قطعنامه روز جهانی کارگر

روز جهانی کارگر روز همبستگی تمامی کارگران در سراسر جهان است. روزی که کارگران برای رهایی از مشقات نظام سرمایه داری خیابان­ها را تسخیر می­کنند و با مطالبه کردن خواست­های خود تار و پود این نظام سراسر تضاد و تناقص را به لرزه درمی­آورند.

امروز در حالی صد و بیست و هشتمین سال از سرکوب وحشیانه کارگران آمریکایی توسط پلیس این کشور را پشت سر می­ گذاریم که سیستم سرمایه­ داری حاکم بر جهان از آن زمان تاکنون نه تنها فشارها و سرکوب­ها علیه طبقه کارگر را کاهش نداده بلکه در راستای سرکوب و استثمار بیش از پیش کارگران گام برداشته و برمی­ دارد. جهان سرمایه داری هنوز از بحرانی که در سال ۲۰۰۸ گریبان­گیرش شد رهایی پیدا نکرده و نظام­های حاکم بر کشورهای بحران زده در تلاش برای برون رفت از این منجلاب و با پیروی از سیاست­های بانک جهانی و صندوق بین­ المللی پول، سنگینی بار این بحران را بر دوش طبقه کارگر از طریق بیکار سازی های گسترده، پایین آوردن دستمزدها، و تقلیل رفاه اجتماعی کارگران و…. انداخته و این کشورها تمامی مطالباتی را که کارگران طی دهها سال با مبارزات خود به سیستم سرمایه­داری القاء کرده بودند در ستیزی آشکار علیه کارگران باز پس گرفته است.

10171166_779137868763601_8393835736116177839_n(1)

امروز ما کارگران ایران در شرایطی اول ماه مه (روز جهانی کارگر) را گرامی می­داریم که تبعات ناشی از این بحران اقتصادی کشور ما را نیز دربر گرفته بطوریکه معیشت ما کارگران به ورطه سراشیبی افتاده است. دستمزدهای چندین برابر زیر خط فقر، اخراج سازی های گسترده، عدم پرداخت به موقع حداقل دستمزدهای بخور و نمیر به کارگران، تحمیل قرادادهای موقت و سفید امضاء تنها نمونه های کوچکی از هزاران ظلمی است که سیستم سرمایه داری ایران همسو با سرمایه­داری جهانی طی این سالیان به ما کارگران و خانواده هایمان روا داشته و هر روز بر عمق و دامنه آن نیز افزوده می شود که عواقب اجتماعی ناشی از این معضلات برای ما کارگران غیر قابل جبران خواهد بود. به همین خاطر ما کارگران اعلام می داریم دیگر سکوت در مقابل این وضعیت بغایت ضد انسانی ظلمی نمایان در حق خود و خانواده­هایمان می­باشد و اجازه نخواهیم داد هستی ما کارگران را به تباهی بکشانند چون یک زندگی انسانی همراه با استانداردهای روز را حق مسلم خود دانسته و برای احقاق آن تلاش می­نماییم. از این طریق ما کارگران خبازی­های سنندج، سقز و مریوان با اتحاد و همبسگی خود مطالبات زیر را به عنوان حداقل خواست­های خود فریاد می زنیم و خواهان احقاق فوری این مطالبات هستیم.

۱. تامین امنیت شغلی برای همه کارگران و برچیده شدن کلیه قرادادهای موقت و سفید امضاء

۲. ما کارگران خباز خواهان عدم افزایش قیمت نان بوده و منوط کردن افزایش دستمزدهایمان در قبال افزایش نرخ نان را ظلمی آشکار در حق هزاران کارگر خباز و سرپیچی از قانون دانسته و ضمن محکوم کردن عدم افزایش دستمزدهای خود طی چند سال اخیر، تصویب حداقل دستمزد ۶۰۸ هزار تومانی از سوی شورای عالی کار را تحمیل مرگ تدریجی بر میلیون­ها خانواده کارگری می دانیم و مصرانه خواهان افزایش فوری دستمزدهای خود بر اساس نیازهای واقعی زندگی کارگران می­باشیم.

۳. جلسات سه جانبه برای تعیین دستمزد کارگران، جلساتی فرمایشی و ضد کارگری می­باشد و ما ضمن رد اینگونه جلسات، خواهان جلسات دو جانبه برای تعیین دستمزدها با حضور تشکلات و نمایندگان واقعی و خود ساخته کارگران هستیم.

۴. دستمزدهای معوقه کارگران باید فورا” و بی هیچ عذر و بهانه­ای پرداخت شود و عدم پرداخت آن بایستی به مثابه یک جرم قابل تعقیب قضائی تلقی گردد و خسارت ناشی از آن به کارگران پرداخت گردد.

۵. اخراج و بیکار سازی کارگران به هر بهانه ای باید متوقف گردد و تمامی کسانی که بیکار شده اند و یا به سن اشتغال رسیده و آماده به کار هستند باید تا زمان اشتغال به کار از بیمه بیکاری متناسب با یک زندگی انسانی برخوردار شوند.

۶. ما خواهان اجرایی کردن کامل قانون مشاغل سخت و زیان آور، برای کلیه کارگران شاغل در خبازی­ها می باشیم و خواستار آن هستیم تا کارگران خباز از بازنشستگی پیش از موعد بهره­مند گردند.

۷. ما کارگران خباز برپایی تشکل های مستقل کارگری ، اعتصاب ، اعتراض ، تجمع و آزادی بیان را حق مسلم خود و دیگر هم طبقه­ای­هایمان می­دانیم و این خواسته­ها باید بدون قید و شرط به عنوان حقوق خدشه ناپذیر اجتماعی کارگران به رسمیت شناخته شوند .

۸. ما ضمن محکوم کردن کار کودکان خواهان برچیده شدن این عمل غیر انسانی در جامعه هستیم.

۹. ما کارگران خباز حمایت قاطع خود از تمامی کارگرانی که به هر شکلی نسبت به وضعیت نامناسب معیشتی و اجتماعی خود معترض هستند اعلام می داریم و خود را در کنار آنان می­بینیم.

۱۰. ما خواهان برابری حقوق زنان و مردان در تمامی شئونات زندگی اجتماعی و اقتصادی و محو کلیه قوانین تبعیض آمیز علیه آنان می­باشیم.

۱۱. اول ماه مه باید در تقویم رسمی کشور تعطیل اعلام شود و هر گونه ممنوعیت و محدودیت برای برگزاری مراسم مستقل این روز ملغی گردد.

زنده باد روز جهانی کارگر

اردیبهشت ۱۳۹۳

انجمن صنفی کارگران خبازی های سنندج و حومه

انجمن صنفی کارگران خبازی های مریوان و سروآباد

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)