از ارکان مهم دموکراسی میتوان آزادی مطبوعات , انتخابات , آزادی بیان و آزادی اندیشه سیاسی نام برد .با نگاهی به کشورهای توسعه یافته میبینیم که این روش سیاسی هنوز با آزمون و خطا به پیش می رود و کشورهایی که مبدع این روش هستند نتوانستند بین دولت و مردم توازن متناسب را برقرار کنند طوری که مردم اعمال قدرت بیشتری بر دولت داشته باشد  . در جوامع غربی آزادی بیان و آزادی مطبوعات بهمراه انتخابات آزاد تا حدبالایی برقرار است اما به نظر در اکثر کشورها اندیشه سیاسی در سطح پایین و کم اثر جریان دارد. اگر رفتارها یا نظرهای سیاسی از سوی شهروندان یا نخبگان بیرون از قدرت به قصد تغییر قوانین  و احتمالا حذف اشخاص سیاسی باشد هنوز در هیچ دولت مدرنی پذیرفتنی نیست.

در ایران پس از انقلاب ۵۷ که با شعار اساسی استقلال آزادی آغاز به کار کرد هدف دراز مدت تبدیل شدن به کشوری توسعه یافته در بخش های فرهنگی , اجتماعی . سیاسی بود . با گذشت زمان و اختلاف نظر روحانیون تند رو و سیاسیون متجدد این اندیشه و شعار ها در سطح تئوری باقی ماند و قدرت در دست روحانیون سیاست زده ماندگار شد. اگر چه امروز با گذشت نزدیک به ۴۰ سال از عمر انقلاب شاهد برگزاری انتخابات هستیم اما سه رکن اساسی دیگر یعنی آزادی بیان , اندیشه سیاسی و آزادی مطبوعات بشدت سرکوب می شوند و همینطور انتخابات نه دارای روند صحیحی هست و نه برگزاری آن سالم و صحیح انجام می شود..

در شرایطی که دولت یا حکومت بر اساس دموکراسی واقعی مستقر نباشد خود را ملزم به پاسخگو بودن نمی بیند, تنها در رسانه ها و سخنرانی ها با استفاده از شعار های زیبای دموکراسی گونه مانند دولت مردم سالار و حقوق بشر و حمایت از حقوق اقلیت های دینی و غیر دینی و ….  قصد فریب افکار عمومی را دارد. بدین گونه میخواهد افسار قدرت را با ادبیاتی جدید و رفتار سرکوب گر و اقتدارگرایانه نگه دارد. نگاهی به سطوح مختلف اقتصادی فرهنگی و سیاسی داخل کشور نشان می دهد که هر کدام از این بخش ها با مفاهیم دموکراسی یا لیبرال دموکراسی همخوانی ندارد بطور مثال اقتصاد در تصدی دولت قرار دارد و شرکت های خصوصی بسیار کم آن هم بصورت محدود مشغول فعالیت در بازار ایران هستند . حضور شرکت های خارجی با ریسک بالایی برای بازگشت سرمایه همراه است . دروازه های بین المللی اقتصادی یا فرهنگی برای ایرانیان بسته است که این موضوع باعث ایجاد محدودیت های زیادی در زندگی و رفاه مردم می شود.

آنچه که می تواند در شرایط موجود آینده را برای ما امیدوارانه نگه دارد سعی در فراهم کردن اصلاح شرایط و نه لزوما تغییر شرایط می باشد. سرکوب و ایجاد شرایط امنیتی در جامعه هدفی جز کم کردن توان روحی مردم ندارد که در دراز مدت نتیجه عکس دارد…

بامداد.آزاد

@bamdad62

 

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)