هممیهنان عزیز،
پس از تجاوز نظامی آمریکا و اسرائیل به ایران و نقض آشکار حاکمیت ملی، تمامیت ارضی و اصول بنیادین حقوق بینالملل، تفاهمنامهای میان ایران و آمریکا امضا شد که آتشبسی موقت را در پی داشت. با این حال، دیری نپایید که نیروهای نظامی آمریکا، پس از نقض تفاهمنامه، حملات خود را از سر گرفتند و بار دیگر مناطقی از ایران را هدف قرار دادند.
در جریان این حملات، شماری از هممیهنان ما، اعم از نیروهای دفاعی و غیرنظامیان، جان خود را از دست داده یا مجروح شدهاند و بخشهایی از زیرساختها، راهها، پلها و تأسیسات کشور آسیب دیده یا تخریب شدهاند. در مقابل، نیروهای مسلح ایران نیز در پاسخ به تجاوز، پایگاهها و مراکز نظامی آمریکا در منطقه را هدف قرار دادهاند.
مجامع اسلامی ایرانیان، تجاوز نظامی آمریکا و اسرائیل به ایران را بهصراحت و شدیداً محکوم میکند. هیچ اختلاف سیاسی، امنیتی یا هستهای نمیتواند مجوز حمله به یک کشور، نقض حاکمیت آن و به خطر انداختن جان مردمش باشد. دفاع از خاک میهن و تمامیت ارضی کشور در برابر تجاوز خارجی، حقی ملی و وظیفهای همگانی است. هرگونه دعوت به ترک مقاومت در برابر متجاوز، همکاری با او یا تسهیل سلطه بیگانه، عبور از یکی از بنیادیترین خطوط قرمز حیات ملی ایران است.
با این همه، دفاع نظامی، هرچند برای حفظ استقلال ضروری است، بهتنهایی برای پاسداری پایدار از استقلال کشور کفایت نمیکند. استقلال و آزادی از یکدیگر جداییناپذیرند. کشوری که در آن حقوق شهروندی، آزادیهای اساسی، حاکمیت مردم، حق مشارکت در تعیین سرنوشت و حقوق ملی رعایت نشود، در برابر بحرانهای داخلی و مداخلات خارجی آسیبپذیرتر خواهد بود. دفاع از ایران باید همزمان دفاع از خاک کشور و حقوق مردم ایران باشد.
در روزهای اخیر، نشانههای تازهای از تشدید تهدیدهای نظامی آمریکا پدیدار شده است. انتشار تصاویر و ویدئوهای بمبافکنهای راهبردی و رادارگریز بیـ۲ از سوی یکی از مقامهای نزدیک به دونالد ترامپ، در شرایطی که حملات و تهدیدهای رسمی آمریکا علیه ایران ادامه دارد، نمیتواند اقدامی عادی و صرفاً تبلیغاتی تلقی شود. این اقدام، دستکم بخشی از جنگ روانی و نمایش آمادگی آمریکا برای انجام حملات سنگینتر است و خطر استفاده دوباره از بمبافکنهایی را یادآور میشود که برای حمل مهمات سنگین و نفوذ به تأسیسات مستحکم طراحی شدهاند. ازاینرو، خطر بمباران گستردهتر و وارد آمدن خسارتهای جبرانناپذیر به مردم، شهرها و زیرساختهای ایران را نمیتوان نادیده گرفت.
همزمان، افشاگریهای رسانههای بینالمللی درباره طرحهای موساد و برخی محافل آمریکایی برای بهرهگیری از گروههای مسلح کُرد مستقر در خارج از ایران، ابعاد دیگری از این خطر را آشکار کرده است. بنا بر گزارشها، در برخی طرحهای مورد بررسی قرار بوده است نیروهای مسلح کُرد، تحت پوشش حملات هوایی اسرائیل، از غرب وارد ایران شوند و با ایجاد یک جبهه زمینی، زمینه گسترش آشوب و فروپاشی داخلی را فراهم آورند. این طرح در آن مرحله، به سبب اختلاف، بیاعتمادی و مخالفتهایی در درون ساختار قدرت آمریکا و اسرائیل، به اجرا درنیامد؛ اما اصل طرح و تلاش برای سازماندهی چنین عملیاتی افشا شده است.
اظهارات و مواضع برخی از همین سازمانهای کُرد نیز، هرچند گاه مبهم و متناقض، نشان میدهد که تماس با قدرتهای خارجی، انتظار حمایت آنان و آمادگی برای استفاده از شرایط جنگی را نمیتوان بهسادگی انکار کرد. سابقه برخی از این سازمانها در اتکا به دولتهای خارجی، استقرار نیروی مسلح در بیرون از مرزهای ایران و آمادگی برای همراهی با طرحهای قدرتهای بیگانه، ادعای نمایندگی آنان از مردم کُرد را بیش از پیش محل تردید قرار میدهد. با وجود این، گزارشهای موجود حاکی از آن است که همه نیروهای سیاسی کُرد موضع یکسانی نداشتهاند و برخی از مقامها و نیروهای اقلیم کردستان عراق نیز از ورود به جنگ علیه ایران خودداری کردهاند.
مجامع اسلامی ایرانیان لازم میداند میان مردم کُرد ایران و سازمانهایی که خود را نماینده آنان معرفی میکنند، تفاوتی روشن قائل شود. مردم کُرد بخشی جداییناپذیر از ملت ایراناند و همانند دیگر شهروندان کشور، از حقوق شهروندی، آزادی، برابری، مشارکت سیاسی و فرهنگی برخوردارند. تجربه تاریخی ایران نیز نشان میدهد که مردم کُرد، در کنار دیگر اقوام ایرانی، در مقاطع مختلف از مدافعان استقلال، تمامیت ارضی و پاسداری از ایران بودهاند. ازاینرو، هیچ سازمان سیاسی یا مسلحی که استقلال و تمامیت ارضی ایران را نقض کند یا در جهت تضعیف آن گام بردارد، نمیتواند صرفاً با ادعای نمایندگی، خود را سخنگوی مردم کُرد معرفی کند..
هیچ سازمان سیاسی یا مسلحی، صرفاً با ادعای نمایندگی، نماینده مردم کُرد نمیشود؛ بهویژه آنکه میزان پایگاه اجتماعی، نحوه تصمیمگیری و حدود حمایت عمومی از بسیاری از این گروهها هرگز در انتخاباتی آزاد و مستقل سنجیده نشده است. حتی اگر فرض شود سازمانی از بخشی از جامعه کردستان نمایندگی سیاسی داشته باشد، چنین امری هرگز مجوز مداخله نظامی، همکاری با متجاوز خارجی یا اقدام در جهت تجزیه ایران نخواهد بود. سازمانی که برای کسب قدرت سیاسی، خاک کشور را در معرض حمله خارجی و مردم کردستان را در معرض جنگ، ویرانی و انتقامگیری قرار دهد، نمیتواند خود را مدافع حقوق مردم کُرد معرفی کند.
ما به همه نیروها و سازمانهایی که ممکن است در اندیشه همراهی با طرحهای موساد، آمریکا یا هر قدرت خارجی دیگری برای ایجاد جبهه داخلی، عملیات مسلحانه، تجزیه کشور یا پیشروی تحت پوشش بمباران بیگانه باشند، هشدار میدهیم که چنین اقدامی نه مبارزه برای آزادی، بلکه همکاری با متجاوز و خیانت به استقلال و حیات ملی ایران است. مسئولیت سیاسی، اخلاقی و تاریخی نتایج مخرب و ویرانگر چنین اقدامی بر عهده کسانی خواهد بود که آگاهانه به ابزار قدرتهای خارجی تبدیل میشوند.
گسترش جنگ به زیرساختهای حیاتی غیرنظامی نیز خطری جدی برای همه ملتهای منطقه است. هدف قرار دادن تأسیسات آب، برق، درمان، ارتباطات و دیگر مراکزی که مستقیماً با زندگی مردم ارتباط دارند، صرفنظر از آنکه از سوی کدام دولت یا نیروی نظامی انجام شود، مغایر حقوق بینالملل، حقوق بشردوستانه و حقوق انسان است. مجامع اسلامی ایرانیان چنین اقداماتی را بهصراحت محکوم میکند. حفاظت از جان و حقوق غیرنظامیان اصلی است که نباید قربانی گسترش جنگ و اقدامات تلافیجویانه شود.
در این شرایط، دفاع از ایران در برابر تجاوز خارجی نباید بهانهای برای نادیده گرفتن حقوق مردم و ادامه سیاستهایی شود که کشور را در معرض بحرانهای پیدرپی قرار دادهاند. پاسداری پایدار از استقلال ایران، جز با رعایت آزادی، حقوق شهروندی، عدالت اجتماعی و تامین معیشت مردم، حاکمیت جمهور مردم و قرار گرفتن سیاست داخلی و خارجی در خدمت حقوق ملی امکانپذیر نیست.
تجربه ایران و منطقه نشان داده است که قدرتهای خارجی نه برای آزادی ملتها، بلکه برای تأمین منافع و گسترش سلطه خود وارد جنگ میشوند. ژنرال بازنشسته آمریکایی، وسلی کلارک، سالها پیش از طرحی سخن گفت که تغییر حکومت و گسترش جنگ به هفت کشور منطقه را در فاصلهای چندساله در نظر داشت. بخش مهمی از این سیاست در عراق، لیبی، سوریه و دیگر کشورهای منطقه به اشکال گوناگون دنبال شد و به جای آزادی و ثبات، بیثباتی، ویرانی، تجزیه اجتماعی، آوارگی و استمرار خشونت را به همراه آورد.
از سوی دیگر، حکومتهای استبدادی نیز با سرکوب مردم، محروم کردن آنان از حقوق خویش و بحرانآفرینی در داخل و خارج، زمینه مداخله بیگانه را فراهم میکنند. بنابراین، راه حفظ ایران نه اتکا به قدرت خارجی است و نه ادامه استبداد داخلی؛ بلکه استقرار حاکمیت جمهور مردم، رعایت حقوق انسان، حقوق شهروندی و حقوق ملی و اتخاذ سیاست استقلال و آزادی است.
مجامع اسلامی ایرانیان از سازمان ملل متحد، شورای امنیت و دیگر نهادهای مسئول بینالمللی میخواهد در برابر تجاوز و تهدیدهای تازه آمریکا سکوت نکنند و برای توقف فوری حملات، جلوگیری از بمباران گستردهتر ایران، حفاظت از غیرنظامیان و پیشگیری از گسترش جنگ به سراسر منطقه اقدام کنند.
ما همچنین از نیروهای سیاسی، مدنی و نظامی کشور میخواهیم در این مقطع حساس، استقلال، تمامیت ارضی، آزادی و حقوق مردم ایران را اصولی تجزیهناپذیر بدانند و اجازه ندهند تجاوز خارجی به ابزاری برای ادامه استبداد داخلی، و مخالفت با استبداد نیز به بهانهای برای همکاری با متجاوز و قدرتهای سلطهگر تبدیل شود.
آینده ایران نه باید در واشنگتن و تلآویو تعیین شود، نه در اتاقهای عملیات موساد و نه در ساختار بسته و استبدادی نظام ولایت مطلقه فقیه. تعیین سرنوشت ایران حق انحصاری مردم ایران است؛ مردمی که میتوانند با ایستادگی بر استقلال، آزادی، صلح و حاکمیت جمهور مردم، هم تجاوز خارجی را دفع کنند و هم استبداد داخلی را از میان بردارند.
هشدار
در چنین شرایطی، هرگونه دعوت به خودداری از دفاع در برابر تجاوز خارجی یا تشویق نیروهای نظامی و مردم به ترک مقاومت، صرفنظر از آنکه از سوی چه فرد یا جریانی مطرح شود، در عمل به سود متجاوز و در جهت تضعیف توان دفاعی کشور است.
انتشار چنین پیامهایی از سوی برخی رسانهها و چهرههای سیاسی مخالف حکومت، از جمله فراخوانهایی که از مردم و نیروهای نظامی میخواهند در دفاع از کشور مشارکت نکنند، نه کمکی به آزادی ایران میکند و نه راه را برای استقرار مردمسالاری میگشاید؛ بلکه عملاً میتواند نقش ستون پنجم را ایفا کند و زمینه پیشروی قدرت متجاوز را فراهم سازد.
دفاع از سرزمین، حاکمیت ملی، استقلال و آزادی، اجزای تفکیکناپذیر دفاع از حقوق ملت ایراناند.
مجامع اسلامی ایرانیان
۲۸ تیر ۱۴۰۵ برابر با ۱۹ ژوئیه ۲۰۲۶
استقلال – آزادی – عدالت اجتماعی
پاینده ایران
دبیرخانه مجامع اسلامی ایرانیان
دبیرخانه: dabirkhaneh@majame.com
وبسایت: https://www.majame.com
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.