آزادی مطبوع!(برشی از مطبوعات/8)به مناسب روز جهانی مطبوعات

درمطبوعات جمهوری ولایت فقیه،تعدادمحدودی حق نوشتن در مطبوعات رادارند.
هرشرایطی که پیش بیاید،آنهاهمیشه می توانند بنویسند!می خواهدبه اصطلاح اصلاح طلب باشندیااصولگرا!آنها شغل های دیگر هم دارند واتفاقا همین ها هم دائم از سختی کار می گویند!!
درجمهوری ولایت فقیه فرقی نمی کند ظریف باشی،یااحمدی نژاد و یاانجمن صنفی روزنامه نگاران(که بی شرمانه در رابطه بامن سکوت کرد)همه آنها معتقدند در نظام ولایت فقیه کسی را به جرم نوشتن زندانی نمی کنند!!
من(محمد شوری،نویسنده وروزنامه نگار) در17تیر78یک روز پس از تعطیلی روزنامه#سلام بازداشت وزندانی شدم.
در حکم محکومیت نوشته بود:نوشتن مطالب متعددعلیه امنیت ملی!
ازآن زمان تا الان هم از شغل خودم و از تمام حقوق انسانی وطبیعی وقانونی محروم هستم!
آنچه در زیر می آید گزارش اینجانب در روزنامه سلام به مناسبت 13اردیبهشت،روزجهانی مطبوعات است که در تاریخ دوشنبه 14 اردیبهشت 1377 باعنوان«آزادی مطبوع!»وبا نام اصلی خودم منتشر شده است.
محمد شوری نویسنده و روزنامه نگار/13اردیبهشت 1394
دربخش از آن آمده است:

ادامه را دراینجا مطالعه فرمائید:
https://www.facebook.com/assize.mahkame

آزادی‌مطبوع!
اشاره:
آزادی ‌مطبوع‌ مثل‌ بوی ‌مطبوعی ‌است ‌که‌ از درون ‌آشپز خانه‌ای ‌با انواع ‌غذاهای ‌متنوع ‌و بسیار لذیذ به ‌‌مشام ‌می‌رسد و هر آدم ‌گرسنه ‌و سیری ‌را مجذوب ‌خود می‌کند.
درچامعۀ ‌مدنی ‌ازلحاظ‌فرهنگ‌خودی‌،مطبوعات‌باید‌چنین‌وضعیتی‌داشته‌باشندوبا نوع ‌ مطالب‌خودهمنوعان‌خویش‌راحریص‌وارجذب‌کند.آنگاه‌که‌این‌روندتحقق‌یافت، علاوه‌بربالارفتن‌سطح‌آگاهی‌هابطورعمیق‌که‌حتماباعث‌پیشرفت‌هم‌هست،دیگر گرانی‌مطبوعات‌،بی‌محتوابودن‌وسطحی‌نگری‌آن‌ها،تابع‌قدرت‌بودن‌ووابستگی‌های ‌دیگر،تأثیری ‌درعدم ‌گرایش‌ملت ‌به‌سوی‌مطبوعات ‌ومطبوعه‌خوانی‌نخواهدداشت.‌تنهاراه ‌ایجادولع‌درمیان‌مردم‌به‌مطبوعه‌خوانی،آزادی‌مطبوع‌است!
درموردآزادبودن‌مطبوعات‌اکثرا-اعم‌ازصاحبان‌قدرت‌واندیشمندان‌بگونه‌ای‌دلچسب ‌ وایده‌آلی‌‌سخن‌‌می‌گویند.امادرحیطۀ‌عمل‌آنچه‌نمادعینی‌آنرالمس‌می‌کنیم،مطابق‌‌با شعارنیست.
وقتی‌می‌گوئیم‌آزادی‌مطبوعات‌سؤالات‌بی‌شماری‌مطرح‌می‌شود.اینکه‌این‌آزادی‌چه ‌حدومرزی‌دارد؟کی‌حرف‌بزند،کی‌نزند؟چه‌بگویند،چه‌نگویند؟چه‌عکسی‌منتشربشودوچه‌چیزی‌‌منتشرنشود؟وضعیت‌مالی،اقتصادی‌چگونه‌باشد؟و…درجامعه‌مدنی‌ قانون ‌ می‌تواندحدودوثغوراین‌آزادی‌رامعیّن‌کندواماهمین‌قانون‌اگرابهام‌برانگیز‌ویا درسلطۀ مافوق‌قانون‌هاباشد،آن‌چیزی‌خواهدشدکه‌اکنون‌باآن‌مواجه‌هستیم.‌یعنی؛ عدم‌استقبال شدیدمردم‌ازروزنامه‌خوانی‌ویاگرایش‌به‌مطالب‌سطحی‌و احساس ‌برانگیز ونان‌به‌نرخ‌ روزخور!
دراین‌گزارش‌درحدخیلی‌اِجمال‌درنظرداریم‌آزادی‌مطبوعات‌رابه‌بحث‌بگذاریم.
سیزدهم ‌اردیبهشت‌ماه‌مصادف‌باسوم‌ ماه‌می‌میلادی‌به‌عنوان‌روز جهانی ‌آزادی ‌مطبوعات نام‌نهاده‌‌شده‌است.

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)