رونمایی از کتاب «چشم در برابر چشم»، خاطرات «آمنه بهرامی»، روز جمعه (26 آبان ماه 1391) در تالار استاد «شهناز» خانه هنرمندان ایران برگزار شد.

به گزارش شبکه خبری هنرمندان، در این برنامه که با استقبال پرشور علاقمندان و هنرمندان همراه بود، ابتدا «مهدی سجودی» نویسنده کتاب به روی صحنه رفت و از تلاش‌های خود و «آمنه بهرامی» برای انتشار این کتاب گفت: «داستان آمنه تلاقی زیادی با زندگی اجتماعی مردم داشت. خیلی‌ها سرگذشت او را دنبال می‌کردند. این کتاب نتیجه صحبت و شنیدن نوارهای صوتی است که آمنه در این سال‌ها ضبط و نگهداری کرده است. او در اوج مشکلاتی که داشته و دارد، از حق طبیعی خود گذشت و به جای قصاص، گذشت را ترجیح دارد. این کتاب، قرار است به چندین زبان بین‌المللی منتشر و فیلمی نیز در سطح جهانی از سرگذشت او ساخته شود. او دختری تواناست و امید او به آینده ستودنی است.»

در ادامه برنامه فیلمی ۱۳ دقیقه‌ای پخش شد که روایت روزی بود که آمنه به همراه خانواده‌اش برای قصاص «مجید موحدی» به بیمارستان دادگستری رفتند و در لحظه آخر، او را بخشید. در ادامه پیام «محمدرضا سعیدآبادی»، دبیرکل یونسکو در ایران از سوی مجری برنامه خوانده شد و «علی صرافی»، وکیل مافع امنه به صحبت پرداخت.

در بخش دیگری از برنامه پیام دکتر «مجید سرسنگی»، مدیرعامل خانه هنرمندان ایران توسط «محمدرسول صادقی»، مدیر روابط‌عمومی و امور بین‌الملل این خانه خوانده شد. در این پیام ضمن تقدیر از رفتار انسان‌دوستانه «آمنه» آمده است: «بدون هیچ تردیدی، در سراسر فرهنگ غنی دینی و ملی ما، بیش از هر چیز دیگر بحث  عشق، دوستی و بخشایش مورد تاکید بوده است. در هر نماز و در هر نیایش به رحمانیت خدا پناه می‌بریم؛ چراکه رحمانیت او هدیه‌ای است برای انسان‌ها؛ انسان‌هایی که در فراز و نشیب‌های زندگی و سختی‌های این جهانی، هیچ‌گاه از پیام عشق و محبت الهی فارغ و غافل نمی‌شوند. دوست داشتن و بخشایش هدیه ای است گرانبها که خالق به انسان عطا نموده است و خوشا آنانکه در همه لحظات و در زیر سخت‌ترین فشارها قدر این هدیه را دانسته و به آن عمل می‌کنند. امروز و در خانه هنرمندان ایران سخن از بانوی شریفی است که مصداق این هدیه الهی است. کسی که قلب مهربانش واژه انتقام را از لوح جانش زدود و به جای آن نقش زیبای بخشندگی را ثبت کرد. خشونت مفهوم پلشتی است که متاسفانه از سوی اسیران نفس و غافل ماندگان از قافله معنویت، هر چند گاه جامعه ما را با درد و رنجی جانکاه روبرو می‌سازد.»

مدیرعامل خانه هنرمندان ایران در بخش دیگری از پیامش چنین بیان کرده بود: «خشونت، بدون شک، ریشه در ناهنجاری‌های فرهنگی دارد. درمان خشونت، شاید در کوتاه مدت برخوردهای قانونی و قضایی باشد اما قطعاً چاره درمان این ناهنجاری در دراز مدت، ارتقای فرهنگی و توسعه فرهنگ عمومی است. در این راستا هنر و هنرمندان قادرند نقش بسزا و تاثیرگذار در تقبیح خشونت و رواج دوستی و عطوفت داشته باشند. به عنوان عضو کوچکی از خانواده بزرگ هنری کشور و به نمایندگی از خانه هنرمندان ایران بر روح بلند بانوی مهر و عاطفه، سرکار خانم آمنه بهرامی نوا، درود می‌فرستم. برای ایشان از خداوند مهربان صبر و اجر خواهانم و امیداورام که جامعه ما، که همواره در سطح جهان به نیک کرداری، دوستی، معرفت و معنویت شهره بوده و هست، در پناه تعالیم عالیه دینی و فرهنگ غنی ایرانی و اسلامی از گزند حوادثی دلخراش که جان همه ما را به درد می‌آورد مصون و محفوظ بماند.»

پس از قرائت این پیام، هدیه‌ای از سوی خانه هنرمندان ایران به «آمنه بهرامی» اعطا شد.

در انتهای برنامه «آمنه بهرامی» در میان تشویق حاضران در تالار و گروهی که از تلویزیون‌های راهروهای طبقه اول برنامه را تماشا می‌کردند به روی صحنه رفت و ضمن تشکر از همه افرادی که در این برنامه حضور پیدا کرده‌اند گفت: «این کتاب قبلا در آلمان به چاپ رسیده است اما بسیار موجز و مختصر. من اصلا آن کتاب را دوست نداشتم؛ چراکه من را فردی ضعیف نشان داده بود. زمانی هم در ایران به دنبال یک ناشر بودم تنها شرطم این بود که تمام حرف‌های من بی‌کم و کاست مکتوب شود. زمانی که تصمص گرفتم خاطراتم را حفظ کنم اول سعی کردم خط بریل یاد بگیرم و بنویسم اما نشد. در نهایت صدایم را ضبط کردم و الان بیش از صد نوار از خاطرات و اتفاقاتی که پشت سر گذاشته‌ام دارم که همه آنها در کتاب آمده است. از وزارت ارشاد سپاسگزام که در زمانی کم مجوز انتشار این کتاب را به من دادند و از دکتر «محمدهادی ایازی» و دکتر «مجید  سرسنگی» ممنونم که امکان برپایی این برنامه را در روز تعطیل و در خانه هنرمندان ایران به من دادند.»

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)