1- بدون هیچ شبهه ای رأی دادن فردا در شهرهای بزرگ نوعی پیش رفراندوم است برای رفراندوم نهایی جهت تغییر ساختار حقوقی جمهوری اسلامی. به این معنا که اگر فردا شهرنشینان کلان شهرها پیام قاطعی در “نه” به خامنه ای بفرستند. منجر به تغییرات مهمی در استرتژی کشور از “ستیز با جهان” خامنه ای به “تعامل با جهان” هاشمی خواهد شد. این تغییر کُند شروع شده و در هرگام با سرعت روبجلویی ایران را به سال هایی نزدیک خواهد رساند که مجبور از بازنگری در قانون اساسی و رفع تعارضات ذاتی آن شود. بعبارت دیگر و در یک فرمول ساده آرای معنا دار فردا “پیش رفراندومی” خواهد بود برای “رفراندوم نهایی”! لذا توجه به آداب رأی دادن بسیار مهم است؛ در کنار همۀ توصیه هایی که شده است اعم از مشارکت بالا اولاً و رأی کامل به لیست ها – در تهران 30+16 – ثانیاً.

2- آداب غالب رأی دادن تاکنون از الگوی زیر تبعیت می کرده است:

الف- مذهبی ها و هواداران اصولگراها بدلیل انسجام سازمانی و تکلیف شرعی و ثواب امر خیر در اول وقت و سایر مؤلفه ها همواره در ساعات اولیه و مشخصاً بین ساعات 8 صبح تا 6 عصر – زمان قانونی معمول انتخابات – رأی می دهند و بغیر از کسانی که برای شوهای تلویزیونی در شعبه های مشخص مثل مسجد لرزاده در جنوب و مسجد نارمک در شرق و مسجد صادقیه در غرب و حسینیۀ ارشاد در شمال مرکزی و … بسیج می شوند؛ بقیه در هر شعبه ای که در دسترس شان است رأی می دهند.

ب- مدرن ها اما در دسته ها و گروه بندی های مختلفی رأی می دهند بشرح زیر:

ب1- کسانی که مصمم به رأی دادن هستند و آگاهانه رأی می دهند مثل حزب اللهی ها در ساعات مجاز و هرجا شد رأی می دهند.

ب2- گروه هایی که مرددند منتظر می مانند تا با دیدن استقبال یا عدم استقبال مردم به تصمیم نهایی برسند تا سپس اقدام به رأی دادن کنند. و چون این گروه نیاز به مطالعۀ میدانی و مشاهداتی یا صحنه های تلویزیونی و انعکاس های مجازی و اینترنتی دارند؛لاجرم رأی دادن شان به ساعت های پایانی و وقت های تمدیدی می کشد.

ب3- گروه دیگری که اغلب جوان هستند رأی دادن را نوعی جشن گروهی و تفریحی طراحی می کنند و تمایل دارند که اولاً گروهی با دوستان رأی بدهند و ثانیاً در شعبه های شلوغ و مرکزی و مورد توجه رسانه ها و تلویزیون رأی بدهند و ثالثاً بتوانند از رأی دادن محملی برای چشم چرانی و نظر بازی و سرخوشی هم استفاده کنند. اینان هم معمولاً دقیقۀ 90 را انتخاب می کنند که بیشترین شلوغی شعبه ها را همراه باشد.

ب4- سهل انگاران هم گروه بزرگی از مردم مدرن هستند که تصمیم هم داشته باشند که رأی بدهند کاهلی و تنبلی می کنند تا برسد به دُم و با عجله رهسپار شعبه ها شوند و قبل از بسته شدن رأی بدهند. این دسته اولاً شامل گروه کار دارنده ها و سرشلوغ ها هم می شود که انجام کارهای دیگری را که دارند اولویت می دهند به رأی دادن؛ و ثانیاً دقیقۀ نودی بودن یک مرض جهانی است که ایرانیان کاملترین ورژنش هستند در میان ملل مختلف.

ب5- و نهایتاً گروه تحریمی هایی که فقط برای عقب نماندن از هیجان ایجاد شده توسط رأی دهنده ها با گفتن “سگ خور” می روند و رأی در آخرین لحظه می دهند.

با توجه به الگوی رفتاری غالب فوق همواره بیشترین آرای اخذ شده در شهرهای بزرگ و بویژه تهران در آخرین ساعات بعد از ظهر روز رأی گیری بوده است و خواهد بود؛ با فشردگی بازهم بیشتر در ساعات تمدید شدۀ وقت رأی گیری از سوی ستاد انتخابات وزارت کشور.

3- و حرف مهم من راجع به همین تمدیدهاست و تهدیدی که این بار بیشتر از همیشه متوجه شعبه هاست. به این معنا که چون تمدید زمان رأی گیری باید با تأیید شورای نگهبان باشد. و اگر شورای نگهبان تأیید نکند وزارت کشور رأساً قادر به تمدید نخواهد بود. این تهدید جدی است که اگر سمت و سوی انتخابات بنفع اصولگرایان و خامنه ای نباشد؛ شورای نگهبان در تمدید یک یا چندبار زمان رأی گیری ان قلت بیاورد و موافقت نکند. در اینجاست که ممکن است مدرن ها مقدار معتنابهی از آرایشان را از دست بدهند و موفق به رأی دادن نشوند. لذا خیلی مهم است دقت در آداب رأی دادن فردا و تا قبل از پایان وقت در شعبه ها حاضر شدن. یا…هو

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)