نظام اقتصادی حاکم بر جهان، سود و سرمایه است، به این معنی که پایه قیمت گذاری و تبادلهای اقتصادی کشورها، شرکتها و اشخاص در بورسهای سهام، اوراق قرضه، مواد اولیه، ارز و انرژی نیویورک، شیکاگو، لندن، هنگ کنگ و … صورت میگیرد. در نتیجه اقتصاد جهان مستقل از ادعای نظامهای کشورها چه کاپیتالیست امریکا و چه کمونیست چین و چه سوسیالیست بعضی کشورهای اروپا بر اساس سرمایه داری میچرخد. البته بازارهای نفت و اسلحه قسمت عمدهای از این نظام اقتصادی را تشکیل میدهند که اگر چه بخشی ازآنان از طریق دولتها مبادله میشود اما دست اندر کاران بسیاری نیز شرکتهای غیر دولتی عام و خاص میباشند.
ساده لوحانه است که فرض کنیم دست اندرکاران این نظام جهانی اقتصادی برای منفعت خود، تاثیری در مسائل سیاسی جهان نداشته باشند. در واقع معادله بر عکس است و معمولا تاثیر نظام اقتصادی در سیاست داخلی و جهانی دولتها بسیار بیشتر از تاثیر نظام سیاسی در سیستم اقتصادیست. در نظامهای دموکرات،میلیونها خرج میشود که سیاستمدارانی با سیاستهای مورد قبول سرمایه دارن به قدرت برسند و در نظامهای غیر دموکرات نیز به انواعی دیگر این دخالت انجام میگیرد. مهمترین مطلب برای دست اندرکاران نظام اقتصادی جهان ثبات سیاسی و امنیت اقتصادی کشورهاست. چگونگی انباشتگی و تبادل سرمایه در مرحله دوم اهمیت و آزادی نظام سیاسی و اجتماعی در اهمیت کمتری برای نظام سرمایه جهانی دارد.
برای مثال آزادی سیاسی در چین کمونیست یا عربستان سعودی اهمیت کمتری برای نظام سرمایه دارد تا آزادی سرمایه گذاری و تبادل کالا و خدمات . به همچنین نوع توزیع ثروت تا زمانی که خریدار برای کالا و خدمات وجود داشته باشد اهمیت کمتری دارد .البته بازارهای آزاد و نوپا با سیستمهای سکولار دموکرات مانند کره جنوبی و برزیل و غیره برای صاحبان سرمایه مورد ترجیح تر است، اما طیفی از نظام سرمایه نیز ، نیاز به مراکز تنش جهانی دارند که بتوانند بازار اسلحه را گرم نگاه دارند.
نظام جمهوری اسلامی با شعار نه شرقی و نه غربی و دشمنی با آمریکا و غرب عملا کشور ایران را به عضویت و آلت دست سیاسی اقتصادی قطب شرق: روسیه و چین تبدیل کرد , چون در واقعیت قطب سومی در جهان امروز وجود ندارد و به خاطر نیازهای امنیتی، نظامی، سیاسی و اقتصادی، کشورها در درون یکی از این دو قطب فعالیت میکنند. جریانات اخیر اوکراین نمونه یی از این رقابت و اجبار است.
نظام غرب علیرغم کم و کاستیهای خود یک وجه مثبت عمده تفکیک کننده از قطب شرق را دارد و آن این است که به خاطر نظامهای دموکرات حاکم بر بسیاری از آنان، در انتها اجبار به پاسخگویی به ملت خود میباشند. البته مطرح کردن خلافها به عهده آنانیست که حقوقشان پایمال شده است..تاثیر ملتها در سرنوشت خود بستگی به آگاهی، مشارکت و عملکرد خود آنان در کنترل و تصمیم گیری نظامهای سیاسی و اقتصادی حاکم بر خود دارد.
حقوق بشر، مهمترین محک به چالش کشیدن سیاستمداران و تصمیم گیران اقتصادی و سیاسی جهان میباشد. منظور از حقوق بشر، حقوق قانونی فردی، مدنی، صنفی ، اقتصادی، اجتماعی و سیاسی بر اساس اعلامیه جهانی حقوق بشر است. دولتهای آمریکا و اروپا از طرق قوههای مقننه و قضائیه مستقل خود و آزادی بیان و تشکلات، مجبور به جوابگویی به ملت خود میباشند.
دولت آمریکا در ۳۵ سال گذشته بخصوص در دوران قدرت حزب جمهوریخواه، چند باری در مقابل رژیم حاکم بر ایران ایستاد، اما با عدم وجود آلترناتیوی متشکل جایگزین، عقب نشینی کرد. دولت پرزیدنت اوباما نیز پس از تاخیر ابتدایی، بالاخره حمایت خود را از جنبش سبز اعلام کرد اما با عقب نشینی موسوی و کروبی و نبودن آلترناتیو، دوباره با هدف ایجاد ثبات سیاسی و در نتیجه اقتصادی، راه مدارا و مذاکره با حکومت ملایان را آغاز گرفت..
با انتصاب و انتخاب حسن روحانی – و اجبار به نرمش موقتی خامنهای بدلیل واماندگی اقتصادی- ، فرشهای قرمز برای رئیس جمهور رژیم باز شد و با شناخت عدم وجود آلترناتیو متشکل و به امید ایجاد ثبات منطقه ای، اوباما گفت که به دنبال تغییر نظام نیست و درهای مذاکره اتمی و گفتگوهای اقتصادی باز شد . در فقدان آلترناتیو، امید غرب بر این است که با مهار ملایان و نفوذ سرمایه، در عرض زمان جامعه مدنی و اقتصادی ایران، پایههای نظام را نیز تغییر دهد. در اصل این الترناتیویست که همواره اصلاح طلبان و کارگزارانشان، با آن به غرب چشمک زده اند.
همزمان با رایزنی دولت روحانی برای گرفتن امتیاز برای رژیم، در مقابل، عمده اپوزیسیون سکولار دموکرات شروع به چالش جهان غرب با محک حقوق بشر کردند. در درون و برون ایران قدم هایی برداشته شد که به موازات مذاکرات نمایندگان پارلمان اروپا در ایران، ملاقات با فعالین مدنی مانند خانم نسرین ستوده و آقای جعفر پناهی انجام شد. آقای حشمت طبرزدی در پیامی به زبان انگلیسی (که هنوز متن آن به فارسی ترجمه نشده) رو به ۵+۱ و پرزیدنت اوباما ، صریحا مذاکره حول مساله اتمی و اقتصادی بدون وارد کردن مسائل حقوق بشر در معادله را مخالف با حتی منافع خود غرب شناخت و به آنان هشدار داد که: (۱) « تا زمانی که جامعه بینالملل حکومت ایران را مسول رفتار ضّد بشریش علیه مردم خود نشناسد، هر قراردادی میان دولتها که چشمش را به سرنوشت ملت ایران و حقوق قانونی، مدنی و بشری ببندد، نه قابل دوام خواهد بود و نه مورد احترام رژیم قرار خواهد گرفت ، زیرا حکومتی که حقوق مردمش را زیر پا میگذرد هیچ شبهه یی در پایمال کردن قراردادها با دیگران نخواهد داشت. کره شمالی آخرین نمونه آن است.»
بلافاصله پس از تماس های مقدماتی با قویترین مرجع و روزنامه اقتصادی جهان یعنی وال استریت ژورنال در مورد درج این مقاله، مهندس طبرزدی دستگیر و به زندان برده شد. همزمان در خارج کشور نیز نیروهای دیگر مدنی، صنفی و سیاسی از جمله شاهزاده رضا پهلوی، آقای منصور اسانلو و بسیاری دیگر مسٔله حقوق بشر را مطرح میکردند. البته بعضی نیز بودند که شمشیر به کمر بسته و تماسهای نیروهای مدنی و کارکرد همبستگی عملی نیروهای سکولار دموکرات حول مطالبات حقوق بشری را ویروس ساخته و پرداخته رژیم میخواندند.( ۷،۲،۳،۴،۵،۶)
در سالگرد انقلاب با تجمع و هماهنگی در عمل، ایرانیان سکولار دموکرات در ۲۰ شهر جهان صدای حقوق بشر خواهی ملت ایران را به گوش جهانیان رساند ند . با فعالیتهای دیگری از سوی نیروهای سیاسی مدنی، خانم کاترین اشتون نیز در زمان بازدید از ایران و مذاکره با کارگزاران رژیم, دیداری با خانم گوهر عشقی مادر ستار بهشتی و خانم نرگس محمدی داشت. در نتیجه این کارها اتحادیه اروپا با تصویب قطعنامه محکمی و تحت مفاد مختلفی رژیم ایران و همچنین دفتر ریاست جمهوری را در مورد زیرپا گذاشتن حقوق بشر در ایران به چالش کشید و شرایطی منوط با تماس موازی با نیروهای مدنی برای بازدیدهای بعدی تعیین کرد(۸).
اگرچه گره مساله حقوق بشر به مذاکرات اتمی و اقتصادی با ایران، یک پیروزی مرحله یی برای اپوزیسیون رژیم است، اما همزمان این را باید در نظر داشت که اگر به این پیروزی اکتفا شود، امکان دارد که در بازی شطرنج مذاکرات ۵+۱، مطرح کردن مساله حقوق بشر فقط به عنوان مهره ای مذاکراتی برای کنترل برنامه اتمی رژیم استفاده شود. سرمایه داران بسیاری امید به ورود به بازار ایران به هر قیمت را دارند.
پس از دعوت آیتالله خامنهای به مدیریّت جهادی اقتصاد و فرهنگ در سال ۱۳۹۳ که جهاد فرهنگی آن مفهومی به جز چراغ سبز برای سرکوب و استبداد ندارد، بلافاصله و در مقابل از درون زندان، مهندس حشمت اله طبرزدی همصدا با وکیل مبارز آقای محمد سیف زده سال ۹۳ را “سال حقوق بشر” اعلام کردند(۹) و در اعلامیه دومی مساله پایمالی حقوق بهاییان و عقیدتی را که اهمیت جهانی نیز دارد مطرح کردند(۱۰).
همان طور که در آغاز گفته شد، در صورت عدم وجود آلترناتیو، ثبات سیاسی و اقتصادی برای جهان سرمایه مهمتر از حقوق مدنی و بشری میباشد، که کسب حقوق به عهده مردم خود آن کشور است نه جهان سرمایه
مطرح کردن مطالبات محوری و حقوق بشری در حال حاضر نه تنها در درجه اول کمک به ساختار جنبش آزادیخواهی درون کشور است و دوم، مطالبات ساختار شکنی هستند که تیشه بر پایه های ضدّمردمی و ضدّ حقوقی رژیم میزند و سوم محور اتحاد و همبستگی عملی اپوزیسیون سکولار دموکرات به عنوان آلترناتیو میباشد, بلکه چهارم با مطرح کردن و رایزنی، دولتهای غرب را مجبور به پاسخگویی به ملت خود و جهانیان با “محک حقوق بشر” در مورد محتوای مماشات با رژیم میسازد. بخصوص که پس از مساله اکراین، دولت روسیه کمتر با جهان غرب در مورد ایران هماهنگی خواهد کرد، با کمی غفلت از سوی اپوزیسیون ، امکان دارد بار دیگر حقوق ملت ایران در این بده و بستان خرید و فروش شود.
به پیام آقای حشمت طبرزدی پاسخ مثبت دهیم و در این سال نو مسئله حقوق بشر در ایران را نه تنها در سطح افشا و گلایه و شکایت بلکه در سطح مطالبه و پاسخ خواهی و دسترسیبه آن را, در ایران و جوامع بینالملل مطرح سازیم که همان طور که طبرزدی در انتهای پیامش به ۵+۱ نوشت امروز « میتوانید تغییری ایجاد کنید، که فرداشاید دیر باشد.»
۱: http://humanrightsintl.com/index.php/8-articles/80-5-1-negotiating-team-and-76-million-iranians-an-article-by-iranian-democracy-leader
2: http://isdmovement.com/2013/10/102513.Esmail-Nooriala-Demand-Movement-Inside-and-outside-of-Iran.htm
3: http://isdmovement.com/2014/03/031514/031514-Kurosh-Etemadi-The-political-base-of-demands.htm
4:http://isdmovement.com/2013/12/122713.Esmail-Nooriala.When-shall-we-talk.htm
5: http://isdmovement.com/2014/01/012414/012414.Esmail-Nooriala.Misplacing-the-demands.htm
6: http://isdmovement.com/2014/01/011713/011714.Esmail-Nooriala.Siege-of-outside-from-inside.htm
7: http://isdmovement.com/2014/01/012714/012714.Secular-Democrat-organizations-Re-Political-Prisoners.htm
8: http://www.dw.de/%D8%A7%D8%AA%D8%AD%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D9%87-%D8%A7%D8%B1%D9%88%D9%BE%D8%A7-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D8%B1-%D8%AA%D8%A7%D8%B3%DB%8C%D8%B3-%D8%AF%D9%81%D8%AA%D8%B1-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%AA%D9%87%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D8%B3%D8%AA/a-17535050
9: http://jdiran.blog.com/?p=308
10: http://jdiran.blog.com/?p=324
نظرات
این یک مطلب قدیمی است و اکنون بایگانی شده است. ممکن است تصاویر این مطلب به دلیل قوانین مرتبط با کپی رایت حذف شده باشند. اگر فکر میکنید که تصاویر این مطلب ناقض کپی رایت نیست و میخواهید توسط زمانه بازیابی شوند، لطفاً به ما ایمیل بزنید. به آدرس: tribune@radiozamaneh.com
نظرات
دوست گرامی،
روابط در دنیای امروز بشدت پیچیده و چند لایه است. اگر بخواهیم اصول یا نکاتی را برجسته کنیم شامل موارد زیر خواهد بود:
* سیستم اقتصادی، سیاسی، و اجتماعی حاکم بر کل کشورها و جوامع ، سرمایه داریست( دولتی و خصوصی)
* در نظام سرمایه کسب منفعت در رتبه اول قرار دارد، تولید، خرید، و فروش نه به قصد ارزش مصرفی کالاها، به نیت رسیدن به سود است.
* حقوق بشر، بیمه های اجتماعی، و دمکراسی در کشورها ، نه خواسته حاکمان که نتیجه فشار مردم از طریق انتخابات و جامعه مدنی است.
* برای حاکمان کشورهای سرمایه داری جان شهروندانشان پشیزی ارزش ندارد، کشته شدن ۴۰۰۰ نفر در عراق، و …..
* کشورهای قدرتمند، از هر ابزاری برای کسب منفعت بیشتر از قبیل حقوق بشر، دمکراسی، آزادی، و…. در برابر کشورهای جهان سوم بهره می گیرند.
* دستگاه های قضائی، پارلمان، و دولت مستقل نیستند، تصمیم براساس منافع نظام سرمایه اتخاذ می شود.
* اطلاعاتی که اسنودن جدیدا فاش کرد نشان می دهد، کشورهای غربی به هیچ قرارداد و یا مقررات بین المللی پایبند نیستند. و این پایبندی را ازدیگران می خواهند
* برای نظام سرمایه داری، اگر حکومت عربستان با شمشیر گردن بزند ایرادی نیست، چرا؟ چون منافع سرمایه داری در عربستان محفوظ است
سه شنبه, ۲۶ام فروردین, ۱۳۹۳