تهدید قطع گاز برای مرغدار؛ فشار بر تولید، گله و سفره مردم
حکومت ایران از احتمال محدودیت گاز مرغداری‌ها در برخی استان‌ها خبر می‌دهند. اما نگرانی بزرگی در میان تولیدکنندگان شکل گرفته است. برای هر مرغدار، قطع گاز فقط یک مشکل انرژی نیست. این رویداد تولید و سلامت گله را مستقیماً تهدید می‌کند. اگر سرما تشدید شود، هزینه‌ی سوخت جایگزین بالا می‌رود و فشار آن به سفره مردم می‌رسد.
هشدار محدودیت گاز از ۹ تا ۱۵ آبان
اتحادیه‌ی پرورش‌دهندگان مرغ گوشتی درباره‌ی احتمال قطع گاز واحدهای مرغداری هشدار داده است. این هشدار به بازه‌ی ۹ تا ۱۵ آبان ۱۴۰۵ مربوط است. مبنای آن پیش‌بینی موج سرما و رشد مصرف خانگی گاز است. با این حال، هنوز نمی‌توان از وقوع قطعی گسترده سخن گفت.
بر اساس اطلاعیه‌ی اتحادیه، مازندران، گلستان، خراسان شمالی و سمنان نقاط احتمالی آغاز محدودیت‌اند. خراسان شمالی در انتهای شبکه سراسری گاز قرار دارد و هوای سردتری دارد. اتحادیه به قطع واردات گاز از ترکمنستان اشاره کرده و آن را عامل نگرانی در فصل سرما دانسته است. در صورت آغاز قطعی در یک استان، گسترش آن به مناطق دیگر نیز محتمل دانسته شده است.
رئیس سازمان جهاد کشاورزی مازندران از مرغداران خواسته تجهیزات دوگانه‌سوز و گازوئیل فراهم کنند. این استان در هفت ماه نخست امسال ۱۰۹ میلیون قطعه جوجه‌ریزی کرده است. سهم مازندران از جوجه‌ریزی کشور ۱۲.۴۴ درصد است. از این جوجه‌ریزی، ۶۴.۵۵ درصد به مرغداران مستقل و ۳۵.۴۴ درصد به زنجیره‌های تولید اختصاص یافته است.
مرغدار گازوئیل را از کجا تهیه کند؟
توصیه‌ی رسمی برای عبور از قطعی گاز، ذخیره‌ی گازوئیل است. انتظار رسمی این است که هر مرغدار پیش از رسیدن سرما، مخزن و تجهیزات دوگانه‌سوز را آماده کند. اما مرغدار نمی‌تواند سالن را خاموش کند و جوجه‌ها را رها کند. گرمای سالن در دوره جوجه‌ها شرط بقای گله است.
در خراسان رضوی، اتحادیه‌ی مرغداران تخم‌گذار از اشکال در سامانه‌ی تخصیص گازوئیل خبر داده است. به گفته‌ی مدیرعامل این اتحادیه، از مردادماه درباره‌ی ذخیره سوخت اطلاع‌رسانی شده است. مرغداران در سامانه‌ی سدف نام‌نویسی کرده‌اند. اما تأیید شرکت نفت در تهران فعال نیست و هنوز یک لیتر سوخت تحویل نشده است.
قیمت گازوئیل برای این واحدها بیش از ۳۲ هزار تومان در هر لیتر گزارش شده است. نرخ اعلام‌شده برای سوخت اضطراری ۸۰۰ تومان است و سهمیه‌ی آن مصرف دو هفته را پوشش می‌دهد. فاصله‌ی این دو نرخ بیش از ۴۰ برابر است. اگر این سوخت نرسد، هزینه‌ی سنگین‌تر سوخت بر دوش مرغدار می‌افتد.
هزینه‌ی تولید و قیمت مرغ زیر فشار
افت دما، تلفات جوجه و کاهش تولید گوشت و تخم‌مرغ از پیامدهای قطع گاز بدون سوخت ذخیره است. تأخیر در رسیدن سوخت برای هر مرغدار یعنی خسارت مستقیم. این خسارت به سرمایه‌ی واحد و معیشت کارکنان آسیب می‌زند.
معاون سازمان جهاد کشاورزی استان تهران می‌گوید ماهانه حدود ۱۲۰ میلیون قطعه جوجه‌ریزی انجام می‌شود. با این حجم، اختلال در گرمایش به چند واحد محدود نمی‌ماند. این اختلال می‌تواند زنجیره‌ی تأمین را از کشتارگاه تا بازار درگیر کند. به گفته‌ی او، حفظ سطح تولید برای تأمین نیاز بازار اهمیت دارد.
مرغدار نرخ سوخت را تعیین نمی‌کند و تخصیص آن به دست دستگاه‌های دولتی است. سوخت جایگزین گران‌تر، هزینه‌ی تمام‌شده را بالا می‌برد و این فشار می‌تواند به قیمت مرغ منتقل شود. پرسش مرغدار روشن است: اگر گاز قطع شود و گازوئیل دیر برسد، خسارت را چه کسی می‌پردازد؟
ناترازی گاز در کشور دارنده‌ی ذخایر عظیم
مدیر هماهنگی گازرسانی شرکت ملی گاز می‌گوید حدود ۱۳۰ میلیون مترمکعب از ظرفیت تولید همچنان از دسترس خارج است. این ظرفیت پس از حمله به چهار پالایشگاه در ۲۷ اسفند ۱۴۰۴ آسیب دید. در آن زمان ۲۳۰ میلیون مترمکعب از دسترس خارج شد و نزدیک به ۱۰۰ میلیون بازگشته است.
تولید روزانه‌ی گاز در سال گذشته حدود ۸۲۰ تا ۸۳۰ میلیون مترمکعب بود. این کسری به ناترازی انباشته‌ی سال‌های گذشته افزوده شده است. احتمال محدودیت در ۱۱ استان مطرح شده است. به گفته‌ی مدیرعامل شرکت ملی گاز، مازندران، گلستان و خراسان شمالی شرایط دشوارتری دارند.
صنایع طبق قراردادها هشت ماه گاز دریافت می‌کنند و چهار ماه باید از سوخت جایگزین استفاده کنند. مرغدار می‌پرسد: چرا کشوری با ذخایر عظیم گاز هر سال با سرما نگران تأمین سوخت می‌شود؟
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.