دست‌کشیدن دوباره کارگران ماشین‌سازی تبریز از کار؛ معیشت میان حقوق معوق و تورم

کارگران ماشین‌سازی تبریز در روزهای گذشته در اعتراض به بی‌نظمی در پرداخت حقوق، چند روز متوالی دست از کار کشیده‌اند. اعتصاب تازه ماشین‌سازی تبریز در ادامه چند اعتراض پیشین امسال رخ می‌دهد.

 

پیشینه اعتراض‌ها

از ابتدای امسال، این مجموعه صنعتی چندین بار شاهد اعتراض‌های کارگری به دلیل تأخیر در پرداخت دستمزدها بوده است. اعتصاب ۲ تیر از همه گسترده‌تر بود. در آن روز حقوق اردیبهشت و خرداد حدود ۱۶۰۰ کارگر گروه ماشین‌سازی پرداخت نشده بود. یکی از کارگران گفت ۹۰ درصد کارگران متأهل، سرپرست خانوار و مستأجرند و کارخانه تعطیل بوده است. در مرداد نیز اعتراض‌ها ادامه یافت. حدود ۳۵۰ کارگر ریخته‌گری ماشین‌سازی تبریز گفتند دستمزد خرداد و تیر را نگرفته‌اند، و با وجود جلسه مسئولان استانی با کارفرما، هنوز مبلغی به حساب آنان واریز نشده است.

کارگران می‌گویند مشکل این واحد صنعتی به حقوق معوق محدود نیست و کمبود سرمایه در گردش، بدهی‌های انباشته و مشکلات تولید هم از دغدغه‌های اصلی آنان شده است. در تجمع ریخته‌گری، معترضان تغییر مدیریت کارخانه را هم خواستند و مدیرعامل را عامل تشدید مشکلات دانستند. پس بخشی از ماجرا به ساختار مالی و مدیریتی کارخانه برمی‌گردد.

 

تورم و فرسایش قدرت خرید

حقوق نامنظم در شرایطی پرداخت می‌شود که قیمت‌ها بالاست. به نوشته یک رسانه به نقل از مرکز آمار، تورم نقطه‌به‌نقطه مهر ۱۴۰۵ حدود ۸۸.۷ درصد و تورم سالانه ۷۶.۸ درصد بوده است. تورم شهریور نیز بنا بر گزارش مرکز آمار ۸۹.۸ درصد (نقطه‌به‌نقطه) بود. فشار بر سفره خانوار بیشتر بوده است. تورم نقطه‌به‌نقطه خوراکی‌ها و آشامیدنی‌ها در تیر ۱۴۰۵ به ۱۲۸.۱ درصد رسید. یعنی کارگری که حقوقش چند هفته عقب می‌افتد، ارزش واقعی همان حقوق را هم از دست می‌دهد.

دوباره بوی کباب توافق می‌آید؛ اما خر داغ می‌کنند!

حداقل دستمزد ۱۴۰۵ با افزایش ۶۰ درصدی تعیین شد. حداقل حقوق پایه ماهانه حدود ۱۶ میلیون و ۶۲۵ هزار تومان است. دریافتی یک کارگر متأهل دارای یک فرزند با احتساب مزایا حدود ۲۵ میلیون تومان می‌شود. در برابر این رقم، برآوردها از هزینه زندگی بسیار بالاتر است. یکی از اعضای تیم کارگری شورای عالی کار، سبد معیشت خانوار دهک چهارم را حدود ۷۸ میلیون تومان اعلام کرده و گفته حداقل دستمزد فعلی هزینه حدود ۹ روز زندگی را پوشش می‌دهد. هزینه حداقلی خانوار کارگری ۳.۳ نفره را در تیر حدود ۹۰ میلیون و ۶۰۰ هزار تومان نشان داده است. این برآوردها رسمی نیستند و با روش‌های مختلف محاسبه می‌شوند. رقم رسمی مصوب سبد معیشت در مصوبه مزدی امسال ۴۲ میلیون و ۹۰۰ هزار تومان بود. با این حال همه برآوردها فاصله زیادی با دریافتی کارگر دارند. در نیمه نخست آبان نیز افزایش دیگری برای دستمزد ابلاغ نشده بود و بازنگری میان‌دوره‌ای هنوز در حد مطالبه بود.

 

آثار روزمره بر خانوار کارگری ماشین‌سازی تبریز

وقتی حقوق دیر می‌رسد و قیمت‌ها بالا می‌رود، خانوار برای هزینه‌ها راه‌هایی پیدا می‌کند. حذف مواد غذایی از سبد خرید، عقب‌انداختن درمان، خرج‌کردن پس‌انداز و قرض‌گرفتن از جمله این راه‌هاست. این وضعیت برای کارگران مستأجر سنگین‌تر است، چون اجاره و قسط سر موعد مشخصی پرداخت می‌شود. یکی از نمایندگان جامعه کارگری نیز گفته کارگر برای تأمین معیشت باید وام بگیرد، چون حقوقش کفاف هزینه‌های ماهانه را نمی‌دهد. اعتصاب هم هزینه دارد. کارگر هنگام توقف کار نیز نگران حقوق معوق و ازدست‌رفتن شغل است.

ماشین‌سازی تبریز در این وضعیت تنها نیست. در مرداد ۱۴۰۵ اعتراض‌های کارگری حدود ۲۵ شهر را در بر گرفت و معوقات مزدی از پرتکرارترین محورها بود. هرانا در گزارش سالانه خود برای ۱۴۰۴ دست‌کم ۷۲۴ تجمع کارگری و ۳۹۰ اعتصاب کارگری ثبت کرده است. در همین روزها نیز رانندگان ناوگان حمل زباله تبریز به‌دلیل نبود بیمه تأمین اجتماعی و پرداخت‌نشدن افزایش سالانه حقوق دست از کار کشیدند.

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)