند ، و بايد زندانى امنيتى خوانده شوند ؛ تا جناياتى كه طى ساليان بر مردم روا داشته شده طبق معمول جمهورى اسلامى نه تنها بى پاسخ رها شود ، بلكه براى ان پاپوش قانونى هم داشته باشند .
اما قوانين ضد قانون بشرى ، جمهورى اسلامى ايران خود گواه است بر مستند كردن جناياتى كه امروز به نام اسلام و راه و رسم امام و مصلحت نظام و… بر مردم ايران روا داشته شده و مى دارند.

13434288_1052889854746644_318627770_n

با استفاده از ازادى بيان در كشور همسايه افغانستان

جرم سياسى طبق اين تعريف مختص كسانى است كه به مصلحت رژيم مى انديشند و از سر مصلحت انديشى ممكن است مرتكب اشتباه شده و به مسئولين نظام توهين كنند در اينصورت جرم سياسى مرتكب شده اند .
رهبر جمهورى اسلامى كه گفتند : “از بيكارى جوانان بيشتر از خود انها شرمنده است ” . چون از سر مصلحت انديشى شرمنده مى شوند ؛ جرم سياسى مرتكب شده اند . حالا همين جمله را يك مادر ايرانى بگويد ؛ و چون اين جمله خود گويى نيست بلكه خطاب به ديگرى است ؛ و ممكن است به صورت يك جمله ى تاكيدى مطرح شود . “چرا شرم نمى كنيد مقام ولايت جوانان ما بيكارند ” !
اين مادر رفتار ضد امنيت ملى انجام داده و بايد مورد عقوبت اسلامى كه در اين چهل ساله حكومت اسلامى بر ايران ؛ مردم كم ؛ تجربه نكرده اند، قرار بگيرد .
و يا اين كلام كه حوزه ى هنر و فرهنگ دچار ولنگارى است . مسئولين بدانند !!!. اگر از ذهن يك هنرمند يك سينماگر يك شخصى كه صاحب مقام و منصبى در بيت رهبرى نبود مى تراويد و يا روزنامه نگارى اين كلام گهاربار را از منظر نظر خودشمى نوشت همانگونه كه عقلش قد مى داد ؛ نه تنها توهين به دست اندار كاران رژيم كرده بود بلكه ضد امنيت اركان نظام تبليغ كرده ، و باز هم جرمش سياسى نبود. بلكه ضد امنيت نظام ، اغتشاش به پا كرده و جايش در زندان ، نه با اب خنك و سايه و لباس سرد و گرم و ملاقات بى قيد و شرط و هفت كانال راديو تلويزيون مفت مردم خور و كتاب و روزنامه ى ازسد سانور كًذشته و … نبود ؛ بلكه در سوله ى مرغى با اب جوش لوله از طريق شلنگ و تخته مسمار با خواب ديدن ارزوهاى بر باد رفته ى ملتى ناچار به عقبگردى بيمار مى بود . و خوشبخترين اش ان بود كه زودتر حكم اعدامش بر سر دار صادر ، و جانش خلاص از زجركشى مداوم مى شد .
دستور صدور اعدام هر روزه ى فرزندان ايران ، به گلوله بستن اعتراضات مردمى در خيابان ؛ درحصر خانگى نگهداشتن منتخبين مردم در انتخابات رياست جمهورى ، ممنوع التصوير كردن محبوبترين رئيس جمهور مردم ايران و تبعيد خواسته و ناخواسته ى سرمايه انسانى جامعه ى ايران ، اينها همه نه نه تنها جرم سياسى نيست بلكه از سر سياستمدارى براى حفظ امنيت نظام لازم وضرورى امده ، وبه قول نوه ى امام كه از سر راستگويى گفت :اگر اين سياست ها كه امروزه نام خشونت و اقدام جنايت عليه بشريت از ان نام مى برند انجام نمى شد كه چهار پايه ى نظام چهار چوبه اى نداشت . واصلا اركان نظام قرار بود بر چه استوار بماند .

نكته اينكه : در كشورى كه ازادى بيان جارى باشد جرم سياسى مفهومى ندارد . و امنيت ملى هم با حسن همجوارى و گسترش همكارى از سر اعتماد به مردم كشور و مردم دنيا ايجاد مى شود نه با ندانم كارى و عدم توجه به مسائل ساختارى و پناه بردن به منظر نگاهى شخصى و اختصاصى دريك جامعه ى داراى تنوع فرهنگى با عملكردى چند بعدى در همه ى حوزه هاى مدنى و سياسى ؛
بد نيست همينجا ياداورى شود كه رهبر كنونى جمهورى اسلامى خود به تنهايى در طول زمامدارى ولايى اش بر جمهورى اسلامى ايران به اندازه سهم كل ملت ايران دچار جرم سياسى شده است طبق همين تعريف كه دست اندركاران حامى اش ارائه مى دهند بارها و بارها بايد مجازات شوند حتى اگر قصدشان حفظ نظام بوده باشد .

شرح عكس : با استفاده از ازادى بيان در كشور همسايه افغانستان
به قول : دگه چى گپاست ؟
ائى هم پوك برامد !!!

Manizheh Mohammad Zadeh
Administrator
Southern Iranian Women

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)