دانشجویان معترض زیر تیغ اخراج و تعلیق؛ تصفیه دانشگاهها همزمان با تنشهای نظامی
فشار بر دانشجویان این روزها همزمان با تنشهای نظامی و منطقهای ایران شدت گرفته است. گزارشهای تازه نشان میدهد دانشگاهها دست به اقداماتی چون اخراج، تعلیق و محرومیت از تحصیل زدهاند. هدف این روند، پاکسازی دانشگاه از معترضان به اوضاع کنونی کشور است.
احکام انضباطی و اخراج در دانشگاههای مختلف
بر اساس اخبار منتشرشده، در دانشگاههای الزهرا، صنعتی امیرکبیر، صنعتی شریف، بهشتی، تهران و خواجه نصیر، صدها دانشجو با احکام گوناگون روبهرو شدهاند. این احکام شامل اخراج، تعلیق، ممنوعالورودی، لغو اسکان خوابگاه و محرومیت از تحصیل بوده است. برخی از آنان میگویند بدون حضور در کمیتههای انضباطی برایشان حکم صادر شده است.
روزنامه شرق در ۱۱ خرداد ۱۴۰۵ از «موج تازه» تشکیل پروندههای انضباطی و صدور احکام سنگین خبر داد. به نوشته این روزنامه، این موج از اسفند ۱۴۰۴، تنها چند روز پس از بازگشایی دانشگاهها، آغاز شد. با ادامه تعطیلی دانشگاهها بهدلیل جنگ، این روند دوباره شدت گرفته است.
در دانشگاه صنعتی شریف، پنج تا هفت دانشجو حکم اخراج گرفتهاند و بیش از ۲۰ دانشجو با تعلیق یک تا سه ترم روبهرو شدهاند. کانال تلگرامی «خبرنامه امیرکبیر» نوشت ۵۳ تشکل و نهاد دانشجویی این دانشگاه، در نامهای به رئیس دانشگاه، خواستار لغو فوری احکام صادرشده شدند. در دانشگاه تهران نیز برای حدود ۱۰۰ تا ۲۰۰ نفر پرونده تشکیل شده و در دانشگاه علم و صنعت، بیش از ۱۰۰ دانشجو با پرونده انضباطی مواجهاند.
اتهامهای مبهم و رسیدگیهای بدون شفافیت
شورای صنفی دانشجویان شریف پیشتر از احضار دستکم ۳۰ دانشجو و صدور حداقل شش حکم اخراج خبر داده بود. بخشی از این پروندهها به محتوای صفحات شخصی، پیام در گروههای خصوصی و بازنشر مطالب در شبکههای اجتماعی مربوط است. آنان میگویند احضارها گاه بدون توضیح درباره اتهام انجام شده است.
یک دانشجو گفته است سه نفر تنها بهدلیل فعالیت در تلگرام و شبکه ایکس حکم اخراج گرفتهاند. در یک مورد، مصداق حکم، عکس پروفایل دانشجو بوده است. آنان همچنین میگویند در جلسات کمیته انضباطی، بهجای سند روشن، به گزارش افراد موسوم به «مطلع» استناد شده است.
در دانشگاه بهشتی، سامانه آموزشی حدود ۲۵ دانشجو مسدود شده؛ محدودیتی که بدون تشکیل جلسه رسمی کمیته انضباطی اعمال شده است. این وضعیت باعث شده آنان در انتخاب واحد، حذف و اضافه، ثبت نمرات و دسترسی به کلاسهای مجازی دچار مشکل شوند. برخی دانشجویان شهرستانی دانشگاه تهران نیز تلفنی تفهیم اتهام شده و خواسته شده دفاعیه خود را ایمیل کنند.
انتشار اطلاعات شخصی دانشجویان در کانالهای تلگرامی
دانشجویان میگویند فشارها تنها به احکام دانشگاهی محدود نمانده است. همزمان با تشکیل پروندههای انضباطی، کانالهای تلگرامی تصاویر و اطلاعات شخصی آنان را منتشر کردهاند. به گفته آنان، اطلاعاتی چون نام، کد ملی، شماره شناسنامه، تاریخ تولد، محل تولد، آدرس، شماره تلفن همراه و حتی اطلاعات اعضای خانواده منتشر شده است.
آنان معتقدند این اطلاعات تنها در اختیار دانشگاههاست و انتشار آن نشان میدهد گردانندگان این کانالها احتمالاً از طریق سامانههای دانشگاهی به آن دسترسی یافتهاند. آنان میگویند شکایت از این کانالها تاکنون به نتیجهای نرسیده است. یکی از این کانالها پس از انتشار تصاویر نوشته بود: «ما منتظر نمیمانیم تا خدا شما را بعد از مرگ مجازات کند؛ پاسخ اعمالتان را در همین دنیا، همین شهر و همین دانشگاه خواهیم داد.»
دانشجویان این پیام را تهدید جانی میدانند و میگویند سکوت مسئولان دانشگاه در برابر چنین تهدیدهایی، به ادامه این روند دامن زده است. یک دانشجو که نامش در این کانالها منتشر شده، میگوید همه کانالها را گزارش کردهاند، اما هر بار یکی بسته میشود، کانال دیگری فعالیتش را آغاز میکند.
فشار بر خانوادهها و پیامدهای شغلی
مادر یکی از دانشجویان تهرانی میگوید پس از انتشار تصویر فرزندش، اطلاعات شخصی او، پدر و برادرش نیز منتشر شد. به گفته او، چند روز بعد مدیر بانک محل کارش در قزوین وی را فراخواند و گفت دیگر نباید در آنجا کار کند. مدیر بانک از او خواسته بود تعهدنامهای امضا کند مبنی بر پایبندی به «جمهوری اسلامی» و اصول آن.
دانشجوی دیگری که پس از اعتراضات دیماه بازداشت و بهتازگی آزاد شده، میگوید پس از آزادی و انتشار تصویرش، پدرش بدون اطلاع قبلی از محل کارش در شهرداری اخراج شد. یک فعال دانشجویی میگوید این روند تلاشی برای تغییر فضای دانشگاه و حذف دانشجویان و استادان معترض است.
به گفته این فعال، از آغاز اعتراضات سال ۱۴۰۱، اهرمهای امنیتی و کانالهای تلگرامی برای خاموش کردن صدای اعتراض در دانشگاهها فعال شدهاند. همزمان، دانشگاهها پذیرش هزاران دانشجوی خارجی از کشورهای آفریقایی، چین، روسیه، عراق و پاکستان را ادامه دادهاند؛ اقدامی که از نگاه او با هدف نمایش عادی بودن شرایط دانشگاهها صورت میگیرد.
مجموعه این شواهد نشان میدهد فشار بر دانشجویان معترض، همزمان با تنشهای نظامی و منطقهای ایران، بهطور هدفمند افزایش یافته است. اخراج، تعلیق، انتشار اطلاعات شخصی و تهدیدهای مستقیم، ابزارهایی هستند که در کنار هم بهکار گرفته میشوند. هدف این ابزارها، ساکت کردن صدای دانشجویانی است که نسبت به اوضاع کنونی کشور اعتراض دارند.
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.