خب جا دارد یکبار دیگر نهایی شدن توافق هسته ای در ایران را تبریک بگویم. و مژده بدهم که این توافق فارغ از سود و زیان سیاسی، بهرۀ فلسفی عظیمی در ایدئولوژی زدایی از ایران داشته و دارد و نقش ایفا کرده و می کند و خواهد کرد. و این تنها راه رهایی ایران از چرخۀ انقلاب و ضدانقلاب و عقب ماندگی و عدم توسعۀ مطمئن و پایدار است. اما حالا که آیت الله خامنه ای با خطایی تاریخی و نپذیرفتن مستقیم مسئولیت برجام و شکست استراتژی خودش و تاکتیک پسرش محمود خودش را در وضعیت سراشیب استحاله به سرسام رسانده است؛ بد نیست یک نگاهی هم بیاندازیم به تیپ شناسی نماینده های کنونی مجلس شورای اسلامی تا مشخص کنیم که با چه کسانی نمی توان عهد و پیمان و اخوت و شراکت و رفاقت بست؛ و خطرشان حداکثری است. در ماجرای بررسی توافق هسته ای ایران و غرب در مجلس تیپ های زیر قابل شناسایی بودند که از بهترین تا بدترین اولویت بندی می کنم در زیر:

1- در بالاترین جایگاه لیبرال های مؤمنی – اگر چنین کسانی یافت شوند بسختی. بنظرم پزشکیان نمایندۀ تبریز نزدیک ترین فرد به این تیپ باشد – قرار می گیرند که مطمئن شده اند با حکومت بر مبنای شریعت زیست و دنیای انسان ها آباد نمی شود و آخرت شان هم از دست می رود و ایدۀ حکومت دینی امری ابتر و اشتباه بوده است و باید برچیده شود: نه با انقلاب و شورشی دیگر که با استحالۀ ایدئولوژیک در حداکثر سرعت ممکن اما غیر انقلابی.

2- بلافاصله بعد از تیپ لیبرال های مؤمن – منظورم از مؤمن اصولگرایی عام است و مطلقِ ایمان؛ و نه ایمان خاص دینی و مذهبی و یا هر ایمان خاص دیگر – تیپ حزب اللهی های اصولگرا و تندرو و معتقد به حکومت شرعی قرار می گیرند که تیپ 59 نمایندۀ مخالف برجام عموماً در این جایگاه برتر شماره دو هستند. نمونۀ اسوه و خالصش هم علی اصغر زارعی همان نماینده ایست که بعد از تصویب فرمایشی برجام در مجلس گریه کرده و کارش به بیمارستان کشیده است. این آدم ها فارغ از نوع اندیشه شان آدم های دارای روش و منش و اصول هستند و بشدت قابل اعتماد برای رفاقت و امانت و هرنوع اطمینانی که می توان به انسان مؤمن داشت. من قطعاً از نظر فکری متضاد و در نقطۀ مقابل زارعی هستم ولی جانم را می دهم که اشک های این هموطن نازنینم سترده شود و از آلام او کم شود.

3- در مرتبۀ سوم تیپ افرادی قرار دارند که آفتاب پرستند و معامله گر و حزب باد و فضا را بو می کشند که کجا بنفع و منفعت شخصی شان است که چه موضعی – اعم از موافق یا مخالف – بگیرند. اکثریت مهم و غالبی از نمایندگان فعلی مجلس جمهوری اسلامی از این تیپ هستند که ضعف و سستی و فرصت طلبی و قدرت طلبی خودشان را در قالب “مصلحت نظام” پنهان می کنند و هر لحظه برنگی در می آیند. این تیپ نمایندگان هم قابل قبول هستند به این خاطر که طبیعت انسان معمولی همینطور است و چیز غیر متعارفی نیست که انسان ها منافع خودشان را – حتی در غیر راستای منافع عام – ارجحیت بدهند در هنگام تصمیم. پس در برخورد با این ها فقط باید عاقلانه و با دقت عملکرد.

4- اما تیپ آخر که تیپ غیر قابل تحملی هستند تیپ نمایندگانی هستند که امروز بعمد در جلسۀ مجلس حاضر نشدند و غیبت کردند تا نفیاً و اثباتاً مجبور از موضع گیری نشوند تا بتوانند با ناشناخته ماندن از نظر افکار عمومی نیات بشدت کثیف خودشان را بازهم به مردم عادی قالب و غالب کنند؛ و وجهه شان دچار “قطعیت موضع” منفی نشود. اگر قبول کنیم که بین 139 (آرای موافق به کلیات طرح) با 161 (آرای موافق به تصویب نهایی امروز) فقط 22 رأی فاصله است. و از سوی دیگر بین 100 (رأی مخالف به کلیات طرح) با 59 (آرای مخالف به تصویب نهایی امروز) 41 رأی فاصله است. می توانیم نتیجه بگیریم که 41 منهای 22 = 19 رأی مخالفین اولیه گم شده. تازه آرای ممتنع تبدیل شده بموافق را حساب نکردم. این 19 نفر که اکثریت غالب شان با تمهید بهانه امروز در جلسه غیبت کرده اند مزخرف ترین تیپ انسان هایی هستند که باید از سبد انسانیت خودمان خارج و به مزبله پرتاپ کنیم.

5- اما در بین این زباله ها هم کثیف ترین آدم را می توان شناسایی کرد. و او کسی نیست جز غلامعلی حداد عادل رییس فراکسیون اصولگرایان که چون از روز اول می دانست این تصمیم خامنه ایست و باید بتصویب برسد و از سوی دیگر رییس تیپ هایی مثل علی اضغر زارعی عزیز بود نخواست مسئولیتش را بپذیرد و نقش لازم را ایفا کند. نه به لاریجانی کمک کرد که پروژۀ خامنه ای را پیش ببرد و لاریجانی هم نتوانست بتنهایی مأموریت رهبرش را به سرانجامی که دستور گرفته بود (تصویب کنید اما بنام مجلس تمام کنید و نه بفرمان من) برساند و آبروی رهبر پیش هوادارانش رفت. و نه توانست با زارعی و سایر اصولگرایان فراکسیونش کار کند و آنان را از سنگ روی یخ شدن امروز و آن گریه های تلخ نجات دهد. قبلاً هم در مطلبی با فیلسوف چماقداران از حداد عادل رونمایی کرده بودم. اما خواستم یادتان بیاورم که با چنین جرثومه های فسادی هیچگاه آشتی نکنیم. یا…هو

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)