نگین شیخ‌الاسلامی: بابام گفته بود هیچ‌کس نفهمد نگین زندان بوده، در حالی که اگر برادرم بود با افتخار به عنوان زندانی سیاسی اعلام می‌شد

زندانی زن، پیش از آن‌که به عنوان زندانی شناخته شود، زن است. او در زندان نیز از جنسیت خود و گرفتاری‌های ناشی از آن رها نمی‌شود. وقتی از زندان بیرون می‌آید و پس از آزادی نیز همچنان و قبل از هر چیز زن است. آن هم در جامعه‌ای که زن بودن تعاریف خاص و محدودکننده‌ای دارد. به این معنا، زنی که در یک خانواده یا فضای اجتماعی سنتی زندگی می‌کند، محدودیتها و تبعیض‌های جنسیتی، نه فقط در زمانی که هنوز به زندان نیفتاده، بر زندگی و فعالیتهایش تاثیر می‌گذارد بلکه پس از بیرون آمدن از زندان، به شکلی پررنگ‌تر و بی رحمانه‌تر، نمایان می‌شوند.

نگین شیخ الاسلامی درباره برخورد خانواده او که براساس توصیف وی “یک خانواده خرده بورژوا، متشکل از یک پدر و مادر کارمند” است پس از آزاد شدن از زندان می گوید:
«چیزی که خیلی برای پدرم اهمیت دارد، تجاوز به من است. آیا تجاوز به من شده یا نشده. چون وقتی من از زندان آزاد شدم، بابام گفته بود هیچ‌کس نفهمد نگین زندان بوده. وقتی آمدم سنندج برای من مولودی، (یک جشن مذهبی مال سنی ها است که می گیرند و شکر می کنند) گرفتند. اما هیچ کس از فامیل نمی دانست برای چی است. ]در حالی که اگر برادرم بود با افتخار به عنوان زندانی سیاسی اعلام می شد[… خب آن نگاه و تفکر سنتی که تو جامعه است که امکان دارد یک زن ]در زندان[ مورد تجاوز قرار بگیرد، همان نگاه ناموس، ]باعث این برخورد پدرم بود[. با اینکه کسی که خیلی من را بیشتر گستاخ کرد پدرم بود…مثلا پدر من هیچ وقت به من نگفته اینجوری نرو، یا اینجوری ننشین، با این آقا حرف نزن. ولی آنجا این مسئله برای پدر من پررنگ شده بود. من ناموس آن ها تلقی می شدم. این مسئله بعد از زندان خیلی پررنگ شد… زندان سیاسی دخترش را داشت پنهان می کرد. هیچ کس نفهمید، حتی افرادی هم که تو اخبار و تلویزیونهای کردی شنیده بودند، اشاره نمی‌کردند. اصلا قضیه پنهان شد. من که آزاد شدم و آمدم، آن هایی که همفکر بودند و سیاسی بودند، اکثر مردها آمدند خانه ما، یکی زانویم را می‌بوسید، یکی سر شانه‌ام را می بوسید، می گفتند تو باعث افتخاری برای ما. همه می دانستند من دستگیر شده‌ام اما پنهان کردن قضیه از طرف من باعث شد همه سکوت کنند. دوستان من هم توی خانه دیدن من نیامدند، دوستان برادرم نیامدند. به خاطر اینکه احساس کردند قضیه برای پدر من اهمیت دارد. پدر من مایل نبود که کسی بفهمد دستگیر شده ام.»
منبع: کتاب جنایت بی‌عقوبت-شکنجه و خشونت جنسی علیه زندانیان زن در دهه ۷٠ و ۸٠-انتشارات عدالت برای ایران ١٣۹٢
برای دریافت فایل پی دی اف کتاب اینجا را کلیک کنید
کانال تلگرام عدالت برای ایران را دنبال کنید

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)