واقع‌بین باشیم و خواهانِ ناممکن، این شعاری بود که اوتوپیست‌های ماه مهِ ۱۹۶۸ در خیابان‌های پاریس سرمی‌دادند. واقع‌بین بودن امروزه در این است که از زمام‌دارانِ حکومت بخواهیم به ریشه‌های این شّر و بلا بپردازند، شر و بلایی که در ۱۳ نوامبر جان دست‌کم ۱۲۹ نفر را در پایتختِ فرانسه گرفت. این ریشه‌ها متعدد اند و قرار نیست این‌جا از آن‌ها صورت‌برداری کنیم. نه مسئله‌ی به‌حالِ‌خود رهاکردنِ محله‌ها و شهرک‌ها حاشیه‌ای را مطرح می‌کنیم و نه موضوعِ بازتولیدِ درون‌‌زامانه‌ی نخبگانِ مملکت را که قادر به خوانشِ پیچیدگیِ جهان نیستند. می‌دانیم که کثرتِ عللِ گسترشِ اسلامیسمِ رادیکال به چه اندازه‌ است.