این بخش از پادکست، مقدمهای بر بحث کتاب قدرت و پیشرفت است و ایده اصلی آن را توضیح میدهد: فناوری بهخودیخود رفاه عمومی ایجاد نمیکند، بلکه نتیجه آن به توازن قدرت و نهادهای سیاسی و اجتماعی بستگی دارد.
اعجماوغلو با مثالهایی از آسیابهای قرون وسطی، انقلاب صنعتی، جنبش حصارکشی انگلستان، ماشین پنبهپاککنی و کانال سوئز نشان میدهد که پیشرفتهای فناوری در بسیاری از دورههای تاریخ ابتدا به استثمار بیشتر نیروی کار و افزایش نابرابری انجامیدهاند، نه به بهبود زندگی مردم.
به باور نویسندگان، تنها زمانی که جنبشهای کارگری، قوانین حمایتی و نهادهای دموکراتیک شکل گرفتند، فناوری در خدمت افزایش دستمزد، مهارت و رفاه عمومی قرار گرفت. آنها همچنین نسبت به خوشبینی اغراقآمیز درباره هوش مصنوعی و فناوریهای جدید هشدار میدهند و تأکید میکنند که بدون سیاستگذاری مناسب، این فناوریها میتوانند قدرت و ثروت را بیش از پیش در دست گروهی محدود متمرکز کنند.
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.