شاهین دادخواه: علایم پایان ماه عسل حسن روحانی هویدا شد .
منبع : سحام نیوز

آنهایَی که آقای روحانی را از نزدیک میشناسند میدانند او کسی نیست که به این زودی و راحتی عصبانی شده و ازکوره در برود . لذا سوال این است که این روزها در نهان خانه سیاست چه میگذرد که آقای روحانی را عصبانی کرده است ؟برهمگان واضح است که عده ای در مقابل دولت روحانی سنگ اندازی میکنند, اما پیوسته میگویند درصدد دلسوزی برای دولت و کمک به آن هستیم و حتی در این راستا وزرای اورا هم استیضاح کرده ,همراهانش را از قطار پیاده میکنند . آن هم کسانی که یک سال پیش آنها را از میان کسانی برگزیده بودند که انتخاب اول آقای روحانی نبودند.

او یکسال پیش در حالی کار خود را آغاز کرد که تحت فشار مخالفان و برای حفظ آرامش مجبور شد برخی اولویتهای خود را کنار بگذارد .

اما مخالفان به این میزان از نرمش او هم رضایت نداده اند و مرتب عرصه را بر او تنگ تر میکنند تا یک سال و اندی مانده به انتخابات مجلس شورای اسلامی عده ای دیگر را هم از او و حامیانش نا امید کنند . روحانی در حالی کار خود را آغاز کرد که از همراهانش در مرکز تحقیات استراتژیک و شورایعالی امنیت ملی تنها دو یا سه نفر توانستند او را همراهی کنند . کسانی که سالها با او کار کرده بودند و با خواست ها و اندیشه های او آشنایی نزدیک داشتند . برخورد تند با سید رضا صالحی در هنگام رای اعتماد را میتوان از این زاویه تحلیل کرد . آنها می دانستند اگر این افراد با آقای روحانی باشند کار برای آنها سخت تر خواهد بود . زیرا آنها جسارت و مهارت را با هم داشتند و دارند . البته این پروژه سالها پیش و با دستگیری موسویان و سپس برخی از نزدیکان روحانی آغاز گردید . در فاز اول همراهی یاران قدیم روحانی با او بعنوان خط قرمز تعیین شد . و فشارهای پیدا و پنهان بر آنها افزایش یافت تا جایی که روزنامه کیهان نسبت به بازگشت من به تیم هستهای اعلام خطر کرد. به موسویان اجازه ندادند علیرغم پایان محکومیتش پست اجرایی بگیرد . فاز دوم فشار برای جدا کردن اصلاح طلبان از روحانی است .

در همین راستا میتوان به استیضاح فرجی دانا در مجلس اشاره کرد . جلوگیری از حل و فصل موضوع حصر را هم در این راستا قابل درک است .. مخالفان تندرو احساس میکنند و به این جمع بندی رسیده اندکه تداوم حصر و وجود زندانیان سیاسی و آزاد نکردن همکاران روحانی از زندان میتواند ابزار فشاری بر او باشد تا اولا به برخی خواستهای آنها تن در دهد و ثانیا بین او و حامیانش شکاف ایجاد شود و آنها به این نتیجه برسند که روحانی در پی گیری شعارهای خود جدیدت و قاطعیت لازم را ندارد . عفو ندادن به زندانیان سیاسی در عید غطر امسال و انتقال پر سروصدای برخی زندانیان سیاسی از بند 350 به بند مالی به قصد لعنال فشار روحی و روانی برا آنها نیز در این چهارچوب قابل تحلیل است . در این میان فشار بر همکاران سابق روحانی مضاعف بوده است . انتقال چندین باره من به سلول لنفذائی و تفهیم اتهام بدون سند و مدرک و انتقال از بند 350 به بند مالی خود گواه این ادعاست . همه تلاش آنها این است که بگویند آقای روحانی نمیتواند برای همکاران خود کاری موثر انجام دهد چه برسد به دیگران .

اما هدف از این فشارها چیست؟مخالفان تندرو دنبال چه چیزی هستند ؟ به نظر میرسد دغدغه اصلی آنها در مقطع زمانی کنونی جلوگیری از شکست فاحش در انتابات مجلس شورای اسلامی و مجلس خبرگان است. آنها خوب میدانند با ادامه وضع موجود و در صورت توفیق دولت روحانی در رسیدن به یک توافق هسته ای بلند مدت و مهار تورم شانس او وهماراهانش برای پیروزی در انتخابات سال بعد خیلی بیشتر خواهد شدئ.لذا تلاش میکنند رد وهله اول از کسب توفیقات بیشتر توسط دولت وی جلویری کنند و رد مرحله بعد در کار او اخلال و کارشکنی ایجاد کنند تا نتواند پیروز قطعی انتخابات سال آینده باشد .اگر روحانی نتواند پیروز انتخابات مجلس شود نه تنها ممکن است اصلاح طلبان از او فاصله بگیرند بلکه سایر حامیانش نیز در حمایت از او دلسرد خواهند شد و دراین صورت روحانی آن چیز خواهد شد که مخالفانش میخواهند : شیر بی یال و دم و اشکمی که برای پیشبرد برنامه های خود چاره ای جز حرف شنوی از تندروها ندارد . اینسناریو در مورد آقای احمدی نژاد جواب داد.

اکنون باید منتظر بود و دید که ایا روحانی به این سناریو تن در میدهد یا نه ؟ و برنامه او برای مقابله با این استراتژی مخالفانش چیست ؟ آنها همان کسانی هستند که بقول آقای روحانی تعدادشان کم اما صدایشان بلند است . ظاهرا آقای روحانی میخواهد کار را با آرامش و میانه روی و با حداقل هزینه پیش ببرد. اما طرف مقابل علایمی میفرستد مبنی بر اینکه این شیوه را نمیپذیرد . این نقطه همان جایی است که آقای روحانی باید یکی مرد جنگی را به هزار همراه محطاط ترجیح دهد تا بتواند راهی بگشاید . مردان جنگی که حریف بدرستی وزن و اهمیت آنها را تشخیص داده است اما برخی نزدیکان وی هنوز در این مورد تردید دارند و حتی گاهی از سر غفلت در زمین حریف بازی کرده این مردان جنگی را از آقای روحانی دور میکنند . آنهم به این بهانه که برای آقای روحانی هزینه درست میکنند . آنها این اصل بنیادین اقتصاد را فراموش کرده اند که هزینه بیشتریعنی سود بیشتر . آنهایی که به قصد پر کردن جیب خود در میانه راه به قافله دولت پیوسته اند انهایی که از سر تصادف و رفاقت و توصیه پست ومقامی گرفته اند و آنهایی که بقای خود را د طرد دیگران میدانند چگونه میتوانند سپاه کارآمدی برای کارزار آقای روحانی در صحنه خارجی و داخلی باشند .وضع زمانی بدتر خواهد شد که ماه عسل رقبا با دولت روحانی تمام شود زیرا بنا به سنت رایج مخالفان سیاسی در ایران یکسال اول را به تجزیه و تحلیل حریف طی میکنند .

عصبانیت آقای روحانی میتواند ناشی از ظهور علایمی مبنی بر پایان ماه عسل باشد . عجبا هرچه شرایط برای دولت سخت تر میشود مردان جنگی اش نیز کمتر میشوند . تا تز تبدیل کردن روحانی به شیر بی یال و دم و اشکم هرچه بیشتر عملی شود . کسانی که در دوران طرد مودبانه سیاسی آقای روحانی از نزدیک شدن به او ابا داشتد و آن را مضر به حال خود وحقوقشان میدانستند اکنون بر خان نعمت دولت نشسته اند و واضح است فرصت طلبی آنها در عرصه سخت سیاست امروزی نمی تواند وافی به مقصود باشد و عجیبتر آنکه همین فرصت جوبان دیروز امروز خواهان حمایت دیگران از دولت هستند ولی به خودشان زحمت نمیدهند هزینه همراهی صادقانه با آقای روحانی را بپردازند . اینجاست که کار آقای روحانی به مراتب دشوارتر میشود .

او از یک طرف باید با حریف مقابله کند و از طرف دیگر هزینه ترس و فرصت طلبی خودی ها را بپردازد . اکنون میتوان به آقای روحانی حق داد عصبانی باشد عصبانی از اینکه حریف حتی به قواعد حداقل رقابت هم پایبند نیست . با یک دست میکشد و با دست دیگر پس میزند . در جلسه خصوصی حمایت میکند و در جلسات عمومی انتقاد و تعهد چنادانی به قول هایش ندارد . ضعیف ترین حلقه های حریف حرفهایی میزنند که قوی ترین حلقه های دولت جسارت آن را ندارند . به هرحال عده ای میخواهند آقای روانی از حامیان و نزدیکان خود مانده و از اصولگرایان رانده باشد تا از پی گیری برخی پرونده های فساد کلان مالی و سیاسی منصرف شده به حفظ وضع موجود تن در دهد.

” شاهین دادخواه ”
مشاور پیشین حسن روحانی در شورایعالی امنیت ملی
عضو سابق تیم مذاکره کننده هسته ای
قرنطینه بند ۷ زندان اوین

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)